pirate-industry

TRaiN SP COLLECTIVE - KIDNAPING THE NOISE (2012)

2012-01-30T17:03:00.002+02:00

Experimental/psychedelic/post rock from patra, greece

in english / facebook / videos

Mia ενδιαφέρουσα προσπάθεια αλεσμένη υπο την φιλοσοφία της κολλεκτιίβας και η όλη η διαδικασία μου δημιουργήσε θαυμασμό. Όχι οτι τα έζησα η ξέρω πολλά, επικοινώνησε μαζί μου ο Σπύρος απο πάτρα και μου πρότεινε να ακούσω αυτή τη δουλεία που δημιουργήθηκε. μιξαρίστηκε και συναρμολογήθηκε με σκόρπια ηχογραφήματα απο μεράκι. Γιατι μπορεί τα βασικά όργανα που παίζουνε να είναι τα τύμπανα και η κιθάρα (νομίζω ακούω και ένα μπάσο) -ιδίως τα τύμπανα πρωτοστατούν στα 3 πρώτα κομμάτια- αλλά όλη η ατμόσφαιρα συμπληρώνεται απο πολλούς ηλεκτρονικούς και μη ήχους απο τα γύρω στα 30 άτομα που έχουνε παίξει κατά καιρούς, υπάρχει μια σκοτεινή ambient ατμόσφαιρα. Μου άρεσε αυτό που είπε ο Σπύρος ότι "...οι υπόλοιποι δεν είναι απαραίτητα μουσικοί αλλά άτομα με θέληση για μια ευκαιρία να παίξουνε..." και ότι "...οι ηχογραφήσεις γίνανε σε δωμάτια, κουζίνες καλύβια και εξωτερικούς χώρους". Και παρόλο που οι ηχογραφήσεις έγιναν live και σε "μη συμβατικούς χώρους" (και αυτό το'χουν κάνει και άλλοι μεγάλοι μουσικοί με θαυμάσια αποτελέσματα) το τελικό αποτέλεσμα ακουστικά μου φενεταί αρκετά καλό και όπως είπα πρέπει να παίζουνε αρκετά πράγματα μέσα, δεν είναι απο τους δίσκους που εκτιμάς με την πρώτη. Κλείνω με τα λόγια αυτού που έζησε και ζει τη φάση, σίγουρα σημαίνουν περισσότερα πράγματα απο τα δικά μου (λόγια, εν παρούσα περιπτώση): "Δεν θέλω να περάσω την μιζέρια όμως σε όλο αυτό, ίσα ίσα που θα ήθελα να παροτρύνω και άλλους να μπουν σε ένα τριπάκι ώστε κάποιοι να φύγουνε από τα στενόμυαλα μερικές φορές μουσικά πλαίσια του φτασμένου μουσικού, έχω παίξει σε μπάντες και την χαρά αυτή δεν μου την πρόσφεραν ποτέ όσο τώρα με αυτά τα παιδιά"

Take it Here

TRaiN SP COLLECTIVE - KIDNAPING THE NOISE (2012, greece)

ΚΑΙ / AND

LIQUID VISIONS - ENDLESS PLASMATIC CHILDHOOD OVERDOSE (2000)

Space rock/psychedelic from germany

info / one more blog

Δε ξέρω γιατί αλλα ακούγωντας τα παραπάνω θυμήθηκά ένα άλλο περίεργο συγκρότημα, τους Liquid Vision, οι γερμανοί αυτοί παίζουνε μια ψεχεδελο-space rock που σε κάνουν να νομίζεις οτι έρχονται απο τα '70s (βλέπε hawkwind των οποιων διασκευάζουν και ένα κομμάτι εδώ) αλλά εκπλήκτως έδρασαν κυρίως την εποχή του των '90s και '00s. Αυτός είναι ο δεύτερος δίσκος και, σε παρασέρνει σαν κινούμενη άμμος, αν πιάσεις το ρυθμό και τη μελωδία θα σε ρουφήξει.

Take it Here

LIQUID VISIONS - ENDLESS PLASMATIC CHILDHOOD OVERDOSE (2000, germany)

BO DIDDLEY - THE CHESS BOX compilation (1990)

2012-01-28T19:51:00.001+02:00

Rythm n blues/ice age rock n roll, usa

Songlist at discogs

Μετα απο πολυ καιρο απουσιας στη συμμετοχη συνεισφορας προς το blog Pirate-Industry επιστρεφω με μια αναρτηση για εναν καλλιτεχνη που αλλαξε τα μουσικα δρωμενα και τοτες και στο μελλον. Υπαρχουν πολλλοι που υποστιριζουν οτι οι πιο επιδραστικοι καλλιτεχνες του Rock n Roll στα 50's ηταν oi Carl Perkins, Eddie Cochran, Buddy Holly κλπ.Υπαρχουν και πολλοι που ειναι σιγουροι οπως και εγω οτι οι 2 μουσικοι που αλλαξαν τα δεδομενα της Rock μουσικης και επεδρασαν σε μετεπειτα μουσικους ειναι οι Chuck Berry & Bo Diddley.
Θα ασχοληθουμε (για αρχη) με τον 2ο δηλαδη με τον Bo Diddley οποιος γεννηθηκε το 1928 ως Ellas Otha Bates (επισης γνωστος και ως Ellas McDaniel) στον Μισσισσιππι και πεθανε το 2008 δηλαδη σε ηλικια ακριβως 80 ετων..Ολα αυτα τα χρονια μουσικης του δρασης θα λεγαμε εκανε μια πληρης καριερα. Κατα βαση το ειδος που αντιπροσεπευε οταν ξεκινησε ηταν το Rhythm & Blues αλλα στην πορεια με το ξεπεταγμα του Rock n Roll καθιερωθηκε ως ενα κυριος αντιπροσωπος του. Το ποσο σημαντικος για ολη την εξελιξη της rock μουσικης μπορουμε να το διαπιστωσουμε απο τα παρα πολλα τραγουδια του που οχι μονο ειναι γνωστα και επιτυχημενα απο τον ιδιο αλλα απο τις απειρες διασκευες που γνωρισαν πολλα απο αυτα. Συγκεκριμενα θα αναφερω μερικα απο αυτα τα πιο σημαντικα και επιτυχως διασκευασμενα:

Pretty Thing:¨:Τραγουδι που εκτος οτι θα δωσει και το ονομα για την παρα πολυ γνωστη Βρεττανικη μπαντα Pretty Things θα διασκευαστει και πολλες φορες απο γκρουπς οπως οι Animals το 1966 οπως επισης και μια αλητικη διασκευη απο τους Social Distortion
I'm a Man: Θα το διασκευασουν και θα το κανουν επιτυχια την δεκαετια του 60' οι Yardbirds...Επισης ο ρυθμος του τραγουδιου ειναι βασισμενος στο Hoochie Coochie Man του Muddy Waters και αργοτερα ενα αλλο γνωστο τραγουδι του Muddy Waters το Mannish Boy θα ειναι η απαντηση στο I'm a Man δηλαδη με λιγα λογια και τα 3 τραγουδια ειναι αλυσιδωτα γραμμενα με το ιδιο μοτιβο.
Who Do You Love: Ισως το πιο πολυ διασκευασμενο τραγουδι του Βο με πραγματικα αναρυθμιτες εκτελεσεις ειτε σε ζωντανες εκδοσεις οπως αυτη των doors αλλα και σε Studio albums οπως την εκτελεση του George Thorogood & the Destroyers που εγινε και πιο γνωστη..Υπαρχουν πραγματικα πολλες ακομα εκτελεσεις του κομματιου θα ξεχωριζα προσωπικα αυτη απο τους UFO στο ντεμπουτο αλμπουμ τους το 1970.
Road Runner: Επισης πολυ χαρακτηριστικο του με παρα πολλες διασκευες στα 60's απο Animals και τους Zombies, μια φοβερη διασκευη απο τους Hurriganes το 1974 στον ομωνυμο δισκο τους και τελος αυτη απο τους Aerosmith το 2003 σε ενα αλμπουμ μονο με διασκευες.
Mona (I Need You Baby): Και σε αυτο το τραγουδι μπορουμε να βρουμε πολλες εκτελεσεις με πιο διασημη αυτη των Rolling Stones στο ντεμπουτο αλμπουμ τους οπως επισης πολυ καλη και απο τους Quicksilver Messenger Service το 1969.
Παρα πολλες ακομα εκτελεσεις στα παρα πολλα και καλα τραγουδια του Bo Diddley θα αναφερουμε μερικες απο αυτες..
Το Ride On Josephine το ειπε και ο George Thorogood με τους Destroyers
Το τραγουδι του Pills μια απροσμενη αλλα συναμα απιθανη διασκευη απο τους New York Dolls
Το Cadillac διασκευαστηκε απο τους kinks στο ξεκινημα της καριερας τους
Ενα ακομα εξαιρετικο τραγουδι του Βο ειναι και το Before You Accuse Me διασκευαστηκε και αυτο πολλες φορες με πιο χαρακτηριστικες αυτες των Creedence Clearwater Revival και του Eric Clapton
Ηθελα με λιγα λογια και πολυ επιγραμματικα να σας δειξω ποσο επιδραστικος και ποσο σημαντικος ηταν ο Bo Diddley για πολλους μουσικους στην πορεια και ολα οσα προειπα ηταν πηγη απο οσα ξερω και θυμαμε γιατι σιγουρα θα υπαρχουν πολλα ακομα στοιχεια και τραγουδια του που θα εχουν πει πολλοι καλλιτεχνες αργοτερα. Ενα ακομα σημαντικο στοιχειο που πρεπει να ειπωθει ειναι βεβαια και αυτος ο παρα πολυ χαρακτηριστικος ρυθμος του Bo Diddley που στην ουσια να το πουμε και ωμα εκτισε σχολη πανω σε αυτο..απο Garage groups μεχρι Βρεττανικα beat & rhythm n blues groups ενστερνιστικαν αυτον τον ρυθμο. Μερικα πολυ γνωστα παραδειγματα που προσωπικα μπορω να θυμηθω ειναι αυτο των Who στο Magic bus στην εισαγωγη ειδικα του κομματιου ευκολα διακρινουμε την επιρροη απο τον "Bo Diddley beat". Το πιο γνωστο και χαρακτηριστικο παραδειγμα απο επιροη στον ρυθμο του Bo Diddley ειναι αυτο των u2 στο 1988 τραγουδι τους Desire που στην ουσια αμα προσεξουμε καλα το κομματι αποθετουν φορο τιμης στον μεγαλο δασκαλο του rock n roll..
Με αυτη την διπλη συλλογη της chess Records μπορειτε να απολαυσετε ολα αυτα τα μουσικα διαμαντια και πολλα ακομα που δεν ειπωθηκαν βεβαιως και οσοι δεν τον γνωριζετε και τοσο καλα ειναι μια καλη ευκαρια να διαπιστωσεται το ποσο σημαντικος ηταν και θα ειναι.

Brought to you by the great music love Paulcook

Take it Here

BO DIDDLEY - THE CHESS BOX Cd1
BO DIDDLEY - THE CHESS BOX Cd2

DEAD MOON - STRANGE PRAY TELL (1992)

2012-01-25T05:19:00.004+02:00

Dirty garage punk and goes on...

discogs / wiki

Βρώμικο garage punk για όσους γουστάρουν να γαμάνε, να κλαιν και να ξεσαλώνουν με κάτι διαφορετικό με DIY νοοτροπία

Μια μπάντα που έχω αρχίζει να εκτιμάω δεόντως, αποτελούμενη απο το τρίπτυχο Fred Cole (κιθάρα,φωνή) Toody Cole (παντρεμένοι, μπάσο,φωνή) και Andrew Loomis. Ολη η ιστορίας τους μαζί και η μουσική έχουν κάτι ιδιαίτερο να σου πουν, δεν είναι τυχαίο πως απο το '87 που ξεκίνησαν (σε μεγάλη ηλικία, γεννημένοι στα τέλη του '40) έχουν αποκτήσει φανατικούς οπαδούς και με καμάρι μπορεις να τους κολλ΄ξσεςι και την ταμπέλα (αντέ να την κολλήσουμε) του cult συγκροτήματος.

Πως να συνεχίζω, δεν είναι οτι γνωρίζω και πολλά, απο τα λίγα που διάβασα και απο τα λίγα που συμπέρανα... συμπέρανα λοιπόν πως με γοητεύει η ευθητητα και η ειλικρήνια της μουσικής τους, η απλότητα της, είναι μια παρεα τριών φίλων χωρίς να μπαινοβγαίνουν κάθε λίγο και λιγάκι session μουσικοί ή απλοί περαστικοί, δεν είναι κανά μαηαζί δηλαδή. Τους δίσκους τους τους βγάζανε ηχογραφώντας τους σε κάποιο σαλόνι και συχνά είναι μονοφωνικοί την μήτρα των οποίων την βγάζαν σαν φρέσκο ψωμι απο μια πρέσσα που δώρισε η Toody στον Fred, μια πρέσσα αντίκα απο την οποία είχε βγει και το δισκάκι Louie Louie των Kingsmen. Επειτα οι δίσκοι κυκλοφορούσαν απο την δικιά τους εταιρία ονόματι Tombstone records στην αμερική και στην ευρώπη μέσω της γερμανικής Music Manian Records.Μέσα σε αυτά τα 20 χρόνια λοιπόν βγάλανε μπόλικους δίσκους με αυτόν να βρίσκεται κάπου στη μέση. Ακατέργαστος garage punk ήχος αλλα υπάρχουνε και αρκετά όμορφα μελωδικά κομμάτια (με τον ιδιαίτερο και μοναδικό τροπο που αυτοί καταφέρνουν). Ξεκινάν με το έφλεκτο "Fire in the western world" (φωτιά στον δυτικό κόσμο) και διασκευάζουν πρωτότυπα το "play with fire" των rolling stones.

΄Το 2006 απρόσμένα και αυθόρμητα αποφάσισαν να σταματήσουν να υπάρχουν εν μέσω μιας περιοδείας τους στην αμερική, παρόλα αυτά οι δύο πρώτοι δεν σταμάτησανε εκεί και δημιούργησαν τους παρομοίου ύφους Pierced Arrow ενώ ο τρίτος μετακόμισε στην πολιτεία της Ουάσιγκτον και παίζει σ'ενα σχήμα ονόματι The Shiny Things.

πηγή

Take it Here

DEAD MOON - (1992) STRANGE PRAY TELL

δεστώ όλό και νιώσε την ενέργεια...

SINGING WITH PASSION

2012-01-25T03:06:00.005+02:00

COVER OF THE WEEK #2

2012-01-23T16:21:00.003+02:00

Ψήσε, παίξε, φάε και χόρεψε

ένας τίτλος που ταιριάζει
εσύ τι τίτλο θα του έδινες του δίσκου αυτού?

999 - SelfTitled (1978)

2012-01-19T20:46:00.002+02:00

Early days english punk rock

allmusic / discogs

Συγκαταλέγεται στις πρώτες βρεττανικές πανκ ροκ μπάντες, σε στυλ που θυμίζει περισσότερο τhn ευαισθησία των Buzzcocks παρά την αγριάδα των sex pistols. Σχηματήστικαν απο τους Nick Cash (Σημ1) και Guy Days. Αυτός ήτανε ο πρώτος τους δίσκους, είχαν αρκετή επιτυχία εκείνες τις εποχές μέχρι και τα μέσα '80, είχαν φτάσει να παίζον και στην αμειρκή σε μέρη που δεν συνήθιζαν να παίζουν άλλες βρεττανικές μπάντες επιρρεάζοντας έτσι αρκετούς εκεί. Εδω υπάρχουν πολλά όμορφα κομμάτια, κλασσικό πανκ, δύσκολα θα ξεχώριζα κάποια αλλα αν έπρεπε θα έλεγα οτι ξεκίνησα ακούγοντας κομμάτια όπως το "crazy", "me and my desire"... ιδιαίτερα επιτυχημένα πάντως θεωρούνταν το single "i'm alive" και "emergency"

Σημ1: πέρασε και απο την αρχική μπάντα του ian dury, Kilburn and the High Roads

Take it Here

999 - ST (1978)

VA - UN UNUSUAL COMPILATION...

2012-01-18T03:33:00.000+02:00

...for unusual times and unusual minds

one homemade compilation

Συνήπαρξη, τώρα είσαι χαλαρός, μετα σε σοκάρει, μετα σε υπνοτίζει, έπειτα σε πετάει απ'τα συννέφα στην πιο βαθειά απόγνωση και βγαίνεις απο 'κει... αν ποτέ βγείς... και βλέπεις οτι υπάρχη ομορφιά γύρω σου, αλλα εσύ δε μπορείς να την αγγίξεις, ή έτσι νομίζεις, ή έτσι σε κάναν να νομίζεις, ή ετσι νομίζουν αυτοί, έτσι νομίζω εγώ.

Take it Here at your own Risk

VA - UN UNUSUAL COMPILATION (2011)

no need for a name

2012-01-17T22:44:00.002+02:00

THE CULT - SelfTitled (1994)

2012-01-15T22:34:00.002+02:00

Hardrock/grunge from england

wiki

Οι Cult δημιουργήθηκαν γύρω στο 1983 ως μια post-punk/gothic rock μπάντα. Οι Cult αρχικά λέγονταν Death Cult. Οι Cult ήταν περισσότερο το όχημα του τραγουδιστή Ian Astbury (τραγούδι) και του Billy Duffy (κιθάρα), όλοι οι άλλοι ήταν περαστικοί.Ο Ian Astbury πριν χτιστούν οι Cult (πρωτου θεμελιώθουν και οι Death Cult) είχε φτιάξει τους Southern Death Cult, όνομα εμπνευσμένο απο κάποια θρησκευτική ομάδα κάποιων ινδιάνων του Μισσισσιππί. Οι ινδιάνοι, τα άλογα, η αδελφικότητα, ο μυστικισμός είναι λέξεις και εικόνες που συναντας συχνά οταν ακούς Cult. Ο δεύτερος δίσκος των Cult λεγόταν Love (1985) και τον θεωρώ ένα gothic rock διαμάντι. Απο τον τρίτο δισκο και μετά άλλαξαν μουσικές κατευθήνσεις, σηκώσαν πάνια προς τη hardrock.

Ο συγκεκριμένος δίσκος ήτανε ο έκτος και τελευταίος που βγάλανε πριν διαλυθούνε, μέχρι να περάσουν μερικά χρόνια και να ξανασυναντυθούνε.και να βγάλουν -μέχρι τώρα- ακόμη 2 δίσκους.

* Η μαλακία ήτανε οτι ο Αstbury με την είχε σπάσει όταν μαζι με τον Manzarek και τον Krieger δημιούργησαν το φρανκεστάινινκο συγκρότημα The Doors of the 21st Century, και ο ίδιος επαιζε τον ρόλο/ρέπλικα του Jim Morisson, μεγάλο καραγκιοζίλίκη. Παρόλα αυτά έχει ωραία φωνή και όταν άκουσα πρώτη φόρα -μετά απο αυτό το γεγόνος- Cult υπέκηψα στη γοητεία της μουσικής τους, κσι μη ξεχνάμε την κιθάρα -που στο δίσκο αυτο έχει πολλά να πει- του Billy Duffy.

Take it Here

CULT, THE - (1994) ST

YA.SU.KA. - DEMO (2003) ---> by Request

2012-01-11T19:43:00.002+02:00

Electro satirizing greek redneck music (laiko) , side project of T.U.G. and K.G.B. from greece

Αυτό ήτανε ένα σύντομο (2 κομμάτια προφάνως φτιαγμένα στη πλάκα και σάτιρα) side project που δημιουργήθηκε απο τους t.u.g. (βλέπε The Parkinsons) και τον k.g.b. Και οι δύο αξίζει να γνωρίζεις πως έχουν βγάλει αρκέτο υλικό απο electro-punk φύσεως και electro-grind (ο kgb κυρίως) μέχρι και πολύ όμορφα συναισθηματικά κομμάτια όπως ένα ακόμη split διπλό cd που κάνανε μαζί το 2002 (πολύ καλος δίσκος κάποια στιγμή θα τον ανεβάσω). Ο tug συνεργάστηκε επίσης με έναν τύπο πίσω απ'το όνομα One Alpha. Εκτιμώ πολύ οτι όλα όσα βγάλανε μέχρι στιγμής ακολουθούνε την φιλοσοφία της d.i.y., το χρήμα στην όλη διαδικασία είναι σχεδόν ανύπαρκτο.

Take it Here

YA.SU.KA. - DEMO (2003, greece)

BLEND - MISPLACED (2006)

2012-01-11T18:48:00.001+02:00

Electro-funk/reggae/hip hop from greece, you're gonna love it if you love these styles

discogs / περισσότερα /

Μια πολύ καλή ομάδα με προπονητή και παίκτη των George Mandas (γιώργος μαντάς-blend) με εξαιρετικά αποτελέσματα, για όσους γουσταρουν electroc-funk, grooves, scratchαρσίσματα και hop hip. Ο δίσκος δε καταντά βαρετα, σε κάποια σημεία μου θυμίζει το διαστημικο φανκ των Parliament/funkadelic. αλλού γίνεται reggae η ατμόσφαιρα και γίνεται μέχρι και latin (Colone's Favourite).

Copy-pasting:

Tο “Misplaced” είναι αμάλγμα των προσωπικών προτιμήσεων του παραγωγού Blend με το αποτέλεσμα ηχογραφήσεων με μία κολλεκτίβα καλλιτεχνών από αστέρια της τοπικής σκηνής: τον jazz πιανίστα Γιάννη Δημητριάδη (Happy dog project, Omar faruk Tekbilek) τον κιθαρίστα Θάνο Αμοργινό (The Earthbound), τον Δομινικανό/Νεοϋορκέζο dj / mc Jeff “Rocklip” Gonzalez (a.k.a BnC) που είναι και υπεύθυνος για μεγάλο μέρος των φωνητικών και των scratch, την τραγουδίστρια SugahSpank!, τον Μίλτο Ζερβό στα κρουστά, τον Κώστα Χρυσόγελο (a.k.a. Digital Alkemist) στα drums, όλοι μέλη του ανεπανάληπτου “The Blend Sextet” και με έκτακτες συνεισφορές από τον τραγουδιστή/κιθαρίστα Μάρκο Κούμαρη από τους Locomondo και από την Evi Hassapides Watson.

Ένα album γεμάτο από σοβαρές δόσεις funk, reggae, θολά γυρίσματα κρουστών, παλιομοδίτικες ρίμες και στιβαρές μπασσογραμμές που παρασύρει τον ακροατή σε ένα διασκεδαστικό παιχνίδι.

Take it Here

BLEND - MISPLACED (2006, greece)

LHASA DE SELA - LA LLORONA (1997)

2012-01-11T18:25:00.001+02:00

Spanish/gypsy (and more) influenced folk music (dont know how to call it, it doesnt matter) from this american woman

info / πλεροφορίες / videos /

Όσο ακούω τη φωνή σου με μαγεύεις... πως θρηνείς έτσι με τέτοια παθιάρικη φωνή, σαν να βγάζεις αιώνες ανθρώπινης ιστορίας, εσύ και οι μουσικοί σου που πλέκουνε τις μελωδίες και τον ρυθμό με μεράκι. Νιώθω κομμάτια ανθρώπινων ιστοριών, σπανιόλικές κιθάρες, θα ήρθανε και οι άραβες, οι τσιγγάνοι, οι διωκόμενοι εβραίοι, επαναστάτες χωρικοί και λόγιοι... Τα λόγια μου είναι φτωχά πως να συγκριθούν με καθέ συλλεβή σου, κάθε νότα κάθε ήχο...

Το βικιπείδια αναφέρει οτι οι επιρροες τις έρχονται απο παραδοσιακά λατινο-αμερικάνικα τραγούδια, τη μεξικάνικη μουσική, την Klezmer, την γυφτική μουσική τις ανατολικής ευρώπης, την μεσανατολίτικη και την alternative. Εγώ θα έβαζα και τον όρο αμερικάνα που χρησιμοποιείται τελευταία.... Σ'αυτόν τον πρώτο δίσκο της τραγουδά στα ισπανικά αλλα γεννήθηκε κοντα στη Νέα Υορκή, αλλα απο μικρή αυτή και οι αδελφές τις ταξίδευαν με τους γονείς σε ενα τροποποιημένο σχολικό λεωφορείο κάνοντας προσωρινες δουλείες. Ταξιδευάν τις ηνωμένες πολιτείες μέχρι και το μεξικό. Ο δίσκος βγήκε αρχικά στον καναδά και απο 'κει άρχισε να κερδίζει και τον υπόλοιπο κόσμο. Όπως διαβάζω "La Llorona (προφέρεται λα γιορόνα). Η llorona (γυναίκα που θρηνεί) είναι πρόσωπο της μυθολογίας των Ατζέκων που μάγευε τους άντρες με σπαρακτικές μελωδίες". Έβγαλε άλλους δύο δίσκους και άσχοληθηκε και με άλλες τέχνες, μέχρι και με το τσίρκο... Πρόλαβε να βγάλει άλλους δύο δίσκους

Take it Here
Sorry, the music industry was here....

GREEN PAJAMAS -SUMMER OF LUST cass (1984)

2012-01-11T07:10:00.000+02:00

Neo-psychedelia/garage/indie from da usa

in english /

"i wanna dance with the angels, i just wanna dance. what's wrong with that?, tell me what's wrong with that"

Ήταν η πρώτη δισκογραφική πράξη που ξεκίνησε μεταξύ των Jeff Kelly και Joe Ross, απο το Seattle με προωθητήρες το ακμάζων -το 1983- κίνημα της Paisley Underground του Los Angeles. Μια σπιτική ηχογράφηση σε κασσέτα που με παθιάζει, ιδίως το "γλυώδες" ρευστό μπάσο που είναι σαν να παρασέρνετε σε ψυχεδελικές δίνες. Εκεί είναι άλλωστε που πατάνε, στην αγάπης τους για τη ψυχεδέλεια του παρελθόντος, θα ακούσεις απο τραγουδάκια που θυμίζουν Syd Barrett και άλλα λιγότερο μελαγχολικά,....................................................... κόλησα τώρα προσπαθώντας να αναλύσω τη νιωθω, ε, πάντως είναι ένας δίσκος που τον ακούς άνετα, αυτή τη στιγμή πχ ακούω το "the way i feel about you" που θυμίζει garage psyχεδέλεια (ξες αυτά τα πολύχρωμα πληκτρα και τα κλασσικά φωνητικά που έχουν), άνετα ακούω όλον τον δίσκο, oi green pajamas είναι απ'τους αγαπήμένους μου, και πάλι μουρχετε στο αυτί αυτο το κάθαρμα το μπάσο. Είναι 7 το πρωί, πάντα έτσι μου συμβαίνει οταν λεω να κοιμηθω νωρίς κατα τις 12 να κάθομαι ξύπνιως μέχρι τα χαράματα και οι ρυθμοί και μελωδίες να μην με αφήνουν να φύγω.

Τέσπα, ένας άγγλος δημοσιογράφος τους είχε ως μπάντα που θυμίζει βρεττανική ψυχεδέλεια, ανέφερε μια μπάντα που δε γνωρίζω, τους Dukes of Stratosphear...

Take it Here

GREEN PAJAMAS - SUMMER OF LUST

More Pajamas HERE

OST - THE WICKER MAN (1973) by PAUL GIOVANI & MAGNET

2012-01-07T21:21:00.000+02:00

Celtic/folk from the original movie The Wicker Man

Lyrics and soundtrack analysis / more info in english /discogs

Παγανιστικός αποκρυφισμός, σεξ χωρίς προκαταλήψεις όμορφα "εξψτικά" τοπία και φολκ/κέλτικη μουσική

Προσοχή να μην κατεβάσεται το ηλιθιώδες χολιγουντιανό remake του 2006 με τον Nicolas Cage

Η (γνήσια!) ταινία

Η ιστορία με λίγα λόγια -και αν θες λεπτομέριες να της ψάξεις στο imob- έχει να κάνει με ένα ξεχασμενο νησί όπου είναι εγκατεστημένη η κοινότηtα του Summerisle σε βόρεια σκοτία. Έχει αναφερθεί η εξαφάνιση ενός κοριτσιού και στο νήσι στέλνεται για έρευνα ένας αστυνόμος με βαθια χριστιανικές πεποιθήσεις (είναι ακόμη παρθένος για να καταλάβεται τι εννοώ). Και βρίσκεται σε αυτό το φαινομενικά ύσηχο και συνιθισμένο νησάκι ερευνώντας, όπου σιγά σιγά αρχίζει να συναντα δυσκολίες στη συνεργασία των κατοίκων και παράξενες συγκοιρίες, γνωρίζει επίσης τον Λόρδο Summerisle (κάτι σαν τον αρχηγο της κοινότητας) και έρχεται σε επαφή με τις χριστιανικά παρεκλίνουσες πεποιθήσεις των ντόπιων. Έχει πλάκα να βλέπεις τον καημένο χριστιανόμπατσο να παραλυρεί όταν βλέπει γυμνά κορίτσια να χορέβουν σε κύκλο και άλλα τέτοια "διαβολικά" σκηνικά, αν και μερικές σκήνες με κάνουν να τον συμπονό. Αυτή η ταινία άλλωστε δεν είναι καμια χαζοχολιγουντιανή να σου ξεχωρίζει καλούς και κακούς, εδώ βλέπεις μια αντικειμενική εικονα, καρέ με βάθος, μπορείς να βγάλεις πολλά συμπεράσματα, να κάνεις πολλές υποθέσεις, να την ξαναδεις και να αναθεωρήσεις, να συζητήσεις. Οι χαρακτήρες είναι περίπλοκοι όπως όλοι είναι στη πραγματικότητα. Ομορφά τοπία, λαογραφία και όμορφες γυμνές γυναίκες για να κλέισω μονολεκτικά.

Η μουσική της

Για την ανάγκη της ταινίας δημιουργήθηκε μια "one night stand" μπάντα κάτω απο το όνομα Magnet απο τον Paul Gioavanni μαζί με άλλα έξι individuals με ποικιλία ακουστικών οργάνων (βλέπε εδώ). Με βάση την ταινία λοιπών ξεκίνηση αυτή η ωραία παραγωγή. Υπάρχουν κάποια ζωηρά, παιχνιδιάρικα κομμάτια και κάποια ιδιαίτερα απαλά... γιαυτά θα πω μετά. Το ενδιαφέρον είναι η φύση αυτών των κομματιών και το τι λένε. Τα περισσότερα απο αυτά τα τραγούδια είναι βασισμένα σε παραδόση αιώνων, το Summer Is Icumen In ας πούμε είναι βασισμένο σε ένα απο τα αρχαιότερα βρετανικά τραγούδια με αγγλικό στίχο προερχόμενο του 12ου αιώνα. Τότε πρέπει να ήταν ήδη χριστιανοί εκει πάνω οι περισσότεροι αρα δε ξέρω αν ο στίχος έχει δεχτεί κάποια επεξεργασία, πάντως τέμνονται πολύ ομορφα με το παρελθόν τους, παρόλο που ο Giovanni ήταν αμερικανός. Ο στίχοι έχουν ωραίους υπαινιγμούς, φενονται τόσο αθώοι, ίσως είναι όντως αθώοι αν δεν είχαμε τις μονοθειστικές θρησκείες που ανέκαθεν μας δημιουργούν συναισθήματα ενοχής. Είναι περισσότερο περί σεξ εν ονόματι της φύσης, την αναπαραγωγής, σαν μια ιεροτελεστία, κάτι απολύτως φυσικό, είναι η λατρεία προς τη φύση (ακού το maypole), και προτιμώ να λατρεύω τη φύση απο οποιδήποτε αλλά δημιούργημα ανθρώπων. Τέλος και καλύτερα είναι δύο κομματια του δίσκου που έχω αγαπήσει, είναι πολύ απαλά και απίστευα ερωτικά υπό έναν αποκρυφιστικό μανδυα, το "gentle johnny" και το "willow's song" με σαγηνευτικά γυναικεία φωνητικά, που να το δεις και στη σκηνή της τανίας... μόνο και μόνο λόγο αυτών των δύο τραγουδιών ακόμη και αν όλα τα άλλα ήτανε σκατα, θα έβαζα το δίσκο, αλλα ευτυχως δεν είναι σκατά.

Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος άτομος να τραγουδά όλα τα τραγούδια, άλλα είναι χορωδιακά, άλλα λόγο της ταινίας τραγουδισμένα απο τον εκάστοτε ηθοποιό/ους, ο ίδιος ο Giovanni τραγούδα μονάχα σε 2 κομμάτια μεταξύ των οποίων το "Gentle Johnny". Υπέροχη φωνή. Επίσης σε ένα κομμάτι (The Tinker of Rye) τραγουδά ο Christopher Lee με την Diane Calento.

Γεγόνος όμως είναι οτι η μουσική έχει όσο βάθος και η ταινία, μπορείς να σχηματίσεις πολλά συμπεράσματα ακούγοντας και βλέπωντας...

* Το Gently Johnny έχουν διασκευάσει οι Sneaker Pimps και το Willow's Song έχει ηχογραηθεί απο τους Doves και Faith and the Muse. Οι Iron Maiden βγάλαν επίσης ένα mini δισκάκι βασισμένο στην ταινία.

Take it Here --- There are Two versions

Υπάρχουν δύο εκδοχές του δίσκου αρκετά διαφοροποιημένες η μια απο την άλλη.

Η πρώτη που βλέπεται βγήκε απο την Silva Records, το 2002 και είναι βασισμένη στις αυθεντικές ταινίες της ηχογράφησεις οι οποίες και δέχτηκαν remastering επεξεργασία. Περιέχει 16 κομμάτι, τα πρώτα 11 ακούγονται και στην ταινία, τα υπόλοιπα είναι σαν extras του Giovanni με την υποκεφαλίδα Incidental Music from the "Wicker Man". Ο ήχος είναι πολύ καλος αλλα δεν υπάρχει κάποιος διάλογος ή κάτι παραπάνω που να θυμίζει την ταινία. Ο λόγος που άργησε τόσο να εμφανιστεί αυτή η έκδοση είναι λόγο της άγνοιας που υπήρχε για χρόνια για το που στο διάολο ήταν τα master tapes.

Η δεύτερη έκδοχη αν και ουσιαστικά η πρώτη αφού βγήκε το 1998 απο την Trunk Records υστερεί πολύ σε ποιότητα ήχου γιατή τον πήρανε απο μια ταινία "Music & effects" αυτες ήτανε overdubbing μαγνητοταινίες (αυτό εννοώ λέγοντα ταινία) οι οποίες εξυπηρετούσαν τον σκοπό της μεταγλώτισσης της ταινίας σε μια ξένη γλώσσα χωρίς να χαθούν τα γνήσια ακουστικά εφέ και η μουσική της ταινίας. Έτσι αν και υστερεί ποιοτηικά σε "μπάζει" πολύ καλύτερα στο πνεύμα της ταινίας, Πιάνεις τους ήχους της άγριας και απομονομής αγγλικής ωκεανικής φύσης, κάποιους διαλόγους και πολλά άλλα όπως καταλαβαίνεις. Η μουσική είναι πιο ακατέργαστη άλλα έχει κάτι πιο ανθρώπινο, φθαρτό δηλαδή και δίνει μια acid folk αύρα.

The Wicker Man Master Tapes Remastered in 2002 (silva records) (Tracklist)

and

The Wicker Man, The Original Motion Picture Soundtrack Music & Effects recorderd from the movie (1973, trunk records 1998)) (tracklist)

MAGIC DE SPELL - KOKKINO (2000)

2012-01-07T20:26:00.000+02:00

Magic De Spell - Κόκκινο -- Magic De Spell - Red

Alternative. greek rock

info / at discogs / discography

Όταν νυχτώνει,
βγαίνει ένας έρωτας στους δρόμους θεοπάλαβος,
ηθοποιός περιπλανώμενου θιάσου,
ένας θεός, ένας αλήτης ερμαφρόδιτος
που κάνει τούμπες, υποκρίνεται μπροστά σου.

Όταν νυχτώνει,
βρίσκεις πιο εύκολα ταξί για τον παράδεισο,
δεν περιμένεις στην ουρά για ν'αμαρτήσεις,
ζυγιάζεις τ' όνειρο ανάμεσα στα δάχτυλα
και ψάχνεις χώμα και νερό για ν'ακουμπήσεις

Κάτι νύχτες Σαββάτου,
η αγάπη, είναι αιτία θανάτου
Κάτι νύχτες Σαββάτου,
η αγάπη, είναι αιτία θανάτου

Μου φένεται ότι αυτός είναι απο τους λιγότερο ακουσμένους δίσκους την ελληνόφωνης περιόδου των Magic De Spell, o Ηλίας Ασλάνογλου ο οποίος ήτανε στα φωνητικά απο το '83 έχει είδη φύγει απο το σχήμα το 1997 και τη θέση του έχει πάρει ο Κώστας Βούλγαρης. Απο τα τους παλιούς του '80 έχει μείνει μόνο ο Θοδωρής Βλαχάκης (τύμπανα) και ο Γιώργος Σκαρλάτος ο οποίος έπαιζε μπάσο αλλά εδώ συνεισφέρει μόνο στιχουργικά σε δύο κομμάτια (1, 5).Απο την ελληνόφωνη '90s εποχή παραμένει ο Νίκος Μάιντας (πλήκτρα).

Είναι ένας χαλαρός δίσκος με γλυκιά παραγωγή και μερικά πολύ όμορφα τραγουδάκια όπως το διασκευασμένο εκ Σαββόπουλου "Βιετνάμ", "η αλήθεία", το "Gala (θα γλεντήσω και'γω μια νυχτα)" είναι ποίηση του Καρυωτακη και το αγαπήμενο μου "όταν νυχτώνει", τα υπόλοιπα κομμάτια δεν πάνε πίσω όπως το ethnic rock "Κρήτη Jam", "η δική μου ζωή", το ομότιτλο και....

Ήτανε ένας απο τους πρώτους ελληνικούς ροκ δίσκους που είχα ακούσει, όταν ήμουνα πιτσιρικάς και δεν ήξερα καλά καλά τι ακούω αλλα μου άρεζε, και αυτό το οφείλω στον φίλο μου Σπύρο ο οποίος ήτανε πιο διαβασμένος απο μένα και σπιτι του είχε ένα συρτάρι γεμάτο cd (αυθεντικά τότε) απο Πράσειν Αλογα, Ασιμο, Αντίδραση, Panx Romana, Μάσκες και άλλα.

Take it Here

MAGIC DE SPELL - (2000) KOKKINO [red]

DIPLO & TONY TRIPLEDOUBLE - AEIOU Pt. 2-MAKING MUSIC YOUR OWN (2003)

2012-01-05T01:39:00.001+02:00

Psych garage / Funk / Latin sounds Sampled greatfully resulting in an electro/groovy collage of the '60s

in english

Αν είσαι λάτρης της garage και psych σκηνής, της φανκ... και δεν είσαι ένας φανατικός ροκό-θεοσεβούμενος που θεωρεί ιεροσυλία να πάρεις ένα κομμάτι και να του αλλάξεις τα φώτα, αν γουστάρεις ηλεκτρονικές groovίλες άλα '80s πρωτόγονου χιπ χοπ, dub kai δε συμμαζεύεται. τότε είσαι στο σωστό σημείο.

Ο Διπλός και ο Τόνυ ο Τρίδιπλος, δύο φαινομένικα άγνωστοι αρτίστες μας χαρίζουν έναν άγνωστο αλλά εξαιρετικό δίσκο που σε πάει πίσω στις έποχες της garage της πρώιμης ψυχεδέλειας της funk και soul και το κάνουν με το δικός του μοναδικό άγγιγμα. Μπορεί στο πρώτο άκουσμα να θεωρήσεις αυτό που κάνουνε απλή δουλεία, αλλα θα στο θέσω έτσι, είναι σαν να παίζεις air guitar ακούγοντας Jimi Hendrix και να σου φένεται τόσο εύκολο και μόλις πιάσεις τη κιθάρα δε ξες καν απο πια νότα να αρχίσεις. Οι τύποι φένεται οτι είναι συλλέκτες και αγαπουν ιδιαίτερα το είδος αυτό που "παραποιούνε", πολλά είναι βινύλια (ακούγεται και ο "μελαγχολικος" ηχος της φθοράς) -αν όχι όλα- και μερικά είναι και αρκετά σπάνια κομμάτια. Η καταγωγή τους ισως να είναι απο κάποια ισπανόφωνη χώρα και αυτό το συμπεραίνω απο την πληθόρα ισπανόφωνων κομματιών που υπάρχουν. Δεν θυμάμαι που έμεινα, γράφω ανα διαστήματα, σκέφτομαι τη ζεστασιά σου γυναίκα, σκέφτομαι οτι χάνομαι στο λαβύρινθο των σκέψεων μου και πέφτω συνέχεια σε αδιέξοδα, σκέφτομαι...

Η παραγωγή είναι λίγο φτωχή, η πρώτη κοπή άλλωστε έγινε σε 500 cd-r απο αυτά που όλοι βρίσκουμε στην αγορά, αλλά σε αναπληρώνει η μαστοριά τους, το κόψε-ράψε εκεί που πρέπει το μπάσο και τα τύμπανα που έχουν συμπληρώσει με τον δικό τους τρόπο, τα scratchαρίσματα και καλή ακρόαση...!

*¨Οπως θα καταλάβαται αυτή είναι μια καθαρα Dot It Yourself δουλειά

Take it Here
DIPLO & TONY TRIPLEDOUBLE - AEIOU Pt. 2-MAKING MUSIC YOUR OWN (2003)

Kapa VITA - AGRIA CHLOI (2004)

2012-01-03T22:42:00.000+02:00

Electronic / low-fi / techno / indie from greece

Κ. Βήτα - Άγρια Χλόη -- Kapa Vita - Wild Chloe(or turf/grass)

incomplete discography / official site

Ένας αγαπήμενος για πολλούς δίσκους του Κάπα Βήτα, πρώην μέλος των Stereo Nova για τους καινούριους. Me βάση αυτήν την αστική αύρα, το μουντό μελαχολικό τοπίο της μεγαλούπολης, αυτή είναι η βάση των Stereo Nova, αλλά ο ίδιος με μεγαλύτερη σοφία πλέον σε πέρνει απ'την πολη με τον συνδυασμο των -naive- popίζων ξεγνοιαστων ηλεκτρονικών ήχων με την ακουστική κιθάρα του και σε πάει μακριά... σε κάποια θάλασσα η παραλία... ή έστω σε κάποιο ερειπωμένο προάστιο, έστω στη σαλαμίνα, έστω στην ελευσίνα, έστω....

Και αν θες να διαβάσεις κιάλλα πριν ακούσεις, ΕΔΩ και ΕΔΩ

Take it Here

K. BITA - (2004) AGRIA XLOI

AND IF YOU LIKED IT ----- ΚΑΙ ΑΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕ

DONT MISS THIS ----- ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ

K. VITA - 2 (2006)

JON & JODI - TWO SIDES OF JOHN & JODI (1971)

2011-12-28T16:11:00.000+02:00

Rare folk/country duet, usa

english

Αλλο ένα -σχεδον- χαμένο διαμαντάκι που είχα βρει απο το καημένο Female Voices που δυστηχώς δεν υπάρχει πια. Ένα ωραίο ντουέτο με περισσότερο φολκ αλλα και μερικές country πινελιές με μπάντζο, steel guitar κτλ, σε μια ατμοφαιρική και υγρή ατμόσφαιρα. Στο δίσκο υπάρχουν κιάλλοι μουσικοι να τους συνοδεύουνε, δεν είναι απλά δυο κιθάρες, είναι πάντως δυο φωνές, η παραγωγή είναι λίγο φτωχή αλλα 'ντάξει, απ'ότι γράφεται παίζοντας σε τοπικά μαγαζιά γοήτευσαν τόσο έναν τύπο που τους χρηματοδότησε τον συγκεκριμένο δίσκο.

Take it Here

JON & JODI - TWO SIDES OF JOHN & JODI (1971, usa)

Είμαι μια περιπλανώμενη ψυχή

περιπλανιέμαι σε αυτόν τον κόσμο

και θα περιπλανιέμαι μέχρι να τελειώσουνε οι μέρες μου

Έχω δει όλα τα είδη των ανθρώπων

και τη ζημιά που έχουν κάνει

και έτσι περιπλανιέμαι μέχρι να τελειώσουνε οι μέρες μου

Προσπάθησα να ριζώσω κάπου

αλλά αυτό το συναίσθημα δε με αφήνει να ησυχάσω

και έτσι θα προχωρώ μέχρι να τελειώσουνε οι μέρες μου

Rambling Man

Η φιλολογία του rambler (περιπλανώμενος, αλήτης) που συχνά πάει μαζί με τον gambler (τζογαδόρος, τυχοδιώκτης) είναι εμφανής παντού στην αμεριάνικα παράδοση της μουσικής, απο την blues την folk και την outlaw country μέχρι και την rock (ένα πολύ γνωστό κομμάτι το ramblin man των Allman Brothers). Είτανε ένα τρόπος ζωής και ευδοκίμησε στην αμερική που είχε ανακαλυφθεί σχετικά πρόσφατα, υπήρχαν παντού εδάφη ανεξερεύνητα, δεν υπήρχαν σαφή σύνορα, μπορείς να φανταστείς να είσαι ένας εξερευνητής, ένας καταζητούμενος, ένας απλός τυχοδιώκτης ή με ένα καραβάνι αποίκων με θρησκευτικά κίνητρα να ταξίδευεις προς το άγνωστο με την ελπίδα το καινούριο χωρίς τον φόβο του αγνώστου.

Well i'm a ramlbe soul

i ramble throught this world

and i ramble till my days are gone

I've seen all kinds of people

and the damage that they've done

so i ramble till my days are gone

I tried to settle down

but this feeling won't let me be

so i move on till my days are gone

ERASITEXNES ERASTES - 4 (2000)

2011-12-22T17:46:00.000+02:00

Ερασιτέχνες Εραστές --- Amateur Lovers

Greek rock band, not bad at all

info / discogs (incomplete infos)

Επειδή ψάχνω και δύσκολα βρίσκω -στο διαδύκτιο έστω- δίσκους των Ερασιτεχνών Εραστών που παρόλο που υπάρχουν και απο τα μέσα '80 έχουνε βγάλει 6 δίσκους και έχουν περάσει μπόλικοι μουσικοί με μόνο σταθερό μέλος τον Γιώργο Τσακαλίδη και έχουνε βγάλει πολλά ώραία κομμάτια δεν μπόρεσαν να ακουστούν πολύ, και αν δεν υπήρχε η συλλογή Νεο Ελληνικό Ροκ-Ταξιδιάρα Ψυχή ίσως να μην τους ήξερα ούτε εγω. Πρόσφατα βρήκα τον παρών δίσκο που κυμαίνεται σε ήπιους ρυθμούς που ενδιαφέρον στίχους για την αποξένωση και τα ονειρα που γκρεμίζει η μητρόπολη και με το κομμάτι "θέλω να πιώ" που γκαζώνει άγρια και το πάω με χίλια. ΕΔΩ θα βρεις μερικά ακόμη που έχω ανεβάσει.

Take it Here

ERASITEXNES ERASTES - 4 (2000)

THE SHIVERS - CHARADES (2004)

2011-12-22T16:23:00.000+02:00

Indie/folk from new york

an interview / more

Οι Shivers (ρίγος/ανατριχίλες) είναι κατα κύριο λόγο η απαλή μελαγχολική σαν χειμωνιάτικη μέρα στη νέα υόρκη (απο 'κει ερχονται) του Keith Zarriello σε συνάρτηση με την παρομοίου ύψους κιθάρα, στο παίξιμο, επιρρεασμένος απο μορφές όπως ο Leonard Cohen (του οποίου το κομμάτι chelsea girl διασκευάζει πολύ ωραία σ'αυτόν τον δίσκο). Πέρα απο την επιφανειακή μελαγχολία που υπάρχει παντού γύρω, διακρίνω βαθύτερα μια παιδικότητα, αθωότητα, την όρεξη για παιχνίδι χωρίς να υπάρχει λόγος για σοβαροφάνεια. Όταν τραγουδά "i live off love / i feed off love / i breathe off love / i think of love/ i drink of love / i sink in love" το νιώθει βαθειά μέσα του όπως και όταν τραγουδά σ'ενα απο τα "αστεία" κομμάτια του (SoHo Party) "Get your face out of my vagina / And get those balls off my tits / I really am not liking any of this./ And who told you to put your finger in my asshole, asshole?" Και ο δίσκος συνεχίζει σε μια ατμόσφαιρα κάπως τεμπέλικη, μια "διαλείματα/interludes" ανα διαστήματα με ήχους απο την πόλη της new york και μισοτελειωμένες μελωδίες και διάσπαρτα κάποια πανέμορφα κομματάκια όπως το "kisses"... το "beauty" το πιο ελεκτροποπ "violoence" κτλ κτλ κτλ, κατάλαβες.

Ο συγκεκρίμενος είναι ο πρώτος δίσκος που βγάλανε και μέχρι τις μέρες μας έχουνε βγάλει αρκετούς, ίσως και παραπάνω απο έναν δίσκο σε κάποιες χρονιές με τελευταίο τον More (2011) ο οποίος ηχογραφήθηκε έξω απ'το Manchester με πλήρη αναλογικό εξοπλισμό.

Take it Here

SHIVERS - CHARADES (2004, usa)

INDUSTRIAL PARTY @ LARISSA

2011-12-20T15:53:00.001+02:00

RED HOT CHILI PEPPERS - HIGHER GROUND (single) (1989)

2011-12-18T17:00:00.000+02:00

Funk rock groovy, no need to say more...

discogs

Οι Chili Peppers ήταν ανέκαθεν μια απο τις αγαπημένες μου "mainstream" μπάντες του είδους τους. Οταν ξεκινούσαν στις αρχές του '80 παίζαν ένα βρώμικο funk/punk εκρηκτικό μείγμα. Λίγοι γνωρίζουν εκείνη την εποχή τους, στα αυτιά των "εφήμερων" ακροατών/προβάτων των MTVακών media έφτασαν με τον δίσκο/επιτυχία Blood Sugar Sex Magic. Το παρών single με το κομμάτι "higher ground" διασκευή του Stevie Wonder ο οποίος το πρωτοτραγουδησε το 1973 προέρχεται απο τον δίσκο που προηγήθηκε το Blood Sugar, τον Mother's Milk (1989). Ήταν ο πρώτος δίσκος που στη κιθάρα βρέθηκε ο -18χρόνος τότε- John Frusciante. O Frusciante είχε αντικαταστήσει τον προηγούμενο -ισραιλινής καταγωγής- κιθαρίστα Hillel Slovak ο οποίος χάθηκε απο υπερβολική δόση ηρωίνης. Μουσικά λοιπόν τα 4 τραγούδια που απαρτίζουν αυτό το single βρίσκονται ακόμη στην πρώτη φάση των Chili Peppers. Αλήτικος, βρώμικος ήχος με πολυ groove και έντονη παρουσία του μπάσου παιγμένου όπως μόνο ο Flea μπορούσε. Στιχουργικά επίσης ήτανε τότε πιο πανκ...Ο higher ground βγήκε σε αρκετές εκδοχές, 2 ήταν οι βασικές (υπήρχαν κάποιες διαφοροποιήσεις στο πόσα και ποια τραγούδια ακούγοντε), αυτή είναι η μια.

01 - Higher Ground

02 - Higher Ground (Munchkin Mix)

03 - Millionaires Against Hunger

04 - Mommy Where's Daddy

Take it Here

RED HOT CHILI PEPPERS - HIGHER GROUND (single) (1989)

EXADAKTYLOS - DISCOGRAPHY ('70s)

2011-12-15T22:08:00.002+02:00

Great and rare piece of greek rock n roll at its first steps (influenced by frank Zappa)

discogs

ΕΞΑΔΑΚΤΥΛΟΣ - Δισκογραφία

Οι Εξαδάκτυλος ήταν το δεύτερο (πρώτο ήταν οι m.g.c. στους οποίους έπαιζε μπάσο και τραγούδαγε μεταξυ '67-'69) θρυλικό σχήμα του Δημήτρη Πουλικάκου μαζί με τους Νίκο Πολίτη, Αντώνη Τριανταφύλλου, Λάκη Διακογιάννη, Δημήτρη Πολύτιμο και Λεωνίδα Αλαχαδάμη αν και απο άλλη πηγή διαβάζω και τα ονόματα Johnny Labizi και Νίκο Δάπερη. Πολλοί απο αυτούς θα παρεβρεθούνε και στον δίσκου του Νώντα "Μεταφοραί Εκδρομαί ο Μήτσος" [1]. Ως εξαδάκτυλος λειτούργησαν απο το 1971 μέχρι το '73 όποτε και κατέβασαν ρολά η απλά άλλαξαν όνομα...Η ουσία ειναι ότι σε εποχές δύσκολες κατάφεραν να βγάλουν λίγα αλλα μοναδικά κομμάτια. Για την ακρίβεια πρέπει να έχουνε διατηρηθεί μονάχα 7 και αυτά τα εφτά κομμάτια έχω εδώ μαζεμένα, τα οποία είχα βρει απο έναν ακόμη λάτρη της μουσικής απο το soulseek. Το '71 βγάζουν το 7'' 45 στροφών "Τα παιδιά είναι εντάξει / Έχουν κακούς σκοπούς", αρχικά το δεύτερο τραγούδι (η άλλη μεριά του δίσκου δηλαδή) περιείχε το κομμάτι "Σε καλή μεριά" αλλα λογοκρίθηκε και αποσύρθηκε η πρώτη φουρνιά των δίσκων, αν και δε καταλαβαίνω πως δε λογοκρίθηκε το κομμάτι που το αντικατέστησε αν και δε με εκπλήσουν οι ηλίθιοι γραφειοκράτες με τις γκάφες τους.Είναι και τα τρια πάντως ατόφια ροκ ν ρολ κομματάκια με τον τσαμπουκά που άρμοζε στα παιδιά που ροκάρανε πέρα απο την σχετική ασφάλεια που υπήρχε στις ηνωμένες πολιτείες και στη δυτική ευρώπη. Παρακάτω... υπάρχουν δύο live κομμάτια που υπάρχουν στο στο θρυλικό δίσκο "Ζωντανοί στο Κύτταρο - Η Ποπ στην Αθήνα" (1974) που είναι μια συλλογή ζωντανά τραγούδια απο μερικούς απο τους πρωτους μεγάλους ροκερ της ελλάδος στο lp που βγήκε το 1980 υπάρχει το κομμάτι "Το ξεχασμένο πηγάδι (καραδοκούσε το θύμα του)" μια ωραία και αστεία ιστορία (δε ξέρω τίποτα για αληγορίες) σε στυλ ψυχεδελο-φολκ σαν αυτά που έκανε και ο Σαββόπουλος καμια φορά. Στην επανέκδοση σε σιντί το 1996 υπάρχει και το κομμάτι "Ο ανεπρόκοπος". Για το κύτταρο να πω πως έχουν περάσει πολλοί ιδιαίτεροι αρτίστες απο 'κει, απο ροκάδες μέχρι και κλαριρζήδες με΄χρι και ο Μάρκος Βαμβακάρης στη τελευταία του εμφάνιση, ΕΔΩ θα μάθεις περισσότερα.Τέλος υπάρχει και το instrumental "Διψασμένοι για αγάπη" για το οποίο δε γνωρίζω τίποτα.

Take it Here

EKSADAKTYLOS - DISCOGRAPHY (greece).

1
δ
δ

YIANNIS AGGELAKAS - LOSER TAKES ALL --- Movie Soundtrack (2003)

2011-12-13T19:51:00.000+02:00

Γιάννης Αγγελάκας - Ο Χαμένος τα Παίρνει Όλα

Acoustic guitars/dub and rave and industrial rhyrhms/fussion and a moody ambient, from greece...

imob / more info /

Ακουστικές κιθάρες και άλλο κλασσικά έγχορδα απο τη μια και απ'την άλλη ρυθμικά τυμπανικά κομμάτια, αρχέγονη dub, industrial και τέκνο όλα αυτά σε ένα μουντό περιβάλλον.

Το μόνο ίσως ελπιδοφόρο κομμάτι είναι και το τελευταίο, όπως λεει και το όνομα του "λιακάδα", ένα απο τα αγαπημένα μου, καθαρά ορχηστρικό κομμάτι με πολλά χρώματα. Ακουστικο είναι και το κομμάτι με το οποίο ανοίγει ο δίσκος (λογικά και η ταινιία) "χορός για έναν" και ένα ακόμη αγαπημένο μου μελαγχολικό τραγουδημένο μόνο με τη συνοδεία κιθάρας, το "wonderfull world" (όχι το γνωστό) όπου τραγουδα ο Simon Bloom (Σημ.1)ο οποίος θα γράψει ακόμη ένα τραγούδι για την ταινία αυτή. Δε ξέρω να το 2003 ο Αγγελάκας συνεργαζόταν, παντών υπάρχουν εμφανή σημάδια, όπως και το σκοτεινό ατμοσφαιρικό τσέλο (αν δε κάνω λάθος είναι ένα απο τα όργανα του Νίκου Βελιώτη). Εμφανής είναι επίσης η όρεξη του για πειραματισμό με ηλεκτρονικούς ήχους και παραδοσιακές μελωδίες (όπως γίνεται στο Ψυχή Βαθειά ή και σε ένα κομμάτι ονομαζόμενο ποντιακό στριπτίζ... εδω στη ταινία). Η συνέχεια στα αυτιά σας μιας και βαριέμαι να γράφω.

Σημ.1: Συμεών Νικολαϊδης, να μην μπερδεύεται με τον σκηνοθέτη της ταινίας, Νικο Νικολαϊδη

Take it Here

AGGELAKAS, Y. - OST-O XAMENOS TA PERNEI OLA or LOSER TAKES ALL (2003)

and some words for the director --- και λίγα λόγια για τον σκηνοθέτη

GREEN PAJAMAS - GHOSTS OF LOVE (1989)

2011-12-10T13:25:00.001+02:00

Psych folk, neo-psychedelia, indie rock from tha paisley underground scene, usa

info1 / info2

"Οι Pajamas (πράσινες πιτζάμες) ακούγονται σαν να κρατάνε δύο καλειδοσκόπια και να τα χρησιμοποιούνε σαν κυάλια για να δούνε το μέλλον του ροκ ν ρολ" έγραψε κάποιος σε ένα περιοδικό το '87

Ο συναισθηματικός κόσμος του Jeff Kelly, (συνιδρυτής με τον Joe Ross (μπάσο φωνητικα) στο Seattle το '83) πλουσιοπάροχα μελαγχολικός σαν την άδεια πλατεία με τα νεκρά φυλλά το φθινόπωρο, η φωνή του είναι αυτή η εικόνα. Οι ωραίες μελωδίες και τα έγχορδα βιολιά και άλλα συμφωνικά έγχορδα κάνουν ακόμη πιο όμορφη την εικόνα. Η μεγαγχολία κάποτε είναι σκοτεινή και άλλωτε φωτεινή σαν να περνά απ'τα σύννεφα λίγο φώς (walking in the rain).

Έχουνε βγάλει απο το '80 τουλάχιστον δύο δεκάδες δίσκους και κασσέτες, μερικοί έχουν βγεί στην ελλάδα μέσω της Di Di Music. Ο συγκεκριμένος θεωρείτε αρμός που ενώνει δύο μουσικές εποχές τους, έχουν πολλά ψυχεδελο-φολκ στοιχεία ενω κάποια κομμάτια ακούγονται πιο ροκ, alternative. Υπάρχει ακόμη και ένα κομμάτι που μπλουζάρει.. Εδω θα βρεις και ένα bonus κομμάτι, ένα "κλασσικό" τους, το "emily grace" με την μορφή που είχε ως single. Σημαντικό είναι επίσης οτι δεν υπέγραψαν ποτε σε μεγάλη εταιρία.

Αν σ'αρεσάνε πήδα και Εδώ. Αξίζει επίσης να βρείς (η κάποτε θα τον βάλω εδώ) έναν απ'τους καλύτερους δίσκους τους Book of Hours (1986).

Take it Here

link deleted (sorry), they independent label requested it

TAMIKREST - TOUNASTIN (2011)

2011-12-04T19:46:00.001+02:00

Tuareg folk with psychedelic and other rock influences

σύντομη και ωραία περιγραφή / discogs / wiki

"Tamasheq είναι η γλώσσα των Tuareg, των νομάδων της Σαχάρας, που ζουν σε διάφορες χώρες, όπως η Νιγηρία, η Αλγερία, η Λιβύη και το Μάλι. Το όνομα Tamikrest σημαίνει στα Tamsheq σύνδεση / ένωση / συνασπισμός. Τα επτά μέλη των Tamikrest, που κατάγονται από το Μάλι, τη Νιγηρία και την Αλγερία, βρέθηκαν μαζί για να εκφράσουν την Tuareg ταυτότητα τους μέσω του Ishumar rock, της επαναστατικής μουσικής των Tuareg. Οι ίδιοι λένε «Μια έρημος μας φιλοξενεί, μια γλώσσα μας ενώνει, μια κουλτούρα μας δένει»", διαβάζω σ'ενα site.

.Συνεχιστές της σχολής των Tinariwen και άλλων πρωταγωνιστών της ανατολικής σαχάρας (κυριώς απο το Μάλι). Το πάνε κάποια βήματα παραπέρα, άλλες φορές με fuzz κιθάρες και άλλες με βιολιά (η κάτι που μοιάζει με βιολί) που μου θυμίζουν κέλτικη μουσική (ακού το τελευταίο μαγευτικό κομμάτι του δίσκου), παράδοση και σύγχρονη μουσική εναρμονίζονται όταν στην παραγωγή τους "χώνεται" ένας αμερικανός, ο Chris Eckman, μέλος των Walkabouts και μια άλλης μπαντας που λέγεται Dirtmusic και η οποία μοιράζεται πολλά κοινά με τους Tamikrest.

Είναι οι άγριοι φθαρμένοι άφθαρτοι άνθρωποι της ερήμου με τα σκαλισμένα πρόσωπα τους που σε καλούν απο ένα μέλλον ηλεκτρικό, όπως στις ερήμους του star wars ή του Dune με τους ανθρώπους με τα καταγάλανα μάτια, περήφανους γύρω απο κυμμάτα ζεστά και σχεδόν ακίνητα.

Take it Here
TAMIKREST - TOUNASTIN (2011, tuareg)

TERESA DE SIO - A SUD! A SUD! (2004)

2011-12-04T18:00:00.001+02:00

Italian, Napolitanian folk

wikipedia / discogs (inconplete discography) / more interesting infos

Η γυναίκα αυτή, Τερέζα ντε Σίο, γεννήθηκε στη Νάπολι, μια πόλη 6 εκατομυρρίων κοντά στη ρώμη με μεγάλη μουσική παράδοση και τη δικιά της μοναδική ιταλική διάλεκτο η οποία δύσκολα καταλαβαίνεται. Ξεκίνησε τραγουδώντας σε αυτή τη γλώσσα το 1976 με μια φολκ μπάντα ονόματι Musicanova. Το 1980 ξεκίνησε μια σόλο πορεία βγάζοντας απο τότε 13 δίσκους, κάποιους απο αυτούς ζωντανούς και με αρκετές πρωτότυπες ιδέες που συγκατέλεγαν το θέατρο αλλά και την αλληλεπίδραση με τους ακροατές. Η δεκαετία του '80 ήταν η πιο πετυχημένη της όπου μουσικά συνδύασε την ναπολετάνικη φολκ με πιο σύγχρονα στοιχεία, ήταν ο δεύτερος δίσκος με το όνομα της που πούλησε το '82 500.000 αντύτυπα, το ίδιο και ο τρίτος ονομαζόμεςνο Tre (τρία, 1983). Τη δεκαετία του '90 δεν έμεινε ιδιαίτερα αδρανής. Όλα αυτά τα χρόνια συνεργάστηκε με ονόματα όπως οι Brian Eno (Σημ1), Paul Buckmaster, Fabrizio de Andre, Fiorella Mannoia και τον κιθαρίστα Sasa Flauto.

Στο δίσκο που ανεβάζω σήμερα -ξέχασα να πω πως και για μένα είναι μια νέα ανακάλυψη η κυρία αυτή. μου την σύστησε η μάνα που που ήθελε να της βρω ένα τραγούδι απο το δεύτερο δίσκο που της άρεσε πολύ, το "Aumm, aumm" το οποίο υπάρχει και σε νέα εκτέλεση εδώ- ακούγεται μια μεγάλη ποικιλία οργάνων που φτιάχνουνε ένα μωσαϊκό πολύ όμορφων ναπολιτάνικων μελώδιων συχνά με ξεσηκωτικό ρυθμό. Η παραγωγή είναι πολύ καλή και καθόλου κουραστική και σίγουρα θα πρέπει να ακούσεις τον δίσκο αρκετές φορες αν θες να ανακαλύψεις όλα όσα ακούγοντε.

Καλή ακρόαση!!!

Σημ1: Συνεργασία στους δίσκους Africana (1985) και την όπερα Sindarella suite: the story of Lupita Mendera (1988)

Teresa De Sio: voice, acoustic guitar, tammorra, tamburello 
Sasà Flauto: classic, 12-string & acoustic guitar, buzuki, h. vocals, acoustic bass (7,8)
Giuseppe De Trizio: mandolin
Erma Castriota: violin
Puccia: accordion
Alfredo Paixao: electric & acoustic bass
Arnaldo Vacca: tamburo, tamburello, percussion
Vito De Lorenzi: drums, tamburello
with
Rita Turrisi: viola (4,7,9)
Gennaro Della Monica: cello (4,5,7,9)
Carlo Cossu: violin (4,7,9,13)
Umberto Papadia: voice, tammorra (13)
Mario Guarino: bass (13)
Raiz: voice (9)

Take it Here

TERESA DE SIO - A SUD! A SUD! (2004, italy)

VA - CHAOSTAGE GROSSE AUS HANNOVER (2008)

2011-12-01T13:53:00.001+02:00

Chaos Days, Punk compilation from germany

few info /

Ημέρες Χάους...

...ήταν ένα πανκ φεστιβάλ που ξεκίνησε απο το 1982 στο Αννόβερο, δε γνωρίζω πολλά πράγματα παρα μόνο ότι ήταν αρκετά δημοφιλές και πολλές φορές κατέληγε σε εξέγερση με τις πιο βίαιες συγκρούσης να γίνοντε το '94 και '95 στη δεύτερη αναβίωσή του. Η συλλογή είναι γεμάτη punk/street punk κομμάτια

Take it Here

VA - CHAOSTAGE GROSSE AUS HANNOVER (2008)

Και το trailer μια ταινίας που βγήκε το 2009

MELT BANANA - SCRATCH OR STITCH (1995)

2011-11-29T14:04:00.001+02:00

Noise rock/hardcore from japan

wikipedia / discogs

"22 κομμάτια σε 31 λεπτά...

Η γκόμενα που τραγουδά ακούγεται συχνά σαν αυτά τα κακομαθημένα μικρα σκυλάκια που όλο σου γαβζίζουνε στο δρόμο, με περισσότερη παράνοια όμως, γνήσια ιαπωνέζικη. Οι κιθάρες παίζουν διαστρεβλωμένα, γρατσουνιστά και κοφτά, σε μερικά σημεία μοιάζουν σαν όταν ήσουνα μικρός και έπαιρνες ένα μπαλόνι σε κάποιο πάρτυ γενεθλίων και προσπαθούσες να το γρατσουνίσεις. Το μπάσο είναι groovάτο και τα τύμπανα και αφτά κοφτά και απότομα. Είναι οι λιωμένες μπανάνες οι οποίες ξεκίνησαν στις αρχές του '90 και συνεχίζουν ακόμα στις μέρες μας εχοντας γίνει κάπως πιο εμπορικοί. Το 2001 έπαιξαν ζωντανά για τον θρυλικό ραδιοφωνικό παραγωγό John Peel (Σημ:1) και περιοδεύουν συχνά σε αμερική και ευρώπη. Αυτός εδώ ήταν ο τρίτος τους δίσκος. Ανα καιρούς συνεργάζόνται και με άλλους περίεργους τύπους με τον μόνον που γνωρίζω να είναι ο ιάπωνας της ηλεκτρονικής noise Merzbow.

Σημ.1: Τα γνωστά Peel Sessions, ήτανε ζωντανές ηχογραφήσεις που μεταδίδονταν απευθείας μέσω του ραδιοφώνου (bbc νομίζω), μια έξυπνη και δημιουργική πατέντα του John Peel την οποία διατήρησε απο τα τέλη '70 μέχρι και το θάνατο του στη δεκαετία του '00. Απο τα Peel Sessions περάσαν πολλές μπάντες, απο βρεττανικές punk rock όπως οι Buzzcocks μέχρι και alternative rock, χιπ χοπ, μέταλ όπως οι Napalm Death και ότι άλλο θες. Κάποια συγκροτήματα έχουν κάνει δίσκους τις ζωντανές studio ηχογραφήσεις τους.

Take it here

MELT BANANA - SCRATCH OR STITCH (1995. japan)

IAN DURY - NEW BOOTS AND PANTIES (1977)

2011-11-27T12:20:00.001+02:00

Avant-garde punk with funk grooves and jazzy elements, great stuff from england

some facts / allmusic / discogs (1) (2)

Πανκ και avant-garde

Μια μοναδική φυσιογνωμία, όχι ιδιαίτερα ακούσιμη εκτός βρεττανίας λόγω του ιδιαίτερου ύφους (μουσική, προφορά, τρόπος έκφρασης) ξεκίνξησε στα μέσα του '70 βγάζοντας ένα και μοναδικό δίσκο με τους Killburn & the Highroads (handsome, 1975), μια pub rock μπάντα που είχε όμως χάσει το τρένο μιας και το ρεύμα αυτό είχε αρχίσει να χάνει εκείνο το καιρό.

O Ian Dury ήταν ένας αντι-σταρ, στα 7 του κόλλησε πολυομυελίτηδα και έμεινε σακάτης, το αριστερό του πόδι και χέρι έπαθαν ζημιά, στάλθηκε σε ένα σχολείο για παιδιά με αναπηρίες το οποίο ήταν πολυ σκληρό και ψυχρό περιβάλλον. Αυτά τα περιστατικά τον σημάδεψαν και τον έπλασαν σαν άνθρωπο και καλλιτέχνη. Μεγάλωσε ακολουθώντας μια μποέμικη ζωή, ένας αλητης με σκληρή γλώσσα καυστικό χιούμορ και πανέξυπνος και προκλητικός, έχω έναν φίλο junkie που μου θυμίζει στη φάτσα και την σπιρτάδα.

Αφού διέλυσαν τους Killburn δημιούργησε με μερικά απο τα μέλη τους τους Blockheads, μαζί με τον Chaz Jankel που έπαιζε πιάνο/πλήκτρα και κιθάρα συνέθεσαν μερικά απο τα καλύτερα κομμάτια. Και φτάνουμε στον παρών δίσκο ο οποίος ήταν ο πρώτος και σημαδιακός. Είναι δύσκολο να κατατάξεις τη μουσική του, είναι μια υπέροχη μίξη jazz, disco/funk μπασογραμμών (βλεπε το κομμάτι Ν.01), post-punk και punk rock, τα κομμάτια "blockheads" και "blackmail man" έχουν περίσσια ορμή, επιθετικότητα και βρωμιά για να τα πεις πανκ. Το "sex and drugs and rock n roll" με το αξέχαστο κιθαριστικό ριφ ένα ειρωνικό κομμάτι και απο τα γνωστότερα και πιο επιτιχυμένα του -όπως και το "billericay dickie"- έχουν το φανκ groove στοιχείο που τόσο γουστάρω, και μη ξεχνάμε τα πλήκτρα του Jankel που δίνουν ένα πιο εκλεπτυσμένο πνεύμα. Όλα τα κομμάτια είναι ιδιαίτερα, ως στιχουργός αγαπούσε πολύ να παίζει με τις λέξεις και τις ομοιοκαταληξίες, να παραμιλά μεταξύ αληγορίας και κυνισμού και να δημιουργεί χαρακτήρες/ιστορίες όπως του billericay dickie της plaistow patricia και clevor trever. Αξια αναφοράς είναι και το rock n roll καταβολών "sweet Gene Vincent" που γράφτηκε για τον ομώνυμο αμερικάνο ροκερ του '50 ο οποίος υπέφερε και αυτός απο ένα αυτοκινητηστικό ατύχημα. Κλείνω με την αναφορά σε ένα κομμάτι που γράφτηκε το '81 για το έτος των αναπήρων εν ονόματι του Ηνωμένων Εθνών... αυτοί οι γραβατομένοι γραφειοκράτες ήρθαν σε δύσκολη θέση όταν ο Ian Dury (μαζί με τον Jankel) έγραψαν το Spasticus Autisticus, το θεώρησαν προσβλητικό προς τα ανάπηρα άτομα, όπως το θεώρησε και η κοινή γνώμη και το Bbc μαζί το οποίο και απέρριψε το τραγούδι. Αυτο το μάτσο ηλιθίων υποκριτών δεν κατάλαβε την σπιρτάδα και τον αυτοσαρκασμό του Dury, το ότι έγραψε τα πράματα όπως αλήθεια είναι, είναι δύσκολη η ζωή πόσο μάλλον για έναν άτομο τραυμαστισμένο, πέρα απο αυτό ένας ακόμη λόγος που γράφτηκε ήτανε και επείδη ήξερε οτι θα ήταν προκλητικό, δεν κατάλαβαν επίσης την παρομοίωση τους SPASTICUS με τον SPARTACUS, τον Σπάρτακο, τον θρακιώτη σκλάβο που θέλησε να ελευθερωθεί απο τους δυνάστες του.

Είναι κάτι σαν τοω Frank Zappa της αντίπερα όχθης, μια γενιά μετά.

Take it Here
IAN DURY - (1977, england) NEW BOOTS AND PANTIES

JOHN FRUSCIANTE - CURTAINS (2005)

2011-11-24T22:15:00.001+02:00

Acoustic/alternative rock by the guitarists of the Red Hot Chili Peppers

wikipedia

Μην τον ακούσεις αν δε θες να μελαγχόλησεις

Είναι ο ένατος σόλο δίσκος του βασικού -μέχρι πριν απο λίγο- κιθαρίστα στον Red Hot Chili Peppers, αυτούνου που έβγαλε κάτι μοναδικές μελωδίες σε κομμάτια όπως το By the Way και πολλά άλλα. Απλά πράγματα, κυρίως μια ακουστική κιθάρα σε ένα μελαγχολικό τοπίο με διάφορα άλλα ακουστικά όργανα να εμφανίζονται που και που κάνοντας τη διαφορά και με σπασμωδικά ξεσπάσπαματα, ήταν με την ακουστική του είτε με την ηλεκτρική του κιθάρα μαζί με αυτήν του Omar Rodriguez Lopeze (κιθαρίστας των Mars Volta), μερικά σόλο τους -όπως διάβασα- τα παίζανε συγχρόνως απο τον ίδιο ενισχυτή. Η φωνή του (frusciante) δεν μπορεί να συγκριθεί σίγουρα με αυτήν του τραγουδιστή των Peppers Antony Keidis, αλλά η βραχνάδα και η απλότητα τα του είναι αρκετά, βγάζει μια θλίψη σαν σίγουρα μέσα απ'την καρδιά του. Όπως είπε ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο σαλόνι του, μπορείς να φανταστείς την εικόνα ακούγοντας τον, εγώ την φαντάζομαι κάπως έτσι: σ'ενα ελαφρώς ακατάστατο σαλόνι κατά τις 5 το μεσημέρι με συννεφία μήνα νοέμβρη, τα φώτα του σαλονιού δεν είναι ακόμη τόσο έντονα γιατί ανταγωνίζονται το -ακόμη και συννεφιασμένο- υπέρτατο φωτισμό του ουρανού, βρέχει ελαφρώς, βλέπεις τον ειρινικό ωκεανό απο παράθυρο του μπαλκονιού, ενώς χθες βράδυ πέρασες μια "δύσκολη" βραδιά και τώρα είσαι στο hangover ή στη low φάση, αυτήν μετά το μεγάλο ανέβασμα που ακολουθείτε απο μια εύθραυφτση ψυχική ηρεμία. (σημ.1). Καταφέρνει να χτυπάει την σιωπή σαν ένα απρόβλεπτο κυμα που χτυπά την αποβάδρα (βλέπε "control")

Η παραγωγή είναι του ιδίου και πέραν τον κλασσικών χρησιμοποιεί ο ίδιος κάποια ακόμη όργανα μεταξύ των οποίων το πιάνο.

Σημ.1: Μετα τη φαντασίωση μου είδα ένα videoclipάκι απο το κομμάτι "the past recades" και πρόσεξα οτι υπήρχαν κάποιες ομοιότητες με αυτά που είχα στο μυαλό μου.

Take it Here

JOHN FRUSCIANTE - CURTAINS (2005)

G.B.H. - CITY BABYS REVENGE (1984)

2011-11-15T02:31:00.005+02:00

Uk82 band, hardcore metalic punk from england
wiki / discogs /allmusic album review

Οι G.B.H. (Great Britain Hooligans) ή αλλιώς Charged G.B.H. όπως λέγοταν αρχικά είναι πια κλασσικοί. Ξεκίνησαν απο το Birmingham στα τέλη του '70 και θεωρούντε απο απο τις πιο επιδραστικές μπάντες της δεύτερης γενιάς πανκ, αυτή που αποκαλούνε και uk82 (οπως οι exploited, broken bones, κτλ κτλ), κάτι πιο σκληρό απο το πρώτο κύμα πανκ όπως οι sex pistols και οι clash με ήχο που έχει κοινά σημεία με την metal, απο 'κει άλλωστε άρχισε να δημιουργείτε και η thrash και speed metal (οι slayer διάβασα επιρρεάστηκαν απο τους g.b.h.) σκηνή, σε μετέπειτα δίσκους οι g.b.h θα έρθουνε ακόμη πιο κοντά στην μέταλ αλλά πάντα με τις πανκ καταβολες της. Ποτέ δεν άκουγα πολύ αυτή τη μπάντα μέχρι τώρα που άρχισα να δίνω προσοχή σε αυτόν τον δίσκο. Αυτός ήταν ο δεύτερος -επίσημως- που ακολούθησε σαν ένα sequel μαύρου χιούμορ το City Baby Attacked by Rats (μωρό της πόλης επιτιθέμενο απο αρουραίους, 1982) (Σημ.1), γνήσια πανκ ατμόσφαιρα, μέσα απο τα βρώμικα στενά των μοντέρων μεγαλουπόλεων, η θέα πίσω απο τις βιτρίνες τους ακριβούς δρόμους, τους ταξιδιωτικούς προορισμούς, τα μουσεία και τις "καλές" συνοικιές. Τα τραγούδια μιλάνε για τον πόλεμο (vietnamese blues με τη συνοδεία φυσαρμόνικας) και άλλα κοινωνικά ζητήματα, ναρκωτικά (drugs party in 526, pins and needles...) για τον τρόπο ζωής... θα μπορούσες να κάνεις μια ενδιαφέρουσα κοινονικη έρευνα ακούγοντας και κατανοώντας τους στίχους μιας οποιασδήποτε μπάντας, εκτός αυτών των mainstream μαλακιών που απλά προσπαθούν να προωθήσουν έναν δήθεν τρόπο ζωής, εφήμερο, μονάχα για εμπορικούς σκοπούς.
Ο δίσκος τελειώνει με ένα διασκεδαστικό κομμάτι (skanga (herby weed)) αλλά στο φάκελο υπάρχει και ένα επιπλέον κομμάτι που προέρχεται απο κάποια επανέκδοση του '98 με bonus κομμάτια, είναι το κομμάτι "give me fire" σε single το '82 και είχε ακουστεί αρκετά, υπήρχαν και άλλα bonus κομμάτια αλλα αποφάσισα να μην τα βάλω, θεωρώ αυτές τις πανκ επανεκδόσεις με τα μπόνους κουραστικές και μοναχά για τους πολύ πορωμένους, για να πάρεις τη σωστή γεύση δε χρειάζεται να παραγεμίσεις το πιατό σου, αρκεί να είναι ποιοτικό και χορταστικό και αυτά τα 15 κομμάτια είναι ότι πρέπει.

Σημ.1: Ο τίτλους του παρων δίσκου σημαίνει "η εκδίκηση του μωρού της πόλης"...

Take it Here
G.B.H. - CITY BABYS REVENGE (1984)

BLACK BOMB A - SPEECH OF FREEDOM (2004)

2011-11-09T14:12:00.005+02:00

Grindcore/crossover metal with nu touches and social-political lyrics from france
discogs

Δυνατές κιθάρες και μπασοτύμπανα όλα σε πλήρη αρμόνια γεννημένα from chaos (όπως λέγεται και ο τελευταίος δίσκος τους), για να κάτσω εγώ να ακούσω τέτοια μουσική πάει να πει ότι τα άτομα το'χουνε και δεν καταντάνε βαρετοί απο το τέταρτο κίολλας κομμάτι -που συνήθως σ'αυτή τη μουσική είναι σύντομα- αλλά εδώ συχνά ξεπερνούν τα τρία λεπτά, και ούτε οι nu μεταλιάρικες γέφυρες που κάνουν για να πάρουν μια μελωδική ανάσα απο το χτύπημα δεν με ξενερώνουν, γιατί απο τέτοια γεφυρώματα αλά Il Nino έχουμε γεμίσει σούπες, αλλά αυτοί είναι διαφορετικοί. Τη μεγαλύτερη διαφορά κάνουν όμως τα φωνητικά -οι στίχοι συχνά κοινονικο-πολιτικοι- ένα ντούετο φωνακλάδων ο ένας με μια τσιριχτή φωνή που συχνά με έκανε να αναρωτιέμαι αν είναι γυναίκα και ο άλλος κλασσικός μέταλ φωνακλάς, πολύ ωραίο μείγμα, οι εναλλαγές τους τα σπάνε. Ένα παράδειγμα της ποικολομορφίας είναι το "madmen" που ξεκινά με αραβικά κρουστά και και ένα ανατολίτικο κιθαριστικό ριφάκι.
Οι τύποι προέρχονται απο την περιοχή του παρισιού και είναι ενεργοί απ'τις αρχές του '90 με αυτόν να είναι ο δεύτερος δίσκος τους.

Take it Here
BLACK BOMB A - SPEECH OF FREEDOM (2004, france)

Σ'αυτό το βίντεο η μουσική είναι Black Bomb A και οι τύποι απλά άκυροι αλλά γαμάτοι

PATTI SMITH - HORSES: LIVE 2005, Royal Festival Hall, London

2011-11-04T17:37:00.005+02:00

Wonderfull live of the "Horses" album by the Patti Smith Band, rock punk n roll full of energy and psychedelia...

at discogs / in english

Ετοιμάζωντας μια συλλογή απο διάφορα κομμάτια τις Patti Smith τα οποία έχουν διασκευαστεί απο άλλους (λεπτομέρειες οταν με το καλό την ανεβάσω) θυμήθηκα να ακούσω των αγαπημένο μου δίσκο της, τον πρώτο, τον οποίο ποτε δεν είχα ακούσει ολόκληρο μέχρι τότες και είχα χάσει κομματάρες όπως το μαυγευτικό "birdland" στο οποίο η ροκού αυτή μετατρέπει με τη φωνή της τον χόρο σε κάτι σαν ινδιάνικη ιεροτελεστία... το "free money" ένα τραγούδι φαντασιακής εφηβικής αιωνιότητας. Αυτά τα είχα χάσει ενώ είχα αφοσιώθει σε πιο rock n roll κομμάτια εξίσου σπασιάρικα όπως την διασκευή απο Van Morrison "gloria" το 10λέπτο "land" (λεγετο και horses) και ένα live κομμάτι ερχόμενο απο τους Who "my generation".
Τελος πάντων έπεσα και σε μια limited edition όπως τις λένε που βγήκε το 2005 και μαζί με την γνήσια ηχογράφηση υπήρχε και ένα δεύτερο σιντάκι με μια ζωντανή ηχογράφηση, κάτι σαν παρούσίαση του δίσκου, μονάχα τα κομμάτια του πρώτου δίσκου, με ακριβώς την ίδια σειρά που ακούγοντε. Υπάρχουν πολλά που μου έκαναν εντύπωση, αν η στούντιο ηχογράφηση ήταν πανέμορφη, το ίδιο είναι και η ζωντανή, με πολύ καλό ήχο απο τεχνικής απόψεως και μια ομάδα μουσικών απόλυτα δεμένοι και εναρμονισμένοι μεταξύ τους σε σημείο που να με κάνει να αντριχιάζω και να παρασέρνομαι και ξέρετε, όσοι ξέρετε την Patti ότι είναι λίγο αυθόρμητη, δεν πάει πάντα βάση προγράμματος (αν και δεν ξεφεύγει τόσο όσο περίμενα), το 10λεπτο -στον δίσκο- land εδώ μετατρέπεται σε ένα 17λέπτο jamάρισμα -αναφορές στον Morrison και άλλους τύπους που σίγουρα θαύμαζε (διάσπαρτα στη συναυλία)- και εκει που ακους αυτό το κομμάτι γίνεται μια καταπλήκτική μεταμόρφηση ενόσω "γεφυρώνοντας" με τα λόγια της και χωρίς καλά καλά να το καταλάβεις ξεπετάγεται το Gloria... Τζι,Ελ, Οοο, Ερ, Αϊ,Εϊ!!!! και οι ακροατες ξεθεώνονται. Στο land είναι που έκανα την διατύπωση -προς εκπληξη μου- ότι αυτή η συναυλια δεν έγινε 30-40 χρόνια πριν, αλλα το 2005! Αυτό το κατάλαβα όταν στη μέση του κομματιού άρχισε να αυτοσχεδιάζει και να λέει "...όλοι οι πατεράδες και οι μανάδες δουλεύουν για να πλήρωσουν για τις πιστωτικές τους, να πληρώσουν για τα κινητά τους και τα blackberries και όλα τα άλλα επαγγελματικά συστήματα επικοινωνίας ενώ δεν μπορούνε κάν να επικοινωνήσουν με τα παιδιά τους, καμιά μα καμία επικοινωνία... και ο Johhny κοιταει απο τα συντρίμια του κόσμου του, υλικά αγαθά παντου...... φορολογικές μηχανές και παλιούς υπολογιστές, ψυγεία, υπολείματα πολυβόλων και τεθωρακισμένα... τα συντρίμια του πολεμου.... επιστήμη και παλιές σύριγγες και.... συντρίμια παντου.... και Johnny...." και πάει λέγοντας, πάντως blackberries δεν ήχανε το '70....
Δεκαετίες μετά και το πάθος και η φωνή της (εκτός του ότι ήταν λίγο πιο βαρειά) δεν φένονταν να έχουν επιρεαστεί απο το χρόνο, τη μια αγριεμένη, την άλλη υπνωτική και παιχνιδιάρικη. Τέτοια είναι η ορμη σε πολλά σημεια της συναυλίας, τεράστια ένταση εσωτερική και προς τα έξω και μετά λίγη μαγεία, ψυχεδέλεια και πανκ μαζί... με την κιθάρα στον ιδιαίτερο Tom Varleine (βλέπε τους Television) στο μπάσο και την τρομπέτα! ο Flea των Red Hot Chili Peppers. Τι άλλο, ντάξει και οι υπόλοιποι μουσικοί είναι θαυμάσιοι αλλα δε ξέρω πολλά γ'αυτούς, τα τύμπανα πχ. δίνουν όλη τη δύναμη και όπως είπα πριν είναι φουλ μες το κλίμα και οι περισσότεροι εδώ έχουν κάποια προϊστορία με την Patti Smith στο στούντιο ή αλλού, λείπει βέβαια ο άλλος μεγάλος κιθαρίστας Fred Sonic Smith, σύντροφος της και μέλος των Patti Smith Band για κάποια χρόνια άλλα χάθηκε νώρις ήδη απο το '94...

Take it Here
PATTI SMITH - HORSES LIVE 2005, Royal Festival Hall, London [30th ann. edition]

TERJE RYPDAL - BLEAK HOUSE (1968)

2011-11-03T04:51:00.004+02:00

Great jazz album with lot of rock influences from sweden
at discogs / wiki

Δεν είναι οτι ακούω ιδιαίτερα τέτοια πράματα, ή μαλλον δεν άκουγα τόσο. Ο νορβηγός αυτός κιθαρίστας όμως με μάγεψε απο το πρωτο τραγουδι που άκουσα στον δίσκο αυτόν, έναν δίσκο που είχα κατεβάσει λόγω της παρουσίας ενος άλλου μεγάλου νορβηγού, του σαξοφωνίστα Jan Garbarek ο οποίος συμμετέχει και αυτόν στον δίσκο (όπως άλλοι 16 μουσικοι!). Ο Τέρζε ήταν παρών στη γέννηση της νορβηγικής ροκ όταν έπαιξε στους The Vanguards στα μέσα '60 και έπειτα με τους ψυχεδελο-progressive Dream έβγαλε τον δίσκο Get Dreamy (1967). Στη συνέχεια και μέχρι τώρα έχει μια πορεία με πολλές αλληλεπιδράσεις και συνεισφορές, σόλο και όχι μόνο. Ξεκινώντας απο το Ερημο και Παγερό Σπίτι (bleak house). Η κιθάρα και η φωνή του έχουν όντως κάτι μουντό, μελαγχολικό γνήσια βόρειο σε χρώμα μωβ (στο κεφάλι μου) με βάση την τζαζ όλα αυτά και λίγο πειραματισμό ενίοτε αλλά τα πιο όμορφα κομμάτια του όπως το πρώτο και το ομώνυμο είναι φανερά ροκ επιρεασμένα, άλλωστε ο ίδιος επιρεάστηκε απο τον hendrix (λες και πιος δεν επιρεάστηκε θα μου πεις). Μπορείς να πεις λοιπόν οτι παίζει κάτι σε στυλ progressive jazz (αυτό το'κλεψα απ'το δισκορυχείο).

Take it Here
TERJE RYPDAL - BLEAK HOUSE (1968, norway)

VA - MADE IN GREECE (1982)

2011-11-02T18:56:00.002+02:00

Greek hardrock/post punk compilation
discogs

Κάπου είχα βρει και κατεβάσει αυτήν την ενδιαφέρουσα συλλογή, αλλα δε θυμάμαι που, αξίζει να την ανεβάσω λοιπόν. Τα ακούσματα έχουνε να κάνουνε με επιρροές απο την hardrock, την post punk αλλα υπάρχουν και κάποιοες πιο rock n roll μυρωδιές, όπως και new wave, μπαίνουμε στα '90s έτσι κιαλλιώς. Ολα ξεκινάνε με τον καλύτερο τρόπο, με τους Alamana's Bridge, οι τύποι είναι οι Μουσικές Ταξιαρχίες του Πανούση που μεταμφιέστηκαν λόγω του ότι είχαν συμβόλαιο με την EMI και δε μπορούσανε -επισήμως- να παίξουνε τα δυο αυτα κομμάτια στη συλλογή. Και τα δύο είναι μοναδικές ηχογραφήσεις, το πρώτο είναι μια παραλλαγή τις "γιορτής της μητέρας" και το άλλο "sweet water gay" δεν γνωρίζω. Σειρά έχουνε οι Foxes του Ηλία Λογγινίδη (βλέπε Spitfire), οι Κάκτος, και οι Αίολος... τι σκατά γίνεται....

*Τελικά την είχα κατεβάσει απο ΔΩ...

Take it Here
VA - MADE IN GREECE (1982)

...CAUSE EVERY BOSS IS A CRIMINAL AND ALL THE SINNERS SAINTS

2011-11-01T02:16:00.002+02:00

Αναγνωρίζεται τον τύπο με το αυτόματο? Όχι δεν είναι ο Αλ Καπόνε...

Do you recognise the man with the tommy gun? No he's not Al Capone...

Αξίζει...

2011-10-30T01:01:00.006+03:00

... όσους κοιτάν τον ουρανό και θέλουν να κλάψουν
αλλα δε μπορούν να αλλάξουν
Σ'αυτούς που ζητιανεύουν έρωτα και κατανόηση
σ'αυτούς τους μέτριους καιρούς
Σ'αυτούς που παραδόθηκαν σ'αυτούς τους μέτριους καιρούς
Στους ξεπεσμένους ονειροπόλους
Σε όλους εκείνους τους παραξηγημένους
στον καθρέφτη μας και τα κενά βλέμματα
Στον άνθρωπο που έγινε στρατιώτης και έγινε φονιάς
τον φονιά που κατάλαβε...
Και στους ανόητους ονειροπόλους
στους ανόητους
ονειροπόλους....
....
....κούκλα...
Σε όλους αυτούς και άλλους πολλούς
αξίζει λίγη μοναξιά

NIRVANA - BLEACH (1989) - RE-UPLOAD (better quality)

2011-10-29T22:56:00.003+03:00

Grrrrrrunge

Όταν οι Nirvana βγάλανε τον πρώτο δισκο τους, αυτόν εδώ δηλαδη, ήταν ακόμη στα "υπόγεια". Ο ήχος τους ήταν πολύ αγριεμένος για τα αυτάκια των mtvάκιδων, όχι οτι οι μετέπειτα δίσκοι τους δεν ήταν καλοί, ίσως και καλύτεροι. Εδώ όμως η κιθάρα του Cobain ήτανε συνεχώς μανιασμένη και ακροβατούσε ανάμεσα στην Μέταλ, την πανκ, την Αλτέρνατιβ. Παρόμοια τραγούδια θα ακουστούνε και στους επόμενους 2 επίσημα βγαλμένους δίσκους, ο Nevermind έχει το "territorial pissings" και το In Utore το "Tourette's" (βέβαια ο nevermind έχει και το κρυφό... στο τέλος που....). Πολλά δυνατά κομμάτια έπειτα μπορείτε να βρείτε απο συλλογές (όπως τις σειρές Outcesticide και την τριπλή (συν ένα dvd) With the lights out).

Take it Here
NIRVANA - (1989, usa) BLEACH

In my eyes, I'm not lazy
In my face, It's not over
In your room, I'm not 'll'over
In your eyes, I'm not worth it

Gimmie back my alcohol
Gimmie back my
Gimme back...
Heal a million, Kill a million
Peel a million, Feel a million
Heal a million, Kill a million

FYVOS DELIVORIAS - HALIA [messed up] (1998)

2011-10-27T04:07:00.004+03:00

Φοίβος Δεληβοριάς - Χάλια
Greek modern sensitive and sarcastic rock/folk

Δε ξέρω πολλούς που να ξεχωρίζουν τον Δεληβοριά ως ιδιαίτερο αρτίστα, όχι πολλούς τουλάχιστον απο τον περίγυρό μου. Εγω τον ξεχωρίζω. για την ευαισθησία του που συνδυάζει τη ελαφρά ροκ μουσική με κάτι πιο ελληνικό (ίσως το πούμε και έντεχνο..). Ξεκήνισε άλλωστε απο μικρός με μελωδίες καθαρα λαϊκες ή καλύτερα ελληνικές φολκροριστικές. Απο αυτόν τον δίσκο και μετα όμως πρέπει να "ωρίμασε". να βρηκε κάποιο μονοπάπι για να εκφράσει τον έρωτα, τη γυναίκα... Με τρόπο αυτοβιογραφικό όπως φαντάζομαι το "χάλια", δε μου φένεσαι Φοίβο άτομο μη πρωταγωνιστηκό άλλωστε... "Η γυναίκα του Πατώκου"... και τα κορυφαία -μουσικά και αισθησιακά- "θέλω να σε ξεπεράσω" και "εκείνη" που υμνεί την γυναικεία φύση και το πάθος, το πάθος. Ναι σε πάω, δε σε έχω γνωρίσει, σε έχω ακούσει, δεν έχεις ίσως μπεί στα "καλούπια" του underground, του εναλλακτικού και καλά... ή του κουλτουριάρη. Μπορεί να σε θεωρούν ανάλαφρο. Αυτή είναι μια εικόνα των άλλων που έχω φανταστεί για σένα φίλε, για μένα είσαι μοναδικός. Το πονηρό εφηβικό και έξυπνο χιούμορ σου, χωρίς να υποκρίνεσαι, η ανοιχτή εξομολόγηση προς τον πατέρα σου (διόρθωσε με αν κάνω λάθως, θα ήθελα πολύ να μου απαντήσεις εσύ ο ίδιος). Παλιότερα και μετέπειτα "έκαψες" και τα κοινωνικά... Δε θα ξεχάσω ποτέ την "Υβρεοπομπή"...!
Ήθελα καιρό να ανεβάσω κάποιο δίσκο σου. Αν σου πω ότι μου ήταν τόσο δύσκολο ?....?

Take it Here
DELIVORIAS, FOIVOS - (1998) HALIA [messed up]

BONGOS, THE - DRUMS ALONG THE HUDSON (1982) --- ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

2011-10-26T22:00:00.002+03:00

Alternative rock/power pop/new wave from usa

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Bongos
http://www.myspace.com/thebongos

Ενα καταπληκτικο συγκροτημα απο την Αμερικη, κυριοι αντιπροσωποι της Power Pop μαζι με αλλους οπως οι Knack, Replacements, Flaming Lips. Δωσαν ενα ελαφρυ στυλ στο New Wave με πολυ ευχαριστους και γρηγορους ρυθμους. Ο συγκεκριμενος δίσκος ειναι αγαπημενος πολλων Αμερικανων εκεινης της εποχης και μεχρι σημερα και ενας δικος μου αγαπημενος.
Απο το πρωτο μέχρι και το τελευταίο τραγουδι σε κραταει συνεχεια στον ρυθμο και υπεροχες μελωδιες που θα μπορουσαμε να πουμε οτι ειναι ενας ακομη προοιωνος του Indie Rock, o Moby εχει δηλωσει ως ενας απο τους πιο φανατικος οπαδος τους και οτι επηρεαστηκε πολυ απο αυτους. Το μεγαλο ''Clue'' του δισκου ειναι η καταπληκτικη διασκευη στο κλασσικο τραγουδι των T.Rex ''Mambo Sun'' που στην κυριολεξια το κανουν δικο τους το κομματι, με την καλη εννοια παντα. Απολαυστε τους!!

This is a wonderfull band and a major representetive of the power pop movement along with bands like the knack, replacements, flaming lips. They created a more "soft" new wave music style with easy listening fast rhythms. This album is the favourite for many americans... and for me too. From the first to last track it doesnt get boring and i can say they where from the first performers of indie rock, moby declared a fan of them and that their music influenced their band. One of their "hits" is the cover song "mambo sun" originally from the T.Rex, and they make it like it was their own song... Enjoy 'em!!

Take it Here
BONGOS, THE - DRUMS ALONG THE HUDSON (1982, usa)

An offer of the great music lover Paulcook
Μια προσφορά του μεγάλου μουσικόφιλου Paulcook

Δυο μεταφράσεις για τον Λούτσιο

2011-10-26T19:14:00.005+03:00

Ο Lucio Battisti ήταν απο τις επιδραστικότερες μορφές του σύγχρονου ιταλικού τραγουδιού. Απέκτησε και ακόμη έχει τεράστια φήμη και είναι γεγονός οτι μπορεί να τον ακούσει απο τον πιο κυριλέ "ΑνναΒισσηακό" ιταλό μέχρι και τον πιο βρωμοπάνκη ή τον ψαγμένο μουσικό. Η δικια μου προσωπική άποψη είναι ότι όσο ψάχνω δίσκους του (μέχρι στιγμής έχω ακούσει 3-4) τον θαυμάζω όλο και περισσότερο, γιατί έχει την δημιουργηκότητα (και συχνά την στιχουργική βοήθεια του Mogol (ιταλος στιχουργός)) να κάνει κάθε τραγούδι μοναδικό, σε κάθε δίσκο δε κουράζομαι να τον ακούω ολόκληρο, ακόμη και κάθε κομμάτι έχει συχνές μελωδικές και ρυθμικές αλλαγες, όπως και η φωνή του με την τεράστια εκφραστηκότητα του. Πολλοί ροκάδες και όχι μονο -ειδικά στη γενιά μου- θα θεωρήσουν "φλώρική/μαλθακή" τη μουσική του, όντως αυτό το είδος πέφτει αρκετα έξω απο την ελληνική κουλτούρα με τα βαριά ρεμπέτικα, τα κλαρίνα, τα λαϊκα, την ροκ, την πανκ... το χιπ χοπ και πάει λέγοντας. Μπορώ να ακούω πολλά πράγματα γιατι δεν είμαι μονόπλευρός, έχω αγάπη, έχω όργη, έχω χίλια δύο αισθήματα που δε ξέρω τη λέξεις να τα δώσω και γι'αυτό θα λέω πάντα σε κάποιον που κρίνει βιαστικά να έχει ανοιχτό αυτί και ανοιχτό μυαλό.
Οι στενομύαλοι έτσι κιαλλιως υπάρχουν παντου και στην ιταλία μπόλικοι επίσης. Όπως παρεξήγησαν κάποιοι τον Χατζιδάκη παρεξήγησαν και τον Λούτσιο, άκουσα μια μέρα στο αμάξι τους δικούς μου ενώ τον ακούγαμε, να λενε οτι ο Battisti ήταν δεξιός, ίσως γιατί ποτέ δεν μίλησε για αριστερά η δε ξέρω και'γω ίσως απο κάποιο παρεξηγήμενο του σχόλιο. Σκέφτηκα μέσα μου "ακούστε τη μουσική του, ακούστε τι λέει, πως μπορείτε να νομίζετε οτι ένα τέτοιο άτομο ήταν "δεξιό"? απλά μερικοί άνθρωποι είναι τεράστιοι και δε χωράνε σε τέτοιες απλές και γενικές λεξούλες, δεν είναι αριστεροί ουτε δέξιοι, είναι απλά άνθρωποι".
Μετέφραση δύο τραγούδια του που μιλούν για ανθρωπιά... και τα δύο απο τον πρώτο του δίσκο που βγήκε το 1969. Και πείτε μου εσείς αν αυτός σας κάνει για ταγματασφαλίτη...

LUCIO BATTISTI - UNO IN PIU' (Ενας Παραπάνω)

Μια φωνή τραγουδά
μα λίγοι είναι που ακούνε
οι γλάροι ουρλιάζουνε
προσπαθώντας να την πνίξουν
κιάλλες φωνές σιγά σιγά
δυναμώνουν απο μακριά
αν θες να ακολουθήσεις αυτό τραγούδι
μπορείς να τραγουδήσεις.

Και έτσι
εσύ θα είσαι
ένας παραπάνω
μαζί μας.

Κατα μήκος άγνωστων παραλιών
είμαστε πολλοι που περπατάμε
με τα δάκρυα στα μάτια
με τον ήλιο μες την καρδιά
αν κουράστηκες να παλεύεις
ελά εδώ να ξεκουραστείς
αν δεν ξέρεις πια τι να κάνεις
ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕΙΣ.

Και έτσι
εσύ θα είσαι
ένας παραπάνω
μαζί μας.

Ενώ η θάλασσα μας παρατηρεί
συνεχίζουμε να περπατάμε
σαν πολλές μαριονέτες
με φάτσες παιδικες
αν κουράστηκες να παλεύεις
κάτσε εδώ να ξεκουραστείς
αν δε ξέρεις πια τι να κάνεις
ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕΙΣ

Και έτσι
εσύ θα είσαι
ένας παραπάνω
μαζί μας.

LUCIO BATTISTI - PRIGIONIERO DEL MONDO

Να έχεις στα παπούτσια
την θέληση να φύγεις
να έχεις στα μάτια
την θέληση να δεις.

Αλλα αντι γι'αυτό να μένεις
φυλακισμένοι ενώς κόσμου
που μας αφήνει μονάχα να ονειρευόμαστε
μονάχα να ονειρευόμαστε.

Οχι! Αν δεν υπήρχες εσυ εγω θα έφευγα
Οχι! Αν δεν υπήρχες εσυ εγω δεν θα ήμουν...
φυλακισμένος του κόσμου.

Να έχεις στην καρδιά
μια θέληση για έρωτα
να έχεις στο λαρύγγι σου
τη θέληση να ουρλιάξεις

Και εμείς να κλεινόμαστε μέσα
φυλακισμλενοι ενώς κόσμου
που μας αφήνει μονάχα να ονειρευόμαστε
μοναχά να ονειρευόμαστε....

Οχι! Αν δεν υπήρχες εσυ εγω θα έφευγα
Οχι! Αν δεν υπήρχες εσυ εγω θα την έκανα
δεν θα ήμουν φυλακισμένος
κανενός και για τίποτα
εγώ θα είμαι ανάμεσα στους ανθρώπους
που πράττουν ότι νιώθουν.

Οχι! Αν δεν υπήρχες εσυ εγω θα έφευγα
hey-yeh
Οχι! Αν δεν υπήρχες εσυ εγω δεν θα ήμουν...
φυλακισμένος του κόσμου.

PATTI SMITH - TWELVE (2007) --- ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

2011-10-24T18:29:00.001+03:00

Modern rock/folk rock from usa

http://www.pattismith.net/

Σ'αυτο το αλμπουμ αυτη η εκπληκτικη μουσικος και ποιητρια φερνει φωνες απο το παρελθον και τις δινει μια ανασα ανανεωσης πιο κοντα στη συγχρονη μουσικη ερμηνευοντας, doors, rolling stones, jimi hendrix, beatles, bod dylan κτλ και με εξαιρεση το smells like teen spirit των nirvana τους οποιους πρέπει να τρέφει μεγάλο θαυμασμο. Ειναι μεγάλο το βάρος να κάνει ένα cd γεμάτο διασκευές απο μεγάλους μουσικούς αλλά πιστεύω η patti έχει το ψυχικο σθένος και συναισθημα και τα παει πολύ καλα. Ας μην ξεχναμε την δυναμικη της φωνη και τα στιχουργικα της jammαρισματα.

In this album the authentic and wonderfull musician and poet takes the voices of the rock n roll past and give 'em a new more modern spirit, singing doors, rolling stones, beatles jimi hendrix, bod dylan and etc with the exclusion of the nirvana which seems to admire. The project of making a full album of covers from great artists of the past seems a hard operation but i believe patti has enough soul and feeling and she gets really good, lets dont forger her great voice and lyrical jammings.

Take it Here
PATTI SMITH - TWELVE (2007)

LOUDIAS - OI SALAMANDRES DEN XOREVUN SEIK (2004) ---AΝΑΔΙΜΟΣΙΕΥΣΗ

2011-10-24T07:08:00.002+03:00

Λουδίας - Οι Σαλαμάνδρες δε Χορεύουν Σέικ -- Ludias - E salamandres den horevun sake --- Ludias - Salamanders dont dance sake

Southern rock/rock n roll/rock from greece

http://www.myspace.com/loudiasband
http://www.mic.gr/cds.asp?id=25725

Μια ακόμη αξιόλογη roots rock μπάντα, με πικάντικο κοινωνικό αλλά όχι μόνο στοίχο. Αυτό είναι το δευτερο άλπουμ των θεσσαλονικιών που πήραν το όνομα τους απο το ομώνυμο ποτάμι. Θα τους ακούσετε λοιπόν να τραγουδουν "δεν προσκυνώ την εταιρία, αντιο πρόεδρε..." ένα τραγούδι όπως λένε για την "ματαιοδοξία τους να ηχογραφηθουν", και στο "ο λυραρίς" τη ροκ να αναμείγετε με το παροσιακή λύρα (κρήτης ή πόντου δε ξερω...). Διασκευάζουν πολύ ωραία επίσης το "ξυπνήστε (ο νικήμενος)" του πάνου τζαβέλα.

Take it Here

LOYDIAS - (2004) OI SALAMANDRES DEN XOREYOYN SEIK

WAYNE COUNTY & THE ELECTRIC CHAIRS - ROCK N ROLL CLEOPATRA (comp) (1995) ---AΝΑΔΙΜΟΣΙΕΥΣΗ

2011-10-24T07:07:00.003+03:00

Punk rock/dirty rock n roll/glam rock from usa

http://www.jaynecounty.com/
http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewProfile&friendID=61415129

Wayne county ή αλλιώς jayne county και οι ηλεκτρικές του καρέκλες, γέννημα θρέμα της proto punk εποχής, της αλητείας του μηδενισμου των ναρκωτικών και της βρωμιάς, θαμώνας του θρυλικού μαγαζιού max's της νεας υόρκης που είχε ως έδρα ο εκκεντρικος αρτίστας andy warhol και έπαιξαν η πέρασαν τα νιάτα τους εκεί προσπαθώντας να παίξουν, οι velvet underground, patti smith, iggy pop debbie harry κτλ. Ωντας τρανσέξέουλ έζησε στο πετσί του τον κοινονικό ρατσισμο και αποκλεισμό αλλά οι προκλητική του στάση στις συναυλίες του και οι αιχμηροί του στοίχοι μου λένε ότι είχε περισσότερα αρχίδια απο πολλούς δηθεν "αλανιάρηδες" rednecks στην αμερική, κυριλέδες, τρέντυδες στην ελλάδα. Στα τραγούδια του που συνδηάζουν το καθάρο αλλα εκμονετρνισμένο rock n roll με το punk rock και άρα περισσότερη βρωμιά ερμηνεύει στοίχους όπως "are you man enough to be a woman" (είσαι αρκετα ανδρας για να είσαι γυναίκα?), "if you dont wanna fuck my, baby fuck off" (αν δεν θες να μη γαμίσεις, μωρό μου, αή γαμήσου). Αυτό είναι ένα αλμπουμ συλλογή απο τα διάφορα βινύλια που έβγαλε στο παρελθον.

Wayne county or jayne county and his electric chairs, an authentic person of the proto punk era, of vagrancy and nihilism, drugs and dirtyness frequenter of the max's club of new york, headquartes of the eccentric artist andy warhol, and bands or artists who performed or pass their youth there trying to get their musical souls on the path of the upcoming... like the velvet underground, patti smith, iggy pop, debbie harry etc. As a transexual, jane felt in his skin the social prejudice and racism. His outrageous attitude on the gigs and his sharp lyrics make me believe he's more man than many rednecks or trendy and kyriledes (as i cold them here in greece) believe to be. He put his base on rock n roll and added faster tempo, more punk rock and dirty lyrics, screams and vocals, he songs "are you man enough to be a woman?" or "if you dont wanna fuck me, baby fuck off". This is a compilation album of previous lp releases.

Take it Here
WAYNE COUNTY & THE ELECTRIC CHAIRS - (1995) ROCK N ROLL CLEOPATRA (comp)

THE REATARDS - TEENAGE HATE (1998)

2011-10-23T18:25:00.004+03:00

Dirty punk rock n roll/garage punk from the usa

review / discogs /

Για τους άγγλους Restarts έψαχνα, στους αμερικάνους Reatards έπεσα, αλλά δε με χάλασε καθόλου. Ακάθαρτο, θορυβώδες πανκ, αλλά και ροκ ν ρολ... Χαριν του Jay Reatard, τραγουδίστης τους ο οποίος αναφέρεται στο οπισθόφυλλο στις συνεισφορές ως "κιθάρα, κραυγές και κοπάνημα". Μου θυμίζει λίγο τα φωνητικά το GG Allin.
Αυτός ήταν ο πρώτος ολοκληρωμένος δίσκος της μπάντας που προερχόταν απο το Μέμφις και είχε σαν βασικές επιρροές τους Ramones και τους -απο το Μέμφις και αυτούς- Oblivians. Οι garage/rockabilly επιρροές είναι εμφανείς και σε ορισμένα κομμάτια με τα χαρακτηριστικά φωνητικά με το εφέ τις σύντομης ηχώς. Το Μέμφις ήτανε γνωστό για τα blues του, απο 'κει ξεκίνησε και ο Elvis, οι επιρροές της πόλης είναι εμφανείς, παραπατούν μεταξύ μίσους και αγάπης όπως όλοι μας έχουμε σιχαθεί την πόλη μας αλλά θα είναι πάντα το σπίτι μας.
Πέραν του Jay έχει πλάκα να αναφέρω και τις συνεισφορές των άλλων δύο, Steve Albundy Reatard (κιθάρα, ευκαιριακές κραυγές) και Elvis Wong Reatard (δέρματα (δλδ τύμπανα), φωνές και μάδημα).
Οσον αφορα τον Jay έβγαλε αρκετά πράγματα στη συνέχεια, σόλο αλλά και με τους Lost Souls και αρκετούς άλλους (δες εδώ), τον σταματησε το αναπόφευκτο τον ιανουάριο του 2010 όταν βρέθηκε νεκρός... στο Μέμφις.

Take it Here
REATARDS - TEENAGE HATE (1988, usa)

THE VINDICTIVES - HYPNO-PUNKO (1999)

2011-10-23T17:38:00.006+03:00

Punk/hardcore and new wave touches from the usa
allmusic / wikipedia

'Ενας δίσκος που ξεφεύγει απο τους κλασσικούς πανκ δίσκους, έχει ένα concept/εμμονή με τη λέξη -και τραγούδι- I WILL NOT! η οποία είναι κυρίαρχη φράση (κάτι σα να λέει αντε γαμήσου) και θα εμφανιστεί με πολλές παραλλαγές. Επίσης και μουσικά έχει μοναδικά χαρακτηριστικά, συνδυάζει την πανκ αγριάδα μαζί με κιθάρες "γλυκές" και δεύτερα φωνητικά επίσης... new wave. Είναι για μένα κάτι σαν υβρίδιο, με πειραματίσμο -ως ένα σημείο- και όρεξη για διασκέδαση και χιούμορ χωρίς σοβαροφάνεια.
Τους Vindictives τους ανακάλυψα τυχαία όταν άκουσα το κομμάτι "rubber bullets" που διασκεύασαν απο τους 10cc. Μεταφράζωντας απο το allmusic: θεωρούντε απο τα pop-punk (εμένα αυτός ο όρος δε με βρίσκει σύμφωνο) της underground σκηνής του Σικάγο τις δεκαετίας του '90, οι ίδιοι κόψανε των πρώτο τους δίσκο (7'') το '91.
Το όνομα τους το πήραν προφανώς απο τον Joey Vindictive (κύρια φωνητικά) και βγάλανε πάνω απο 10 δισκους αν και για λίγο καιρό ο Joey μετα το '96 είχε κάποια προβλήματα υγείας. Αλλά επανέκαμψε...

Μάρεσε ιδιαίτερα... τι να πω, έχουνε και πλάκα κάποιες ηχογραφημένες τηλεφωνικές ομιλίες κάποιου φρικιού η μάνα που βλέπει τους φίλους του σαν εξωγήινους κοιτάζωντας απο το παράθυρο με απέχθεια και φόβο

Take it Here
VINDICTIVES - HYPNO-PUNKO (1999, usa)

FEMININE COMPLEX, THE - LIVIN' LOVE (comp) (1969)

2011-10-20T18:53:00.005+03:00

Soft garage with some soul/rock n roll/funk influences, all female band from Nashville, usa
in english / wikipedia / discogs

Αν και αναφέρονται ως μια garage rock μπάντα βρισκώ πολύ σωστή την παρατήρηση απο το allmusic οτι η γυναικεία αυτή μπάντα φέρνει περισσότερο στην pop Dusty Springfield παρά στη βρωμικη πρώημι πανκ ν ρολ των Sonics. Στα δικά μου αυτιά φανήκανε διάφορες επιρροές απο soul και funk μέχρι rock n roll και λίγη ψυχεδέλεια σε κάποια σημεία. Η παραγωγή αυτού του δίσκου άλλωστε έγινε με πολλούς ῾῾μισθωμένους῾῾ μουσικούς (σημ.1) πέρα των πέντε κοπελιών (ήταν ακόμη στο λύκειο όταν ξεκινήσανε), έτσι πέρα απο τα μπόλικα ῾῾πίσω῾῾γυναικεία φωνητικά (κλασσική τεχνική τότε) μπορείς να ακούσεις φανκ/σοουλ με πολλά πνευστά όπως το ανεβασιάρικο "i dont want another man" ενώ σε πολλά σημεία ακούγονται τα hammond. Τα βασικά φωνητικά Mindy Dalton (αν και τραγουδά και η Judi Griffiths σε κάποια σημεία) έχουν αρκετό πάθος και είναι λίγο βαρύτονα. Ένα απο τα πιο ενδιαφέροντα είναι το μπάσο που τις περισσότερες φορές υπερισχίει των κιθαρών, ανάλογα τα κομμάτια δίνει έναν πιο groovy ρυθμό στα ανεβαστικά ενώ στα πιο μπαλαντοειδή και μελαγχολικά γίνεται σαν κύμα νωχελικό.
Αυτός ο δίσκος ηχογραφήθηκε το ᾽68 και θεωρηθηκε συλλεκτικός μιας και ήταν σπάνιος ώσπου βγήκε μια επανέκδοση που πέρα απο τα βασικά 11 κομμάτια περιέχει επιπλεόν άλλα 14 (αν και᾽γω βλέπω έχω άλλα 11). Δεν είναι κουραστηκά μιας και υπάρχει ποικιλία και ιδιαίτερα απο το κομμάτι 17 το ύφος αλλάζει τελείως όπου ακούς μονάχα την υπέροχή φωνή της Dalton στο αριστερό ηχείο και μια ηλεκτροκή (μη παραμορφωμένη) κιθάρα να παίζει στο δεξί, ώσπου απο το κομμάτι 21 μπαίνει και το hammond. Όμορφά και απλά.
Δε ξέρω αν θα αρέσει στους ῾῾πορωμένους῾῾γκαρατζιάρηδες που θέλουν γκάζια για μένα πάντως είναι ένα δισκάκι άξιο προσοχής και ιδιαίτερο.

Σημ.1: Παραγωγή έκανε ο Bruce Botnik ο οποίος έκανε και την παραγωγή του τελευταίου ολοκληρωμένου δίσκου των Doors, τον LA Woman.

Take it Here
FEMININE COMPLEX, THE - LIVIN' LOVE (comp) (1969, usa)

BUENA VISTA SOCIAL CLUB - SELF-TITLED (1997)

2011-10-20T01:39:00.006+03:00

Latin/cuban/salsa.. soul healing music
wikipedia / Artists / discogs

Όποτε νιωθω τόσο απελπισμένος σαν να μην αντέχω άλλο βρήκα ένα φάρμακο που δεν εθίζει, αλλά ακόμη και να το έκανε δεν θα κατέστρεφε ανθρώπους, το φάρμακο που βρήκα ήταν η Salsa, μουσική της καραϊβικής. Δεν ξέρω πολλά πράγματα απο Σάλσα, τυχαία σχεδόν κατέβασα μια τετραπλή συλλογή όταν ο φίλος μου ο Ρόρρυ (ή αλλιως Γκούλης) γνώρισε μια μαυρούλα στο λεοφωρείο η οποία άκουγε σάλσα στα ακούστηκα, έτσι και ο ενθουσιώδεις ρόρρυ μου ζήτησε να του βρω και να το γράψω... Είναι σύνθετη μουσική και αρκετά ευχάρη, για μένα είναι και αστεία, όποτε βάζω να ακούω με ποιάνουν τα γέλια, ειδικά σκεφτόμενος γνώστα πρόσωπα να χορεύουνε σάλσα.
Οι Μπουένα Βίστα Σόσιαλ Κλαμπ δεν είναι ακριβώς σάλσα νομίζω, αλλα και να μην είναι έχουν πάρα πολλές ομοιότητες. Και απόψε έπρεπε να ακούσω κάτι τέτοιο, πίνοντας και λίγο αλκοόλ και γράφωντας εδώ, ίσως ξεφύγω λίγο απο τον πόνο μου.
Η ιστορία...
όντας στην ιταλία βρήκα το γνήσιο cd στη δισκοθήκη του θείου μου, οι ιταλοί ακούνε αρκετά ισπανόφωνα πράγματα μιας και μοιάζει η γλώσσα και το τεμπεραμέντο τους. Είχα κολήσει μονάχα με το πρώτο τραγούδι το "chan chan", ήταν έτσι ένα δισκάκι που είχαν στο μυαλό μου απο πολύ παλιά...
Η ιστορία αυτής της ηχογράφησης είναι πλούσια, το Μπουένα Βίστα ήταν ένα μουσικό κλαμπ για μέλη κατά τα ᾽40ς, τότε ήταν στο απόγειο του άλλα κάποια στιγμή έκλεισε. Οι μουσικοί που πέρασαν τότες απο έκει ήταν ιδιαίτερα ταλαντούχοι, ο καθένας στον τομέα του, απο τα φωνητικά μερικών, τα χάλκινα πνευστά, το τεράστιο ακουστικό μπάσο... τα κρουστά, οι κουβάνοι έχουν τεράστια παράδοση και κουλτούρα στα κρουστά. Και πολλά άλλα, αν μπεις ΕΔΩ θα δεις όλους τους μουσικούς... αλλά θέλω να υμνήσω και τον τύπο που παίζει κουβανέζικο Λαούτο (ή ούτι(?)), λαούτο, ούτι... ένα όργανο και αυτό γεμάτο ιστορία, πέρασε απο τους άραβες και μετά στους σαρακηνούς στην σικελία και στους βυζαντινούς, έφτασε στη μικρά ασία, έφτασε και μέχρι την κούβα, μια 12χορδή παραλλαγή, αυτή είναι εν συντομία και λίγο αυθέρετη η ιστορία του, δεν είμαι ειδικός, ομολογώ... πάντως στο τρίτο κομμάτι "el cuerto de tula" μπορείς να θαυμάσεις ένα σολίδι απο το Λαούτο.
Λοιπόν... όλοι αυτοί οι θαυμάσιοι μουσικοί είχαν ξεχαστεί και περάσει στην αφάνεια. Ένας πιο σύγχρονος κουβανός μουσικός ονόματι Juan de Marcos Gonzalez εμπνεύστηκε απο τους παλαιότερους και θέλησε να τους βρει και να βάλει αυτούς τους σεμνούς -γέροντες και γερόντισες πια- καλλιτέχνες στο στούντιο. Αυτό το κατάφερε με παραγωγό τον αμερικανο μουσικό Ry Cooder, ο οποίος συμμετείχε και με την ηλεκτρική του κιθάρα δίνοντας μια διαφορετική -πιο αμερικάνικη- νότα μέσα σε αυτό το ισπανόφωνο κοσμικό παζάρι. Συμμετείχε επίσης και ο γίος σε μερικά κρουστά (percursions). Ηρθε λοιπόν μέχρι την κούβα και πιάσανε όλοι μαζί δουλειά, όλα αυτά βέβαια μπορείτε και να τα δείτε στο πολύ ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ με τον ίδιο τίτλο. Το ᾽97 βγαίνει αυτός ο δίσκος που θα τους ξαναφέρει στο προσκύνιο και θα φτάσουν να παίξουν ζωντανά μέχρι και στο Carnegie Hall του Manhattan, νέα υόρκ. Η μουσική τους είναι απλή αλλα με τα τόσα όργανα και πάθος θέλει πολλές ακροάσεις για να τα πιάσεις όλα, αν γίνετε να τα πιάσεις όλα... οι ελαφρά νοσταλγικές φωνές σου μιλούν για χαμένους έρωτες και άλλα, δε γνωρίζω ισπανικά.
Η κούβα έχει αρκετά καλό σύστημα υγείας, αλλά έδω δε μιλάμε για Φιντελ Κάστρο, ούτε για κομμουνιστές αντάρτες, μιλάμε για ένα φάρμακο που λειτουργεί με νότες, δονήσεις στον αέρα που φτάνουν μέχρι το τύμπανο του αυτιού σου και απο ᾽κει στον εγκέφαλο και έπειτα στην καρδιά...

Take it Here
BUENA VISTA SOCIAL CLUB - ST (1997, cuba)

ESKORBUTO - IMPUESTO REVOLUCIONARIO (1986)

2011-10-19T23:41:00.006+03:00

Live album of this great punk rock band, basque country, spain

wikipedia

Η αγαπημένη μου ισπανόφωνη πανκ ροκ μπάντα, οι Eskorbuto παίζανε το παλιό καλό... oldschool φάση με σαλεμένα φωνητικά και κιθάρες που θυμίζουν Johnny Thunders. Αυτός ο δίσκος είναι ζωντανός, αποτελείται απο 20 κομμάτια και έχει έναν αρκετά καθαρό ήχο για το είδος του. Δεν ξέρω πολλά πράγματα να πω... προτείνω απλά ακρόαση...

Take it Here
ESKORBUTO - (1986) IMPUESTO REVOLUCIONARIO

ΠΕΙΡΑΤΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

2011-10-19T19:43:00.002+03:00

Μια απο τις καλύτερες κιθάρες της πανκ ροκ μαζί με την παράξενη παρέα του (heartbreakrs, οχι οι γνωστοί του Tom Petty).

AGRESSION - ST (1985)

2011-10-13T21:12:00.005+03:00

Hardcore (nardcore) with a bit of thrash, from california, usa
wikipedia / discogs / allmusic

Οι Agression (επιθετικότητα) τιμούσαν το όνομα τους, ξεκίνησαν απο το Oxnard (νότια καλιφόρνια) και ήταν απο τις ιδρυτικές μπάντες της καλιφορνέζικης hardcore σκηνής γνωστής και ως Nardcore. Όπως και οι garagιάρηδες πριν περίπου 2 δεκαετίες έδειχναν την αγάπη τους για το surfing, έτσι και αυτοί οι nardcorάδες έφεραν στο προσκήνιο ένα πιο ουρμπανιστικό ῾῾ἁθλημα¨, το skate (άκου το intense energy) όπως το υμνήσαν και οι πιο γνωστοί Suicidal Tendencies κ.α. Η καλιφόρνια ήταν ανέκαθεν προτωπόρος ίσως μονάχα η Νέα Υόρκη να μπορούσε να τη φτάσει απο την ανατολική όχθη. Βρισκόμαστε στον δεύτερο επίσημο δίσκο τους (συμμετείχαν και σε κάποιες συλλογές προηγουμένως), ο πρώτος λεγότανε "dont be mistaken (1982)", και παρόλα τα χαρντκόουρ στοιχεία δεν λοίπουν οι thrashιάρικες κιθάρες και τα διαλείματα με πιο ρέγκε καταστάσεις (voo doo stew), ξεχωρίζε επίσης το "dear john letter" και μια ορχηστρική διασκευή απο τον Jimi Hendrix το "foxy lady".

Take it Here
AGRESSION - AGRESSION (1985, usa)

MORA STI FOTIA - 20 YEARS MORA STI FOTIA (LIVE) (2008)

2011-10-13T17:22:00.005+03:00

Μωρά στη Φωτιά - 20 Χρόνια (Ζωντανή Ηχογράφηση στο Κύτταρο) -- Babies on Fire - 20 Years (Live recording at the Kyttaro)

Hard to determine their sound... post-punk/new wave/art rock... (?) something unique (the band as its name in greek was influenced from Brian Eno's music)
at DISCOGS /

Ένας καλοφτιαγμένος -ηχητικά και μουσικά- διπλός δίσκος που συμπηκνώνει όλη τη διαδρομή των Μωρά στη Φωτία απο τον πρώτο τους ομώνυμο δίσκο το ᾽88 μέχρι και τον τελευταίο -εν έτη 2008- Στο Δρόμο που βγήκε το 2005, ενδιάμεσα είχε βγεί και ο Θεατρίνοι το 1999.
Αν και απο κάποιο σημείο στη δεκαετία του ᾽00 οι παρέα μεγάλωσε -μια τρομπέτα, ένα τρομπόνι και ένα σαξόφωνο πέρα των πλήκτρων, της κιθάρας, των τυμπάνων- βλέπω μια διακριτική προσπάθεια να αναδειχθεί το συγκρότημα ως προσωπικο project του Στέλιου Σαλβαδορ Παπαίωανου (φωνητικά και μπάσο), ίσως όχι άδικα μιας και είναι ο μοναδικός σταθερός επιβάτης, αλλά μου φένεται λίγο εγωκεντρικό. Απο τον πρώτο δίσκο τους που για μένα είναι και ο σημαντικότερος πέρασε και ο Παύλος Παυλίδης (που μετά έφτιαξε τα Ξύλινα Σπαθιά). Πρόσεξα στο οπισθόφυλλο αυτού του δίσκου οτι σε όλα τα τραγούδια αναγράφεται ''στίχοι-μουσική: Στέλιος Σαλβαδός...'' και βλέπεις ένα κατεβατό επαναλήψεων του ίδιου ονόματος σε κάθε κομμάτι, σαν να έχει μια εμμονή. Μπορεί να οφείλεται στο ότι ο Παυλίδης με τα Ξύλινα Σπαθιά πήρε δύο κομμάτια που γραμμένα απο τον Σαλβαδόρ (η τουλάχιστον έτσι ισχυρίζεται ο ίδιος) και τα παράλαξε ελαφρώς στα πλαίσια των Ξ.Σ. στον πρώτο δίσκος τους ''Ξεσσαλονίκη''. Τα δύο αυτά τραγούδια δεν εμφανίστηκαν στον πρώτο δίσκο των Μ.στη.Φ. αλλά όπως ξανα ισχυρίζεται ο Σαλβαδορ λίγο πριν παίξουν το κομμάτι ζωντανα παίζοτανε με την αρχική του μορφή σε συναυλίες απο το 1988. Αναφέρομαι στο τραγούδι ''Σαλονίκη (μόνος σου ξανά)῾῾ που στα Ξ.Σ. ονομάζεται ῾῾Ξεσσαλονίκη῾῾και οι ομοιότητες είναι αρκετά εμφανείς αλλα δε μπορείς να πεις ότι είναι στεγνή αντιγραφή, απλά το πρώτο είναι αρκετά πιο αλήτικο και του δρόμου ενό το δεύτερο είναι πιο ποπ ροκ ας πούμε. Το δεύτερο κομμάτι που μοιάζουνε σίγουρα μεταξύ τους και έχουν το ίδιο όνομα είναι το ῾῾Αδρεναλίνη῾῾ το οποίο εμφάνιζεται και αυτό στον πρώτο δίσκο των Ξ.Σ. ενώ στα Μ.στη.Φ. εμφανίζεταί αρκετά αργά στον τρίτο δίσκο δηλαδή. Ίσως ο Σαλβαδόρ να ένοιωσε αδικημένος απο την επιτυχία που έκαναν κομμάτια που θεωρούσε δικά του μέσω ένος άλλου συγκροτήματος, ίσως να ένιωση προδομένος απο τον Παυλίδιη, ίσως ο Παυλίδης να θεωρούσε οτι είχε συμμετάσχει στην δημιουργία των κομματιών και να αποκτήσε το δικαίωμα να τα τροποποιήσει, έτσι κι αλλιώς αν ήθελε μπορούσε να πάρει και άλλα κομμάτια και να τα φέρει στα μέτρα των Ξ.Σ. όπως πχ το ῾῾παυσίπονο῾῾το οποίο μου ακούγεται αρκετά ῾῾πιασάρικο῾῾ακόμη και για απαιδευτα αυτιά.

Τέσπα έμεινα αρκετα στα διαδικαστικά και άφησα πίσω των ουσία, τη μουσική, καμια φορά αν σκάβεις πολύ βαθιά μπορεί να ξεχάσεις τι ψάχνεις να βρεις. Άκουσα αρκετές φορές τελευταία αυτό το διπλό δισκό στο μπ3 μου, ο ήχος όπως προείπα είναι πολύ καλός και η φωνή του Σαλβαδόρ σε πολύ καλά επίπεδα επίσης... σαν να μην πέρασε μια μέρα... τραγουδά με περίσιο πάθος. Τα τραγούδια αν τα προσέξεις ειναι όλα ένα προς ένα και κάθε μουσικός δεμένος με τον άλλον. Είναι που τα κομμάτια δεν είναι τελείος ίδια σαν να ακούς τον δίσκο τους, έχουν εξελιχθεί με το χρόνο με το πέρασμα διαφόρων προσωπικοτήτων. Τα πλήκτρα είναι εμφανή εκεί που πρέπει... και το πιο ενδιαφέρον νεο είναι τα χάλκινα (η τρομπέτα, σαξόφωνο και τρόμπονι που λέγαμε) που φέρνουν έναν ασυνήθιστο αέρα, τους είχα δει ζωντανά μια φορά όταν ήτανε σε αυτό το στάδιο και η αλήθεια είναι οτι με ξένησε αυτή η φάση, αλλά αυτό έγινε πριν μερικά χρόνια, ακουγοντάς τώρα εμπνέομαι ιδιαίτερα.
Το θέμα των στίχων έχει και αυτό αρκετό ενδιαφέρον, συνήθως οι στίχοι του Σαλβαδόρ είναι σκοτεινοί, ή μιλάνε για ταξίδια ιδίως προν την ανατολή... ή για βεδουίνους με σπαθιά που κατεβένουνε στην πόλη... σαν λύκοι διψασμένοι. Σουρεαλιστικές εικόνες μέσα απο την μητρόπολη, συνήθως τόσο συνιθησμένες αλλα ιδωμένες με άλλους φακούς και ξάφνου βρίσκεσαι στην ινδίας τα στενά στα νερά του γάγγη χαράματα να χωρεύεις φάνκι. Πολλοί στίχοι είναι βγαλμένο απο τον δρόμο αν και κάπου λέει ῾῾Λένε πως άμα βγεις στο δρόμο, ό,τι αναζήτησες θα βρεις, μα η αλήθεια υπάρχει μόνο, σε ό,τι είσαι έτοιμος να δεις...῾῾. Υπάρχουν πάντως κάποιες εξαιρέσεις στα credits κάποιοων κομματιών, είναι αυτές της ποίησης του Καρυωτάκη στο ῾Ἑμβατήριο Πένθιμο και κατακόρυφό῾῾αυτής του Ελύτη στο ῾῾Χαμαιλέων῾῾ και αυτής του Σεφέρη στο κομμάτι ῾῾Θεατρίνοι Μ.Α.῾῾. Πρόσεξα επίσης μια συμπτώση (πόσο μαρέσουνε οι συμπτώσεις) όταν πρόσφατα ανέβασα ένα δίσκο των K-X-P, το πρώτο κομμάτι τους λέγεται "Elephant Man", στον δεύτερο δίσκο τους και στο πρώτο cd του live οι Μ.στη.Φ. έχουν ένα τραγούδι με το όνομα ῾Ἅνθρωπος Ελέφαντας῾῾... τι θέλουνε να πούνε με αυτές τις δύο λέξεις, εννοούν τα ίδια; δεν έχω ιδέα.

Ως επίλογο θα πρότεινα να βάλεις ακούσεις όλο το δίσκο, ίσως χρειαστούν αρκετες φορές για να παρασυρθείς απο τα λόγια και τους ήχους των οργάνων, αλλά αν δώσεις σημασία θα νιώσεις πολλά, για μια άλλη πλευρά της Σαλονικής, αλλά δεν είναι ανάγκη να είναι η Σαλονίκη στο δικό σου υποσηνείδητο, και δεν είναι μόνο αυτή, αυτό ήταν ένα παράδειγμα. Καλό ταξίδι σε όσους λύκους γλυτώσανε απο το κυνίγη και κατεβαίνουνε στην πόλη διψασμένοι...

*Πληροφορία της τελευταίας στιγμής: Τα μωρά στη φωτιά γεννήθηκαν αρχικά στην Βέροια το ᾽85, το ᾽86 αφού έφυγε ο Δημήτρης ῾῾Bunny” Βασιλειάδης και αντικαταστάθηκε απο τον Παυλίδη πήγανε στη Θεσσαλονίκη τότε λέγονταν ακόμη Λεγεώνα των Ξένων. Αυτά και άλλες ενδιαφέρουσες πληροφορίες στο discogs.

Take it Here
MORA STI FOTIA - 20 XRONIA MORA STI FOTIA cd1
and
MORA STI FOTIA - 20 XRONIA MORA STI FOTIA cd2

PARAVATES - STI XORA TON ROUFIANON (2003)

2011-10-11T17:25:00.004+03:00

Παραβάτες - Στη Χώρα των Ρουφιάνων -- Law-Breakers - In the Land of Rats (Squilers)
Greek D.I.Y. anarcho-hip hop

more info

Οι παραβάτες πρέπει να ήταν απο τα πρώτα σχήματα που ενσωμάτωσαν τόσο έντονα τον αντεξουσιαστικό στίχο στο χιπ χοπ, και που επίσης έκαναν μια εντελώς ανεξάρτητη παραγωγή (d.i.y. - do it yourself), πριν ακόμα εμφανιστούν ονόματαν σαν τον βολιώτη Javaspa και μετέπειτα πολλά άλλα σχήματα που ξεφύτρωσαν απο δω και απο ᾽κει σαν προπαγανδιστικά φερέφωνα (που όμως λίγα απο αυτά έχουνε να πούνε κάτι μουσικά). Οι παραβάτες ήχαν το δικό τους προσωπικό στυλ, αρκετά δυναμικό, και παρόλο της μέτιρας ποιότητας η συνθέσης έχουνε κάποιο ενδιαφέρον και δένουν με τους αξιοπρεπέις και αυθεντικούς τους στίχους. Είναι αναρχο χιπ χοπ αλλα δεν κάνουνε ρίμες συνθήματα, έχουν κάτι να σου πουν παραπάνω. Αυτός ήταν ο πρώτος και μοναδικός δίσκος τους, πρέπει να βγάλανε και ένα ντέμο νωρίτερα.

"...Να μιλάς να γελάς, κινδυνεύει η ελλάς
χτύπατους ρε φίλε ποτε μη σταματάς
Οι παραβάτες είναι σαματάς, για τη ζωή σου ποτέ μη σταματάς..."

Take it Here
PARAVATES - STI XORA TON ROUFIANON (2003)

A NEW BLOG IS RISING...!

2011-10-09T19:00:00.001+03:00

Και έχει να κάνει με την φωτογραφία...
And it has to do with photograpgy...

http://they-stole-my-camera.blogspot.com/

KINGS OF LEON - AHA SHAKE HEARTBREAK (2004)

2011-10-08T17:38:00.004+03:00

Southern influenced alt. rock from the usa

Για μια ακόμη φορά μια μπάντα που παρόλη τη δημισιότητα αγαπώ ιδιαίτερα για τους 3 πρώτους δίσκους της. Τον πρώτο τον ανέβασα παλιότερα εδώ. Τον δεύτερο τον είχα ανεβάσει παλιότερα όπως μόλις ανακάλυψα εδώ αλλα μου είχανε σβήσει το αρχείο. Και έτσι μιας και ξεκίνησα, φτιάχνω ένα καινούριο ποστ και το ανεβάζω σε καλύτερη ποιότητα, ώσπου να ρθούνε πάλι τα κυνηγόσκυλα των δισκογραφικών...
Τι με τραβά ιδιαίτερα τώρα με αυτούς τους τύπους, σίγουρα οι νότιες μουσικές επιρροές, πολλοί μιλάνε για πολλά κοινά σημεία με τους Allman Brothers και τους Lynyrd Skynyrd αν και εγώ προσωπικά δεν έκανα ποτέ τέτοιο συλλογισμό, έχουν κάτι μοναδικότερο και σε πολλά σημεία παίοζουνε αρκέτα δυνατότερα, όπως επίσης δεν περιέχουν τα υπέροχα και μεγάλα κιθαριστικά σόλο των δύο προαναφερθέντων. Πέρα απο αυτές τις επιρροές είναι ο τρόπος που παίζουνε φυσικά (πολύ γενικό αλλα δε μπορώ να γίνω πιο περιγραφικός) και η φωνή του τραγουδιστή τους που περιέχει μια άγρια μελαγχόλια, άγρια ιδιαίτερα όταν αρχίζει να φωνάζει και να κράζει.
Μπορώ άνετα να κάτσω να ακούσω όλο το δίσκο χωρίς να με κουράσουν, όπως μπορώ και με τον πρώτο τους. Δωστέ μια ευκαιρία λοιπόν στα πρώτα τους βήματα, σίγουρα πιο αγνά απο τα τελευταία μεγάλα που τους οδήγησαν σε μεγαλύτερη φήμη, όχι ότι δεν είχανε, ο πρώτος δίσκος είχε πουλήσει στη βρεταννία μόνο, 800.000 αντίτυπα...

Take it Here
KINGS OF LEON_-_Aha_Shake_Heartbreak_(2004)

THE DOORS - BACKSTAGE AND DANGEROUS-THE PRIVATE REHEARSAL (2002)

2011-10-06T17:33:00.006+03:00

Leisurely blues and jamming and poetry recorded in 1969
more info / wikipedia

Υποτίθεται είναι ενας ζωντανός δίσκος αλλά ουσιαστικά ηχογραφήθηκε sto Aquarius Theatre στο Hollywood, Los Angeles, California, τον τόπο απο όπου ξεκίνησαν στο Λος Αντζελες τα μέσα του ᾽60. Ουσιαστικά όμως ο δίσκος δεν είναι και πολύ ζωντανός, ηχογραφήθηκε στο άδειο τότε θέατρο την τρίτη μέρα αφού προηγήθηκαν 2 συναυλίες τους τις προηγούμενες 2 μέρες εκεί, σήμερα (την τρίτη μέρα) απλά πρόβαραν διάφορά κομμάτια που έπαιξαν τις προάλλες, το κλίμα είναι κάπως βαριεστημένο και με ιδιαίτερη νωχελική και μπλουζ διάθεση. Όσοι αγαπούν και θέλουν να εντρηφύσουνε στους Doors και τον Morrison πιστεύω θα εκτιμήσουν αυτό το διπλό σιντί που βγήκε απο την Bright Midnight Archives -την δισκογραφική που ίδρυσαν οι εναπομείναντες Ντορς για αν βγάζουνε διάφορα bootlegs τους- το 2002. Είναι μια ενδότερη ματιά, κάτι διαφορετικό, προς το σχήμα αυτό και τον Τζιμ, σαν να πέρασες ένα γερό μεθύσι απο την συναυλία της προηγούμενης ημέρας και τώρα απλά ξενερώνεις, χαλαρώνεις και τους ακούς να jamάρουνε. Πολύ μπλουζ όπως προείπα, και πέρα απο τον αυτοσχεδιασμό ενδιαφέρον είναι οτι σε κάποια τραγούδια κάποιος άλλος τραγουδά πέρα απο τον Τζιμ, αλλα δεν είμαι σίγουρος πιος απο τους άλλους τρεις, εγώ θα πόνταρα στον Ray Manzarek... Το κίνητρο μου για αυτόν τον δίσκο ξεκίνησε απο ένα τραγούδι που έχω αρχίσει να αγαπώ, το "i will never be untrue" (δε θα είμαι ποτέ ψεύτικος), απο ᾽κει και πέρα ανακαλύπτεις αρκετές διασκευές του Willie Dixon και μερικές ακόμη άλλων παλεών, το "Gloria" των Van Morrison & Them το οποίο έχει στρετσαριστεί στα 9 λεπτά εδώ. Εδώ να πω οτι οι δύο Μορρισον δεν είχανε κάποια συγγενεια, αλλά υπήρχε μια αλληλεκτίμηση μεταξύ των δύο και πρέπει να πέξανε οι δύο μπάντρες (Doors - Them) μαζί σε κάποια μαγαζια του L.A. όταν πρωτοξεκινούσανε. Στον πρώτο δίσκο ακόμη τελειώνει με ένα ακόμη μπλουζιάρικο κομμάτι που παίζανε συχνα σε συναυλίες και λεγότανε "Mystery train/crossroads", ένα ακόμη μακροσκελές τζαμάρισμα με πολλα Τουυυυυ Τουυυυυ....
Πηγαίνοντας στο δεύτερο δίσκο συναντάς πολλά άγνωστα κομμάτια, τα πιο γνωστά είναι ίσως τα "Build me a woman" και δύο τζαζ -όπως λένε- εκδοχές του "Maggie McGill" κομμάτι που είχε συμπεριληφθεί στον πρωτελευταίο νομίζω δίσκο των Ντορς.
Παντως ο ήχος των ηχογραφήσεων είναι αρκετα καλός και καθαρός, βαρύς, μπλουζ... είπαμε.

Take it Here
DOORS - BACKSTAGE AND DANGEROUS-THE PRIVATE REHEARSAL

OREΧI GIA TIPOTA - GIA TIS KRYES NYXTES TOY XEIMONA ep (1999)

2011-10-06T03:14:00.006+03:00

Ορεξη για Τίποτα - Για τις κρύες νύχτες του χειμώνα -- Appetite for Nothing - For the Cold Nights of Winter
Virtouozic angry romantic punk band from greece
info / at discogs

A very interesting and underestimated band born in athens under the name Apoktinosi (they released 2 cassetes around 1994) and has a pretty unique sound more because of the mixed male/female vocals and the use in some parts of the piano and the harmonica (something rare for punk bands of the '90s...). As Orexi gia Tipota (Appetite for Nothing) they released only this 7'' plus a full vinyl in '97. They sing in greek and use sarcasm and anger to describe their feelings, an example is the last song with lyrics going more or less "...Tasos was a fascist, Tasos was an angry right winger, he was dreaming that the day will come again... but now he's dead and we are all happy for this..."

Οι Ορεξη για Τίποτα πέρασαν σχετικά απαρατήρητοι ή τουλάχιστον δεν έμειναν τόσο δυνατά στο πανκ υποσεινήδητο των μετέπειτα χρόνων, η άποψή μου είναι οτι αξίζει να τους θυμόμαστε, πόσες ελληνικές και όχι μόνο πανκ μπάντες έστω της δεκαετίας του ᾽90 χρησιμοποίησαν σε κομμάτια τους φυσαρμόνικα και πίανο? Δεν έβγαλαν πολλά πράγματα, ένα βινύλιο μέσο της wipe out το ᾽97 και το παρών 7᾽᾽το οποίο περιέχει 3 δυναμικά και καλοφτιαγμένα κομμάτια με μεικτά αμφιφύλλοφιλα φωνητικά, στιχουργικά θυμίζουν έντονο ελληνικό πανκ, γεμάτοι νόημα σαρκασμό και έξυπνες κουβέντες (πχ το "το αίμα σταματάει να βράζει στα 20"...), το πρώτο κομμάτι ξεκινά με μια βασογραμμή που μου θύμιζει πάντα το Requiem for a Dream και μετά τα χώνει στην υποκρισία που υπήρχε (υπάρχει) γύρω απο την ελληνική ροκ σκηνή, απρόσμενο και ιδιαίτερο είναι το τέλος του κομματιού (άκου και θα καταλάβεις...=;). Πολύ ωραίο είναι το τρίτο κομμάτι που λέει "ο τάσος ήταν χουντικός, ο τάσος ήταν οργισμένος δεξιός... ονειρευόταν πως (...δεν καταλαβαίνω...) θα ξανάρθει μια μέρα, τώρα όμως πέθανε και χαιρόμαστε όλοι για αυτό!". Δεν ξέχασα να πω πως το παρων 7᾽᾽ήταν ανεξάρτητη παραγωγή δουλεμένη απο τον Coti-K (film noir, κτλ).
Ιστορικα αναφέρω οτι πριν εξελιχθούν σε Ορεξη για Τίποτα όλα ξεκίνησαν το ᾽94 στην αθήνα με όχημα τους Αποκτήνωση οι οποίοι πρόλαβαν να βγάλουν 2 κασσέτες πριν μεταλλαχθούνε.

Take it Here
OREΧI GIA TIPOTA - (1999) GIA TIS KRYES NYXTES TOY XEIMONA ep

K-X-P - ST (2010)

2011-10-02T21:49:00.006+03:00

Experimental/electronick with krautrock influences from finland
in english / at discogs

Ενα αρκετά ενδιαφέρον ντεμπούτο απο ένα είδος που δε μπορώ να πω οτι είμαι τόσο ψαγμένος, γιατί θα έλεγα ότι έχει σαν βάση την ηλεκτρονική μουσική, πειραματιζόμενοι, με αρκετά μπάσα, ελάχιστα φωνητικά και επιρροές απο τη παλια κράουτ ροκ (γερμανική δηλαδή, kraut αποκαλούσανε οι συμμαχικοί στρατιώτες του γερμανούς φαντάρους επι δευτέρου παγκοσμίου πολέμου) σχολή. Κάποια κομμάτια μου θυμίζουν δε ακούσματα απο το soundtrack Tron Legacy (2011) που έφτιαξαν οι Daft Punk. Οι τύποι αυτοί είναι απο τη φινλανδία και πέρα απο τον πρώτο αυτό δίσκο βγάλανε ακόμη ένα Ep, έχουνε και οι τέσσερις περάσει απο αρκετά σχήματα και οι περισσότεροι ασχόλουντε με τη μουσική απο το ᾽80, υπάρχουν επίσης κάποιες συμμετοχές, άγνωστα σε μας ονόματα αλλά μπορεί να αξίζουν το ψάξιμο, λεπτομέρορεις υπάρχουν ΕΔΩ. Εχουν τον τρόπο τους να σε υπνοτίζουνε, να σε παρασέρνουν... ω ναι. Μια ωραία περιγραφή της μουσικής τους που προσπαθω να μεταφτάσω απο τα αγγλικά λέει "η μουσική τους είναι απίστευτά ρυθμική, τα grooves τους -παρανοϊκά και motoric (? μηχανικά)- βαθειά...". Και οι επιρροές δε σταματούν, απο την dub μεχρι jungle beat και όλα αυτά σε οχτώ κομμάτια.

Take it Here
K-X-P - ST (2010)

K-X-P 18 Hours (Of Love) from Koja on Vimeo.

Για όσους με πληγώσαν, για σένα που θέλω ν αγαπώ...

2011-09-28T02:17:00.001+03:00

Δεν με νοιάζει αν καίγεται η πόλη
Δεν με νοιάζει αν εσύ έβαλες φωτιά
Δεν με νοιάζει τις χαρές που έχουμε ζήσει
Δεν με νοιάζει αν τις πληρώσω ακριβά

Κλέφτης ονείρων αν δεν είσαι
Ότι κι αν είσαι σ'αγαπώ
Κλέφτης ονείρων να μην είσαι...

Δεν με νοιάζει τις ελπίδες μου αν κλέψεις
Δεν με νοιάζει αν ξαναρχίσω απ'την αρχή
Δεν με νοιάζει αν δεν καταλαβαίνεις
Δεν με νοιάζει τι λένε οι γνωστοί

Κλέφτης ονείρων αν δεν είσαι
Ότι κι αν είσαι σ'αγαπώ
Κλέφτης ονείρων να μην είσαι...

Δεν με νοιάζει αν ήταν έρωτας κι εχάθη
Δεν με νοιάζει αν γίνει η αγάπη φυλακή
Δεν με νοιάζει ένα φιλί αν μας προδώσει
Δεν με νοιάζει αν δεν είμαστε μαζί

Κλέφτης ονείρων αν δεν είσαι
Ότι κι αν είσαι σ'αγαπώ
Κλέφτης ονείρων να μην είσαι...

HOLY MOSES - HOLY MOSES! (1971)

2011-09-17T16:33:00.004+03:00

Heavy rock n roll from the usa

at discogs

Μία άγνωστη μπάντα που έβγαλε αυτόν και μόνο τον δίσκο και έπειτα οι τύχη των μελών αγνοείται (για μένα τουλάχιστον). Παίζουν σε στυλ ας πούμε heavy rock n roll αν και σε πολλά σημεία θυμίζει σα να βρίσκεσαι σε κάποιο σαλούν της άγριας δύσης. Παράδειγμα το "a cowboy's dream" αν και αυτό μου φέρνει στη μνήμη και ινδιάνους, έχει ωραίο παρανομίζον στίχο "ξέρω ότι είμαι κακός προσπαθώ να το κάνω όσο καλύτερα μπορώ, δεν ικανοποίουμαι με τίποτα λιγότερο, δεν έχω μέρος να κρυφτώ ούτε για να τρέξω, δεν έχω δικαιολογίες για όσα έκανα /... / ο Φάδερ Ο'μπράουν και ένας Κιντ (?) μπήκαν φυλακή για όσα κάνανε, ληστέψανε την τράπεζα και πήρανε την πόλη, κάψαν την εκκλησία και τους φάγανε όλους....". Οι τύποι παίζουνε αγριεμένα και με λόγια που δε θυμίζουν και πολύ τον ειρηνισμό τον χίππις. Σημεία αναφοράς είναι τα αρκετές φορές διπλά φωνητικά και η κιθάρα που παίζει ο Teddy Speleos.

Take it Here
HOLY MOSES - HOLY MOSES! (1971, usa)

ΔΥΟ Τρελαμένα παιδιά...

2011-09-14T13:06:00.002+03:00

...από το ισραήλ, ναι, υπάρχουνε παντού.

KALEIDOSCOPE - A BEACON FROM MARS (1968)

2011-09-13T17:53:00.004+03:00

Psychedelic folk and world music from the usa
in english / at wiki

Οι Καλειδοσκόπιο ξεκίνησαν στα μέσα του '60 μέσο του στιχουργού Chris Darrow ταλαντούχου έγχορδου πολυοργανοπαίχτη David Lindley και τον επίσης ταλαντούχο Solomon Feldthouse ο οποίος μεγάλωσε στην τουρκία και εξού και οι ανατολίτικες επιρροές της μπάντας, που θεωρείτε απο τους πρωτοπόρους της world μουσικής όπως διάβασα στο βικιpedia. Ήταν απο την καλιφόρνια, το ίδιο μέρος όπου ξεκίνησαν και οι μεγάλοι Grateful Dead και οι Quicksilver Messenger Service. Είχα κολήσει με ένα συγκεκριμένο κομμάτι του δίσκού αυτού, το "taxim" που όπως θα καταλαβένεται είναι μια ανατολίτικη ψυχεδέλεια 11λεπτών. Έπειτα τώρα τελευταία ερεύνησα ολόκληρο τον δίσκο και σφίζει απο επιρροές απο ψυχεδελικό αμερικάνικο φολκ μέχρι και rock n roll, πιο ευρωπαϊκη φολκ όπως το "greenwood sidee" που μιλά για μια γυναίκα η οποία ζούσε εκεί και σκότωσε τα δύο παιδιά της. Το "louisiana man" προέρχεται ένα υποείδος της φολκ και blues ονόματι cajun και έχει ρίζες στην τότε γαλλική αποικία στην συγκεκριμένη πολιτεία και γύρω.
Ο συγκεκριμένος δίσκος ήταν ο δεύτερος, κανονικά ονομαζότανε a bacon from mars άλλα έγινε παρεξήγηση. Πλήθος οργάνων λοιπών και είναι αξιοθαύμαστο οτι ο δίσκος ηχογραφήθηκε live στο στούντιο, δηλαδη χωρίς διακοπές, μια και έξω και χωρίς copy-paste τεχνικές. Ήταν απο τους πρώτους που χρησιμοποίησαν δοξάρι στη κιθάρα (ή κάποιο άλλο έγχορδο, δεν είμαι σίγουρος), απο αυτούς εμπνεύστηκε και ο Jimmy Page...
Α... Παραλίγο να ξεχάσω, μην τους μπερδέψετε με τους άγγλους kaleidoscope που έδρασαν την ίδια εποχή και σε ίδιο περίπου στυλ!

Take it Here
KALEIDOSCOPE - A BEACON FROM MARS (1968, usa)

PORCUPINE TREE - LIGHTBULB SUN (2000)

2011-09-09T01:57:00.007+03:00

Progressive rock/indie rock/ a bit experimentation from england
official site / review in english / wiki

Οι Porcupine Tree ήταν αρχικά ένα σόλο project του τραγουδιστή και κιθαρίστα Steven Wilson (βλέπε επίσης No-Man, Blackfield, Bass Communion) ο οποίος γεννήθηκε το 1967, μια χρονολογία που όπως αργότερα θα τραγουδίσει και στο τελευταίο μέχρι στιγμής δίσκο (The Incident, 2009) ήταν κρίσιμη για την ροκ μουσική και για τον ίδιο, ήταν τότε που οι Beatles βγάλανε το St. Peppers Lonely Hearts Club Band και τότε έβγαλαν τους πρώτους τους δίσκους οι Doors, ο Jimi Hendrix, οι Pink Floyd... Οι τελευταίοι ειδικά αποτέλεσαν μεγάλη επιρροή για τον ίδιο. Αυτό είναι πολυ εμφανές σε μια απο τις πρώτες του -σόλο ακόμη- δουλειές το single Voyage 34 (1992), ένα 22λέπτο κομμάτι χωρισμένο σε δύο φάσεις, εκεί οι κιθάρες βγάζουν αυτί... έστω και αν έχεις ακούσει floyd 2-3 φορές. Πέρα αυτού το Voyage 34 είχε επιρροές space rock, techno και αρκετό πειραματισμό, παρόλα αυτά οι κιθάρες είναι πολύ μελωδικές και όπου σολάρουνε ακούγοντε πολύ ευχάριστα. Ήταν ένα ταξίδι γύρω απο τις εμπειρίες του Lsd, αυτή η λέξη θα ακουστεί πολλές φορές μέσα στα 22 αυτά λεπτά.
Στα τέλη του '93 το σχήμα έχει αρχίσει να πέρνει μορφή, υπήρχαν και στις παλιότερες δουλειές συμμετοχές άλλων μουσικών, αλλα απο τότε και αρχικά λόγω συναυλιών τα πράγματα άρχισαν να είναι πιο στάνταρ. Ήρθε ο Colin Edwin στο μπάσο, ο Chris Maitland στα τύμπανα και ο Richard Barbieri στα πλήκτρα, ο τελευταίος υπήρξε και μέλος μιας ιδαιέτερης μπάντας των '80s ονόματι Japan.
Χωρίς να μακρυγωρώ μιας και είμαι νέος ακροατής τους και δεν έψαξα την ενδιάμεση πορεία τους φτάνω στον παρών δίσκο, μυρίζει και αυτός απο δω και απο 'κει pink floyd αλλά όπως είπε και ο ίδιος ο Wilson απέχει πολύ απο τη μουσική που έπεζαν οι Porcupine στα μέσα '90. Έχουν εδώ και καιρο αποκτήσει τον δίκο τους προσωπικο και μοναδικό ήχο, progressive rock που όμως συχνά θα έλεγα οτι έχει και το χαρακτηριστικό αγγλικό indie/britpop στοιχείο αλλά ακόμη και μεταλ επιρροές. Αυτές θα τις προσέξετε στις κιθάρες κυριώς όταν οι τόνοι ανεβενούνε όπως σε κάποια σημεία απο το υπέροχο κομμάτι "Russia on Ice" που αν και αρκετά lo-fi και μελαγχολικό κάποιες στιγμές αρχίζει να γίνετε θορυβόδες. Το συνηθίζουν αυτό οι Porcupine, χαρακτηριστικό παραδειγμα είναι το πρώτο κομμάτι τους που είχα ακούσει, το "Fear of a Blank Planet" του ομώνυμου δίσκου (2007). Οι μέταλ επιρροές του Wilson είναι κατανοητές αν σκεφτείτε ότι έχει κάνει παραγωγός (σημ.1) για τους σουηδούς Opeth. Πέρα απο τα πολλά ιδιαίτερα, ένα ακόμη κομμάτι του δίσκου που αξίζει να αναφέρω -και λόγο της ιστοριάς του- είναι το "Last chance to evacuate planet earth before it is recycled" αν και ουσιαστικά χωρίζεται σε δύο μέρη, το πρώτο υπο την υποκεφαλίδα "Winding Shot (Summer 1981)" είναι ένα όμορφο κιθαριστικό κομμάτι με στίχο ένο το δεύτερο και πιο μακροσκελές έχει τον κυρίως τίτλο και είναι ορχηστρικό μεν αλλά υπο την ηχογραφημένη φωνή του "Marshall Applewhite" ο οποίος ήταν αρχηγός μιας αίρεσης ονόματι Heaven's Gate. Αυτοί οι τύπου θεωρούσανε οτι προέρχονταν απο το κάποιο μακρινό πλανήτη και ζητούσανε να αφήσουμε πίσω μας την ανθρώπινη πλευρά μας "...την ανθρώπινη συμπεριφορά, την ανθρώπινη αφέλεια, την ανθρώπινη παραπληροφόρηση..." όταν ηχοφραφούσε αυτήν την κασσέτα το 1997 είπε πως "...είναι η τελευταία ευκαιρία να φύγουμε απο τον πλανήτη γη πριν ανακυκλωθεί..." μετά απο αυτό αυτός και άλλα 38 άτομα κατέληξαν σε ομαδική αυτοκτονία.
Γυρνάω πίσω στη γη που δεν έχει ανακυκλωθεί ακόμη για να τελειώνω λέγοντας οτι την ενορχήστρωση των εγχόρδων έγινε απο τον Dave Gregory των XTC (άλλη μια αγγλικη new wave μπάντα του '70-'80), υπάρχει μεγάλη ποικιλία οργάνων στο δίσκο -οχι μόνο έγχορδων- πολλών απο αυτών εξωτικών που γνωρίζω μονάχα ως ονόματα, όπως το Saz, Floor Tom, Guimbri, Hammered Dulcimer και τα λοιπά, λεπτομέριες παρακάτω. Είναι απο τους δίσκους που ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα όσο τον ακους, με τα χρόνια επίσης έχουν βγει κάποιες επανακδόσεις, σε βινύλιο αλλα και σε 3πλό cd με bonus κομμάτια αλλά και με τα υπόλοιπα δύο δισκάκια να είναι dvd με 5.1 remasteraρισμένο ήχο και άψογη ποιότητα ψηφιακή ποιότητα στα 24 bits (το απλό cd είναι στα 16 αν θυμάμαι καλα). Υπήρξαν κιάλλες εκδόσεις όπως και σε βινύλιο, εδώ μέσα πάντως θα βρείτε απλά +3 bonus κομμάτια. Τελος η μπάντα λειτουργει και μια ανεξάρτητη δισκογραφική με το όνομα Transmission μέσο της οποίας βγάζουνε κάποιες παράλληλες δισκογραφικές δουλειές τους πέρα απο κάποια άλλα σχήματα που βγαίνουν απο 'κει.

Σημ.1: μερικά ακόμη ονόματα που διετέλεσε παραγωγός είναι οι Marillion, Anja Garbarek (κόρη του γνωστού jazz σαξοφωνίστα Jan Garbarek)

Steven Wilson – Vocals, Guitars, Piano, Mellotron, Hammered Dulcimer, Samples, Banjo, Harp, Production
Richard Barbieri – Synthesizers, Hammond Organ, Fairground, Synthesized Percussion, Fender Rhodes, Clavinet, Mellotron, Insects
Colin Edwin – Fretless Bass, Saz, Drum Machine, Guimbri
Chris Maitland – Drums, Backing & Harmony Vocals, Floor Tom
Stuart Gordon – Violin, Viola
Nick Parry – Cello
Eli Hibit - Backup Rhythm Guitar

Take it Here
PORCUPINE TREE - (2000, england) LIGHTBULB SUN

AGNOSTOS XEIMONAS - APO TIN NYXTA POU GYRISA TON ILIO (2008)

2011-09-05T19:22:00.005+03:00

Άγνωστος Χειμώνας - Απο την Νύχτα που Γύρισα τον Ήλιο - Unknown Winter - From the Night i Turned the Sun (?)
Underground Solo hip hop from greece

Ο δίσκος ξεκινά samplάροντας κάποιο στιγμιότυπο όπου η Γώγου τραγούδα... ερμηνεύει με πάθος στην Παραγγελιά. Έξαλου όπως οι γνήσιοι αμερικάνοι ράπερ είχαν ως επιρροές την μπλουζ, την φανκ, τη σόουλ, αλλά ακόμη και την τζαζ και τη ροκ... έτσι και οι γνήσιοι ντόπιοι ράπερς -αυτοί που έχουνε κάτι να πούνε και το κρατάνε ζωντανό και αληθινό- είχαν τις δικές τους ντόπιες επιρροές, απο τη Γώγου και το Θείο Νώντα μέχρι και γυφτοτσιφτεντέλια.
Ο Άγνωστος χειμώνας...
...γεννήθηκε κάπου το 2001 μαζί με το ομώνυμο κομμάτι και ήταν κάτι σαν προπομπός μιας Έντονης Άγνωστης και Κρύας εποχής που θα ακoλουθούσε στη ζωή μου.
Το Άγνωστος Χειμώνας σαν φράση κρύβει δύναμη κρύβει και φόβο. Έτσι θα αισθανόμουν τότε έτσι επέλεξα να είναι το ψευδώνυμο που θα συνοδεύει τα μουσικά μου βήματα" όπως λέει σε μια συνέντευξή που μπορείς να δεις ΕΔΩ. Ζούσε τη ζωή του μεταξύ αθήνας και ρόδου, γεννημένος το '83 και άρχισε να ακούσει χιπ χοπ απο τα μέσα του '90, σε μια εποχή που το χιπ χοπ δεν ήταν ακόμη μόδα, τα ελληνικά συγροτήματα ελάχιστα αλλά καλά, ακόμη και τα Ημισκουμπρια τα λέγαν ωραία τότες... Ιντερνετ δεν υπήρχε και όπως λέει στη συνέντευξη ο πρώτος δίσκος που άκουσε τον βρήκε στο μοναστηράκι και ήτανε ο πρώτος των Cypress Hill. Η ελληνικές επιρροές άρχισαν να επιρρέαζονται με το αμερικάνικο χιπ χοπ...
Είναι λοιπόν ο πρώτος δίσκός αυτός (σημ.1) αλλά η ιστορία όπως θα κατάλαβες πάει αρκετά χρόνια πίσω όταν απο το '99 κάναν τα πρώτα live ως Ψυχοδράμα 07 με τότε μέλη πέρα απο τον ίδιο τους Αλλοπρόσαλο, Δ.Π.Θ. Ασύμφορο Όρο, Uzi One, Uda και Dj Νεκρό. Απο τότε και μετά η Ψυχοδράμα συνεχίζουνε, ερχοντε και φεύγουν κάποιοι, είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο και'γω δε γνωρίζω καλά, μιλάμε για ένα underground σχήμα που δε μασούσε τα λόγια του, άμεσοι και σκοτεινοί... Τελοσπάντων,
το παρόν upload, είναι μια ωραία και δυνατή παραγωγή με στίχο κοινονικοπολιτικό και όχι μόνο, τα flow ρέουν χωρίς δισταγμό, με οργή... απο 'κει και πέρα ας αφήσω το αυτί σου να κρίνει απο μόνο του. Πληροφοριάκα υπάρχουν και δύο συμμετοχές Τ. Λάθος και Dust Rhymes.

Σημ.1: Το 2010 βγάζει το δεύτερο σόλο δίσκο με όνομα "Στα βήματα του Ίσκιου"

Take it Here
AGNOSTOS XEIMONAS - APO TIN NYXTA POU GYRISA TON ILIO (2008, greece)

How can i fly with these old doggy wings?

2011-08-26T18:45:00.002+03:00

Πως μπορώ να πετάξω με αυτά τα γερασμένα σκυλίσια φτερά?...

I know the whiskey won't soothe my soul
and the morphine won't heal my heart
but if you take me down to the infirmary
I won't have to sleep or drink alone.

Ξέρω το ουίσκι δεν θα ηρεμήσει την ψυχή μου
και η μορφίνη δε θα γιατρέψει την καρδιά μου
αλλά αν με πάς κάτω στο αναρρωτηριο
δε θα χρειαστεί να κοιμηθώ ή να πιώ μόνος

BBBBBBB

2011-08-22T19:07:00.002+03:00

Yeah, I'm a back door man
I'm a back door man
The men don't know
But the little girl understand

and the original...

Doing More than Words

2011-08-20T19:03:00.001+03:00

....but when I do my suicide for you
I hope you miss me too
I'm a heart & soul, Rock & Roll,
heart & soul Rock & Roll junkie

MAGIC DE SPELL - DIFFERENT

2011-08-19T18:57:00.003+03:00

Γιατί να μαι σαν άστρο σιωπηλός
ξαγνισμένος σα να μαι νεκρός
μήπως είδες σημάδια στον ουρανό
ώρες-ώρες κοιμάται ο Θεός
Τι στα λέω και σένα δε φταις
στις σκίες σε συναντησα και χτες
υποθέτω πως νιώθεις και συ φριχτά
μες τα όνειρα άσυλο θες

Ναι καλώς ή κακώς , θέλω να μαι διαφορετικός
μόνο που δε μου πάει που' μαι τόσο θνητός
Ναι καλώς ή κακώς , θέλω να μαι διαφορετικός
το φιλί μου ζητάς, σαν καθρέφτης θολός

Έχουμε κάποιες τεχνικές δυσκολίες, αλλα θα γυρίσουμε
Γιατί είμαστε rock n roll Vampires και έτσι θα ψοφησουμε!

We have some technical issues but we will be back
'Cause we are Rock n Roll Vampires and we will until the end!

MONSTER MAGNET - SPINE OF GOD (1992)

2011-08-15T15:37:00.005+03:00

Heavy Stoner Psychedelia with punk/space rock/hardrock influences, from the usa
allmusic review / wiki

Οι "Dog of Mystery" ή "Airport 75" ή "Triple Bad Acid" ή "King Fuzz" όπως λέγονταν οι Monster Magnet πριν καταλήξουν σ'αυτήν την ονομασία εμπνευσμένη απο τον κορμό της μπάντας Dave Wyndorf (φωνητικά, κιθάρα) απο ένα αγαπημένο του παιχνίδι όταν ήτανε μικρός, ξεκίνησαν την ίδια περίπου εποχή που ξεκίνησαν άλλοι όμοιοι τους όπως οι Kyuss άλλα και άλλοι πιο μεταλίζον όπως οι White Zombie (βλέπε και Rob Zombie). Ώσπου να βγάλουνε τον πρώτο ολοκληρωμένο τους δίσκο (αυτον εδώ) και ενω προηγήθηκαν μερικά demos και singles είχε ανατείλει και η grunge σκηνή. Το 1992 λοιπόν βγήκε ο δίσκος που πολλοί πορωμένοι stoners θεωρούνε πια cult, οι στίχοι έχουν ελάχιστη σημασία, είναι κάπως ρηχοί ή και ανούσιοι, στιχομυθίες για dope, sex, satanάδες και δε σημαζεύεται. Ίσως να πρέπει να ακούσεις τη φωνή ως ένα ακόμη μουσικό όργανο χωρίς να δίνεις σημασία στις λέξεις. Η μουσική τους είναι το ενδιαφέρον κομμάτι, αυτός ο σκληρός μεταλ ήχος με πανκ βρωμιά και απο την άλλη η ψυχεδελικές και space rock επιρροές όταν η κιθάρα αρχίζει και επιβραδύνει μέχρι να σέρνεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ομώνημο κομμάτι "spine of god" που ακούγοντας το σήμερα μου θύμισε το "the end" των doors, στην αρχή το κύμα μαζεύει ενέργεια, μετά για λίγο όλα φένονται ήρεμα και στο τέλος η καταστροφή και μετά πάλι η νεκρή ηρεμία, κάπως έτσι αλλά σε πιο άγρια μορφή η εκδοχή των Monster Magnet. Επίσης δε λείπουν οι εμφανεις επιρροές στην πρωτο-hardrock και πανκ, στο δίσκο αυτό διασκευάζουνε το "sin's a good man's brother" των Grand Funk Railroad ενώ σε κάποιον άλλο δίσκο διασκεύασαν και το "kick out the jams" των Mc5. Θα τους θεωρούσα άνετα ένα underground συγκρότημα αλλά τα γεγονότα λένε ότι πέρασαν συχνα απο το mtv, το πρώτο τους videoclip βγήκε απο αυτόν τον δίσκο (medicine, βλέπε παρακάτω το βίντεο) και εμφανίστηκε και στο mtv και ως γνωστόν το Mtv ήταν ο πρώτος διδάξαντας (αν το λέω σωστά...) όταν το '80 είχε την ιδεά να προωθεί εμπορικα κάποια συγκροτήματα μέσα απο τη δύναμη της εικόνας και της τηλεόρασης που είχε πια γίνει μέλος κάθε αμερικάνικης οικογένειας. Θέλω να πω ότι και αυτοί οι τύποι κυνήγησαν την επιτυχία, περιόδευσαν με τους metallica, τους Pearl Jam και άλλους, αυτός βέβαια δεν είναι λόγος αποτρεπτικός για να μην ακούσει αυτόν των ανήμερο δίσκο... στου οποίου η έκδοση που έχω εδώ περιέχει και ένα bonues κομμάτι, "ozium"..........

Take it Here
MONSTER MAGNET - (1992, usa) SPINE OF GOD

DJ NEOPHYTE - BACK IN MY BRAIN AGAIN (2007)

2011-08-11T20:47:00.004+03:00

Gabber/hard-trance(?) from holland
on discogs

Έτσι για άλλαγη και μιας που το'φερε κατί δυνατό παραμορφωμένο και ηλεκτρονικό. Η Gabber απ'οτι έχω καταλάβει είναι κάποιος υποείδος της trance με industrial επιρροές, αρκετά πιο σκληρό το οποίο είχε κάποια ανάπτυξει στη γερμανία και άλλες βόρειες περιοχές. O Dj Neophyte είναι όλλανδος και η δισκογραφία του (βάση discogs) ξεκινα απο το 1998. Αυτό το δισκάκί βγήκε μονάχα σε βινύλιο, έχει τέσσερα κομμάτια με μερικές συνεισφορές απο 2 ακόμη άτομα. Πέρα απο το να σε κάνει να θες να ρίξεις κάτω τους τοίχους ενος μπουρδέλου πολυτελείας και να αρχίσεις να γαμάς και να δέρνεις ενδιαφέρον έχουνε και κάποια samples, απο Morrison και απο ένα γνωστό hip hop κομμάτι που δε θυμάμαι τώρα.

Take it Here
DJ NEOPHYTE - BACK IN MY BRAIN AGAIN (2007, holland)

TWO FILMS THAT GONNA BE CULT

2011-08-09T12:54:00.003+03:00

Και στα χρόνια αυτά, πέρα απο τις σαβούρες υπάρχει ένα καλό, άνθρωποι με φαντασία και άποψη (και θέληση) μπορουν πολύ πιο εύκολα σε σχέση με το παρελθόν να στήσουν μια ταινία που δύσκολα θα δέχονταν αυτοί που κάθονταν στα μεγάλα τους γραφεία. Είδα το Hesher (2010) σήμερα και θυμήθηκα το The Signal (2007).

H δεύτερη είναι μια πολυ ενδιαφέρουσα γυρισμένη ταινία τρόμου/zombie (σε γενικούς όρους) με πολύ σκοτεινό χιούμορ, σχεδόν παρανοϊκο και γι'αυτό μ'αρέσει. Μια σύντομη περιγραφή: Κάποιο περίεργο σήμα μεταδίδεται απο τις τηλεοράσεις απο άγνωστο αποστολέα, ένα σήμα που αν το παρακολουθήσεις για αρκετή ώρα σε μετατρέπει σ'εναν τρελό και βίαιο σύγχρονο άνθρωπο. Μέχρι να καταλάβουνε τι γίνεται οι περισσότεροι λοιπόν σύγχρονοι άνθρωποι καταναλωτές έχουν σκοτωθεί μεταξύ τους. Όσοι έχουνε επιζήσει είτε ήσαν τυχεροί (?) και δεν παρακολούθησαν το σήμα είτε είναι οι εναπομείναντες τρελαμένοι για αίμα. Το πρόβλημα είναι οτι δεν είναι τόσο εύκολο να ξεχωρίσεις τους τρέλους γιατί και οι υποτιθέμενοι λογικοί άνθρωποι έχουν αρχίσει να τρελένονται αφού δεν ξέρουν αν μπορούν να εμπιστευθούνε τον διπλανό τους. Τα υπόλοιπα στο trailer, πάντως αυτή όπως και η επόμενη εκτός απο διασκέδαση μπορούν να σε βάλουν και να σκεφτείς...

Η ταινία που είδα σήμερα το πρώι αφού ξύπνησα αφυδατομένος απο τα χθεσινοβραδυνά τσίπουρα λέγετε Hesher, απο το όνομα ενός ατίθασου ροκά ο οποίος έχει πιάσει τη ζωή απ'τα μαλλία και έχει σπάσει τα φρένα, οδηγάει το μαύρο ταλαιπωρημένο Vanάκι του και οι μοίρα (την οποία αυτός συχνά ορίζει) τον φέρνει να κάνει κατάληψη στο σπίτι ενός εσωστρεφή πιτσιρικά που ζεί με την γλυκιά γιαγιά του και τον καταθλιπτικό πατέρα του... Δίδοντε και εδώ κάποια μαθήματα ζώης ή έστω μια αλλή οπτική απο τον ακραίο τρόπο που λειτουργεί ο Hesher, το φρικιό με ένα μεγάλο tattoo στη πλάτη που λέει σε όλους Aη ΓΑΜΗΣΟΥ.

ANTI - MOUSIKA ANTIDOTA (1990)

2011-08-07T21:08:00.005+03:00

Αντί - Μουσικά Αντίδοτα (για μια κοινονία χωρίς εγκλωβισμένους) -- Anti - Musical Antidotes
Anarchopunk/synth-punk band from greece
at discogs / Πληροφορίες

[...]
Stop talking about death, baby
Cant you feel it? this night is
Listen the anxious steps at the street
Listen how the cop's voice is shaking
Beacuase tonight the revolution starts
'Cause tonigth the cops will be shivering
'Cause tonigth i will stop talk about peace
And for tomorrow i dont care what we'll be.
I might be crawling in a dungeon
Maybe the cops will broke my face
Maybe i will be dead in the strea
with me face melt by the batons.
But i'm sure for only one thing,
i won't be hanging from the hook at the roof/
But i'm sure for only one thing,
i won't be alone no more
[...]

You are all prisoners

Anti started in 1980 playing in many gigs and releasing only 2 demos until 1985. In 1986 they released their selftitled demo with 10 songs, with radical lyrics about society, anti-militarism, anti-capitalism, anti-authority etc... They had a unique sound, it was a trio consisted of a back player two synthesizers and a voice, an interesting result with inspiring melodies and punk roughness. This one was their only complete release by the independent greek label Wiper Our Rerords. It was a split release, the first side of ANTi and the second was played by the punk band Kynonika Apovlita (Κοινονικά Απόβλητα - Social Wastes). Here i have only the Anti side.

Take it Here
ANTI - (1990) MOUSIKA ANTIDOTA

Σταμάτα να μιλάς για θάνατο, μωρό μου.
Σταμάτα να μου λες πως μόνο αυτό μας μένει.
Κατάλαβέ το, δεν είναι αυτή η τελευταία μας λύση.
Κατάλαβέ το, πως κάτι τέτοιο τους βολεύει.
Σταμάτα να μιλάς για θάνατο, μωρό μου.
Δεν το νιώθεις; Αυτή η νύχτα είναι διαφορετική.
Άκου τα ανήσυχα βήματα έξω στο δρόμο.
Άκου πως τρέμει απόψε του μπάτσου η φωνή.
Γιατί απόψε η επανάσταση αρχίζει.
Γιατί απόψε οι μπάτσοι θα νιώσουνε ρίγη.
Γιατί απόψε θα πάψω να μιλάω για ειρήνη.
Κι όσο γι' αύριο, δε με νοιάζει τι θα γίνει.
'Ισως σέρνομαι σε κάποιο μπουντρούμι.
'Ισως μπάτσοι να μου τσακίζουνε τη μούρη.
'Ισως κήτομαι στο δρόμο νεκρός,
με λιωμένο το κεφάλι απ' τα κλομπς.
Μα για ένα μόνο πράγμα θα 'μαι σίγουρος,
πως δεν κρέμομαι απ' το γάντζο στο ταβάνι.
Μα για ένα μόνο πράγμα θα 'μαι σίγουρος,
πως δεν είμαι πια μονάχος.
Πως δεν είμαι πια μονάχος.
Σταμάτα να μιλάς για θάνατο, μωρό μου.
Δεν αντέχω να σ' ακούω άλλο, φτάνει.
Κατάλαβέ το, δεν είναι αυτή η τελευταία μας λύση.
Ξεκρέμασε κι εκείνη τη θηλιά απ' το ταβάνι.
Σταμάτα να μιλάς για θάνατο, μωρό μου.
Δεν το νιώθεις; Αυτή η νύχτα είναι διαφορετική.
Άκου τα ανήσυχα βήματα έξω στο δρόμο.
Άκου πως τρέμει απόψε του μπάτσου η φωνή.
Γιατί απόψε η επανάσταση αρχίζει.
Γιατί απόψε οι μπάτσοι θα νιώσουνε ρίγη.
Γιατί απόψε θα πάψω να μιλάω για ειρήνη.
Κι όσο γι' αύριο δε με νοιάζει τι θα γίνει.
Ίσως σέρνομαι σε κάποιο μπουντρούμι.
Ίσως μπάτσοι να μου τσακίζουνε τη μούρη.
Ίσως κήτομαι στο δρόμο νεκρός,
με λιωμένο το κεφάλι απ' τα κλομπς.
Μα για ένα μόνο πράγμα θα 'μαι σίγουρος,
πως δεν κρέμομαι απ' το γάντζο στο ταβάνι.
Μα για ένα μόνο πράγμα θα 'μαι σίγουρος,
πως δεν είμαι πια μονάχος.
Πως δε θα 'μαι πια μονάχος.
Γιατί απόψε η επανάσταση αρχίζει.
Γιατί απόψε οι μπάτσοι θα νιώσουνε ρίγη.
Γιατί απόψε θα πάψω να μιλάω για ειρήνη.
Κι όσο γι' αύριο δε με νοιάζει τι θα γίνει.
Γιατί απόψε η επανάσταση αρχίζει.
Γιατί απόψε οι μπάτσοι θα νιώσουνε ρίγη.
Γιατί απόψε θα πάψω να μιλάω για ειρήνη.
Κι όσο γι' αύριο δε με νοιάζει τι θα γίνει.

ΔΕΝ ΜΑΣ ΧΩΡΑ Ο ΤΟΠΟΣ --- YOU DONT FIT ANYWHERE...

2011-07-30T04:58:00.000+03:00

TRYPES - ΑΜΝΗΣΙΑ (AMNESIA)

2011-07-29T19:47:00.003+03:00

My eyes are melting at the light of the television
a cussedness melody lullabies me
whoever passes the land of desolation
cathes amnesia,.,