Problems in the air

My mediafire acount was blocked so i will need some time to get back.


Απ'οτι φένεται μου μπλοκάρανε τον λογαριασμό μου στο mediafire λόγω παραβάσεων περι πνευματικών δικαιωμάτων, παρόλο που όποτε έρχονταν μυνήματα τέτοιου είδους δεν ξανανέβαζα τα αρχεία, και παρόλο που με τα ξέρα καήκανε και τα χλώρα (τώρα πια είναι τα ξερά δεν μπορεί να οριστεί εύκολα, υπάρχουνε τα γαϊδουράγκαθα, τα ξερόχορτα, τα κούτσουρα κτλ).
Θα ξανανεβάσω σιγά σιγά όταν αποφασίσω που θα τα ανεβάζω πρώτα.

FRATERNITY OF MAN - GET IT ON (1969)

Acid rock n roll

discogs (incomplete)

from http://avaxhome.ws/music/rock/Fraternity_of_Man_Get_It_On_1969.html
Fraternity Of Man is the band that forms the link between Frank Zappa & The Mothers, Lowell George & The Factory, Little Feat, and Captain Beefheart & His Magic Band. In his short period of existence between these ancestors, relatives and descendants, the band managed to record two albums, "Fraternity Of Man" in 1968, and "Get It On" in 1969, before fragmenting. Elliot Ingber had joined the fifth line-up of the Mothers in time to participate in the recording of their first album "Freak Out!" in August 1966, the landmark double album produced by Tom Wilson. According to Zappa, he had to fire Ingber at the end of 1966, and in the course of 1967 the guitarist linked up with Warren Klein, Martin Kibbee and Richard Hayward, who had been three quarters of The Factory. Along with fourth member Lowell George, The Factory had been recording (with Zappa producing) in the latter half of 1966 and early 1967 (see the Edsel Records CD by Lowell George & The Factory "Lightning Rod Man" - edcd 377). With the inclusion of Lawrence "Stash" Wagner (rather than George) on lead vocals, Fraternity Of Man set about their first album with Tom Wilson in the producer's chair. "Fraternity Of Man" was released on Abc Records in 1968 and featured a cover of "Oh No I Don't Believe Tt" by Zappa (which he had yet to release himself), and "Don't Bogart Me" which was subsequently featured in the film "Easy Rider" and its huge-selling soundtrack album, issued in 1969. The second album, again with Tom Wilson producing, was released on Dot records in 1969, and featured credited session help from Lowell George and pianist Bill Payne. By the end of 1969, however, Fraternity Of Man. ~From the liner notes of the CD rerelease of the first album.
 

Μεταφράζοντας απο αλλού...

Οι Fraternity Of Man είναι το συγκρότημα/κρίκος μεταξύ τωνi Frank Zappa & The Mothers of Inventiom, Lowell George & The Factory, Little Feat, και Captain Beefheart & His Magic Band

------------------

Μπόλικη φυσαρμόνικα. ροκ μ ρολ και μπόλιλη μαστούρα χωρίς ενοχές, σημείο της εποχής, θα καταλάβεις στο κομμάτι που λέει "είμαι πολύ φτιαγμένος για να φάω και είμαι πολυ πεινασμένος για να κοιμηθώ, και δε ξέρω τι τελικά θα κάνω..." αλλά η απελευθερωση φένεται και στο "the throbber" με τη συνοδεία των σαγηνευτικών και αργόσυρτων φωνητικών, ο τύπος ζητά το κορίτσι απο τους γονείς του για ένα "ραντεβουδάκι" αλλά αυτή είναι μόλις 13, αλλα δε φεύγει θα την πάρει και χωρίς τη συγκαταθεσή τους...

Αυτός ήτανε ο δεύτερος και τελευταίος τους δίσκος (αν και επανεμφανίζονται το '95 με διαφορετικά άτομα) ο πιο γνωστός τους όμως ήτανε ο πρώτος όπου θα βρείτε ΕΔΩ.

Take it Here

FRATERNITY OF MAN - (1969) GET IT ON

SAVRA TON BASILIKON DROMON - 2 ALBUMS

ΣΑΥΡΑ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΔΡΟΜΩΝ -- LIZARD OF THE ROYAL STREETS

περισσότερα / discogs

Το όνομα τους παρμένο απο ποιήματα του Morrison (του Jim), ήτα το συγκρότημα με προστάρη τον Λάμπρο Παπαλέξη (στα '80s με τους Φάντης Μπαστούνι και οι Ασσοι) το οποίο το '89 λεγότανε Tortilla Flat. Έπαιζαν απο τότε και ήταν αρκετά ενεργοι σε συναυλίες κατα τα '90s παίζοντας σε πολλα ροκ μαγαζία τότε. Βγάλαν όλους και όλους 2 δίσκους και οι δύο με αρκετο ενδιαφέρον και πρωτοτυπία με μπόλικες επιρροές απο την funk, soul, rock σε ελληνικό στίχο. Αξιο αναφοράς είναι οτι στα sessions των ηχογραφήσεων περάσανε 12 άτομα στο πρώτο δίσκο (και στα live τότε ήταν μια ντουζίνα) και καμια 20αριά στον δεύτερο (αν και τα στάνταρ μέλη στο δεύτερο ήταν πολύ λιγότερα). Και στους δυο παρών ήτανε είτε ως μουσικοί είτε ως παραγωγοί οι Αδελφοί Σπυρόπουλοι (Νίκος και Βασίλης), αυτοι που παίζανε στους Σπυριδούλα, αυτοί που μαζί με τον Παύλο βγάλανε τον δίσκο Φλου...

Ο πρώτο δίσκος λοιπόν έχει πιο oldschool ακούσματα και όμορφα αλήτικα τραγουδάκια σαν το "η θλίψη εχει πάντα χρώμα μπλε" και "γλυκά 30". Ο δεύτερος έχει εναν πιο σύγχρονο ήχο και ωραία εντυπωση μου έκανε ο καλός ήχος -απο τεχνικής άποψης-. Πολύ μου άρεσε. μαζί με την μίξη, ειδικά τα τύμπανα σε ταρακουνούν και σου δίνουν ενέργεια. Εδώ διασκευάζουν το τραγούδι "Αυτόν τον κόσμο". Κάτι διαφορετικό δίνουν και τα γυναικεία φωνητικά που ακούγονται απο δω και απο 'κει και στους δύο.

Πορφυρές Αποχρώσεις -  Purple Shades

 Take it Here

 SAVRA TON BASILIKON DROMON - (1995) PORFYRES APOXROSEIS

Σε Πάγο Λεπτό - On Thin Ice

 Take it Here

SAVRA TON BASILIKON DROMON - SE PAGO LEPTO (1999)

GZA - LIQUID SWORDS (1995)

Hip Hop from the usa

lyrics and samples / wiki / discogs

Ο Τζίζ-α (jiz-a) -όπως προφέρεται- ή αλλιώς Genius ήταν ένα απο τα ιδρυτικά μέλη των Wu Tang Clan στις αρχές του '90 μαζί με τα δύο του ξαδέρφια Ol' Dirty Bastard και RZA, πιτσιρικάδες σε αναζήτηση επιρεασμένοι υπό τον περίεργο συσχαιτισμό ναρκωτικών (αμερικάνικης κουλτούρας) και ταινιών Kung-Fu (ασιατική...). Μέχρι να βγάλουν τον πρώτο τους δίσκο Enter the Wu-Tang-36 Chambers (1993, σημ2) είχανε γίνει 9 οι mc's (σημ.1).. Τελος πάντων, η ιστορία των Wu-Tang Clan είναι μια άλλη παράλληλη ιστορία γεμάτη ναρκωτικά, ζωή στο περιθώριο, συμμορίες, γυναίκες (αυτά τα συστατικά τα οποία κάνουν και μια ταινία, ίσως γίνομαι λίγο γραφικός) αλλά πάνω απ'ολα αυθεντικότητα. Πέρα απο αυτά που ζούσανε καθημερινά και βλέπανε γύρω τους όμως στιχουργικά είχανε κάποιο βάθος με αναφορες μέχρι και τη φιλοσοφία. Είχανε και την εμμονή του Kung-Fu, το σκάκι (chess box) και τις μέλλισες δολοφόνους (killer bees) Πάμε παρακάτω.

Με την επιτυχία του πρώτου δίσκου πολλά μέλη του συγκροτήματος άρχιζαν να βγάζουνε σόλο δίσκους, με το που βγήκε και ο δεύτερος Wu-Tang Forever (1997) σχεδόν όλοι αρχισαν τους σόλο δίσκους, μέχρι του 2000 όλοι τους άρχισαν, η μόνη εξαίρεση ο GZA που είχε βγάλει τον πρώτο δικό του δίσκο το 1991.

Ερχεται το '95 και αυτός έμελε ναι είναι ο δεύτερος δίσκος του που θεωρείται και ένας απο τους καλύτερους του, και όχι μόνο, αυτός ο δίσκος πρέπει να έχει επιρεάσει πολύ κοσμό, όπως και τον δικό μας τον Bd Foxmoor (βλέπε Active Member), αν έχεις ψαχτει μάζι του και ακούσεις το κομμάτι "gold" θα καταλάβεις, αν δεν έχεις τότε άκου Αυτό. Κάποιοι μπορεί να το θεωρήσουν κλοπή, το θέμα είναι οτι ολόκληρη η φιλοσοφία της χιπ χοπ ήτανε να παίρνει δείγματα (samples) απο διάφορα κομμάτια και να τα συναγμολογείς κάνοντας κάτι καινούριο, βάζεις και ένα beat και είναι έτοιμη η "βλασφημία" και μ'αρεσουν οι βλασφημίες. Το να κάνει ένα καλο κολάζ θέλει τέχνη, και έπειτα έρχεται και ο στίχος και ο τρόπος που αυτός ρέει (το flow), έτσι πριν σκεφτείς να υποτιμήσεις το είδος προσπάθησε εσύ να κάνεις οτι κάνουνε κάτι τέτοιοι τύποι απο την αμερική και την ελλάδα μέχρι την κίνα. Ο Foxmoor λοιπόν πήρε μερικά στοιχεία απο τον GZA, όπως έχει πάρει και απο πολλούς αλλούς, όπως και ο δίσκος του GZA είναι γεμάτος από τέτοια δείγματα, και αν δείτε τη δείγματα είναι θα καταλάβεται οτι δεν ήταν απλά μερικά ψηνισμένα παιδάκια που άκουγαν μόνο όσα τους έλεγε η εποχή, ίσως να ήτανε και πιο ανοιχτόμυαλα απο εσένα τον και καλα "εναλλακτικό"...

Ξαναγυρνώντας απο κει που άρχισε η προηγούμενη παράγραφος, αυτός ο δίσκος πέρα απο τους ιδιαίτερους στίχους, έχει και μια ιδιαίτερη κάπως σκοτεινή και ατμοσφαιρική παραγωγη με τη σφραγίδα του RZA ο οποίος έκανε τις παραγωγές πολλών δίσκων μελών των Wu-Tang στο υπόγειο στούντιο του κατά τα μέσα των '90s. Κατά τη διαρκείά του εμφανίζονται πολλά απο τα μέλη να ραπάρουνε.

Ηθελα καιρό να μιλήσω γι'αυτό το δίσκο, ναι επειδή μ'αρέσουν τα oldschool με λίγο σκοτάδι μέσα τους, και τα μεθυστικά μπάσα beats που υπάρχουνε στα σωθικά του Liquid Swords.

Σημ.1: Mc απο το Master of the Ceremony

Σημ.2: Ακόμη και ο υπότιτλος 36 Chambers προέρχεται απο την ταινία The 36th Chamber of Shaolin (1978), το ίδιο το όνομα Wu-Tang πρέπει να εχει κάποια διασύνδεση.

Take it Here

GZA - LIQUID SWORDS (1995)

LOST BODIES Documentary

BOKOMOLECH - INSECT (1997)

Indie rock from greece

discogs

..........................................................................................................................................................................

..............................................

Crazy water drive me longer

Take me away from this world

Got nothing left, nothing to regret

Noone to say goodbye, noone to say a word

Time to decide and time to forget

Time to find my mind amd time to take my time

..........................................................................................................................................................................

..............................................

Take it Here

BOKOMOLECH - INSECT (1997)

BLUE'S MEN - PROHIBIDO PROHIBIR (1968)

Garage/psych from argentina

englis

Μια ιδιαίτερη και με μικρή διάρκεια ζωής μπάντα απο το Buones Aires της αργεντινης η οποία βάδιζε σε psycho-garage μονοπάτια, σε ορισμένα σημεία μου θυμίζει τους Animals του Eric Burdon, παρολα αυτά έχουν τη δική τους πρωσοπικότητα και όχι άδικα αυτός ο μοναδικός τους δίσκος θεωρείτε ένας χαμένος θησαυρός. Ο τίτλος του δίσκου βγήκε απο ένα σύνθημα που ακουγότανε αρκετά την ταραγμένη '60s εποχής και σημαίνει "Απαγορεύαιτε να απαγορεύεις". Υπάρχει μια ιδιαίτερη διασκευή του "Hush" των Deep Purple, όπως και το παραδοσιακό country που τραγουδούσε και ο Johnny Cash με την June Carter (έχουν διασκευάσει και οι chicken shack), το -χριστιανικού ύφους- "if i were a carpenter". Τα αγριεμένα τρεμουλιαστά φωνητικά σε περιέργα αγγλικά είναι όλα τα λεφτά!

Take it Here

BLUE'S MEN - PROHIBIDO PROHIBIR (1968)

SKIN DISEASE - PRIDE ON THE STREETS (2003) + VARIOUS

D.i.y. Oi! punk from greece

discog / anexartisi

Δεν είναι οτι ακούω κάθε μέρα τέτοια μουσική, αλλά ξεχωρίζω κάτι όταν μ'αρέσει και έχει κατι να πει σε μένα, έτσι και αυτοί οι ξεχασμένοι σκινς που δράσανε κατα τις αρχές της νέας χιλιετίας με έδρα την καβάλα. Δύο δίσκους βγάλανε αν και ήτανε ενεργοί μεχρί και πριν μερικά χρόνια, με ενθουσιάζει το όλο πνεύμα και ιδιαίτερα η κιθαρα η οποία παίζει κατι ωραία ριφάκια, η προφορά η αγγλική είναι λίγο χωριάτικη αλλα αυτό μπορείς να το πάρεις και απο την καλή σκοπιά του. ενώ η παραγωγή είναι αρκετά καλή για d.i.y. ακόμη και για την εποχη εκείνη. Απο τους Δερματική Ασθένεια (σε ελεύθερη μετάφραση) έχουν περάσει άτομα απο μπάντες όπως οι Ομίχλη, οι Κοινωνική Αποσύνθεση, Broken Glasses και ίσως και άλλες. Αυτός είναι ο δευτερος δίσκος. το 2002 βγάλανε τον πρώτο κομμάτια του οποίου έχω στον φάκελο Various, λόγικα είναι όλα τα κομμάτια του πρώτου αλλα δεν τα έχω αριθμημενα και ίσως να υπάρχουν και άλλα μιας και αργότερα βγάλανε και 3-4 χύμα κομμάτια.

Take it Here

SKIN DISEASE - PRIDE ON THE STREETS (2003)
SKIN DISEASE - VARIOUS

DIMITRIS POULIKAKOS - ADESPOTA SKYLIA (2004)

Δημήτρης Πουλικάκος - Αδέσποτα Σκυλια -- Strawn Dogs

100% Pure rock n roll from greece

discogs / tracklist / και ένα αρνητικό review, μιας και το βρήκα, έτσι για contrast

Σήμερα μιλώντας με έναν φίλο σκινά στο διαδύκτιο του'φερα στη κουβέντα τον Δημήτρη Πουλικάκο και αυτός μου διηγήθηκε μια ιστορία όταν μια φορα τον είδε περνώντας απο ένα στέκι στο κέντρο της αθήνας, περνούσε ο ίδιος με το μαλί ξούρα και όλα τα άλλα ενδυματολογικά.... τέσπα... απο το κέντρο μεταναστών, εκεί τον κοιτούσαν με μισό μάτι οι περισσότεροι νομίζωντας οτι είναι φασίστας, εκεί άραζε και ο Πουλικάκος. "Πάω -μου λεει- προς αυτόν και του λέω καλά που υπάρχει και η Βαβυλώνια (αντεξουσιαστική εφημερίδα), που γράφει και για τον τάδε (δε θυμάμαι όνομα) αντιφασίστα skinhead στη ρωσία που τον φάγανε οι ναζί, οι skinheads δεν είναι ναζί" -συνεχίζει το παλικάρι αυτό- ο Πουλίκας του απαντά "δεν υπάρχει πρόβλγμα αγόρι μου, όταν γεράσουμε ολοι skinhead θα γίνουμε, και'γω skinhead είμαι (υποδεικνύοντας το άτριχο κεφάλι του), ποιο είναι το πρόβλγμα?"

Αυτό ήτανε μια εισαγωγή γι'αυτόν τον ζωντανο θρύλο, θρύλος με την πιο ταπεινή έννοια, δεν είναι κανάς φαντασμένος ροκ σταρ που κρύβεται πίσω απο μεγάλους μαντροτοιχους και χρείζεται σερ και τριγυρνα με ακριβά αμάξια και γκλαμουράτες γκομένες-γλάστρες. Θα τον δεις στον δρόμο ήρεμο και ωραίο ή να αράζει σε κανά καφενεδάκι και θα σου πετάει καμια όμορφα φιλοσοφημένη ατάκα. Είναι ένας γνήσιος παλιοροκάς που δυστηχώς δε κατάφερα να βγάλει δισκογραφικά όσα θα ήθελε, διάβασα σε μια ενδιαφέρουσα συνεντευξή του οτι θα ήθελα να είχε βγάλει τουλάχιστον καμια 20αρία δίσκους μέχρι τώρα και οτι έχει εκατοντάδες κομμάτια στο συρτάρι, αλλα υπάρχει και το θέμα των εταιριών, οι περισσότεορι εκ των οποίων ξέρουν τι τους γίνεται ή δεν τους νοιάζει.

Για αρκετά χρόνια -δε θυμάμαι απο ποτε και για πόσο και αν συνεχίζει, παντως μετά το '80- βρέθηκε με μια παρέα που ονομάστηκαν Αδέσποτα Σκυλιά, και απο όλη αυτή τη διαδικασία βγήκε αυτος ο διπλός δίσκος, που είναι περισσότερο κάτι σαν μια σπάνια ανθόλογια μιας και απ'οτι κατάλαβα τα κομμάτια μας έρχονται απο διάφορες εποχες και περιστάσεις, κάποια είναι ζωντανά επίση, πολλά είναι διασκευές κυρίως στην αγγλική. Υπάρχει μια γνήσια ροκ ατμόσφαιρα αλλα και πειραματισμός σε στυλ Ζαππα, υπάρχει και λίγο ρεμπέτικο (μαζί με τον Ζόρζ Πιλαλί), υπάρχει το "Γύρω-γύρω απο την Σκοπιά" το γνωστό "all along the watchtower" δηλαδή που είχε τραγουδήσει και ο Σαββόπουλος αλλά πριν -νομίζω- ακόμη το'χαν καβαλήσει οι Εξαδάκτυλος του Πουλικάκου. Υπάρχει το "'69 με κάποιον φίλο" πρωτοτραγουδισμένο απο τον Σιδηρούλο, ο Πουλίκας το τραγούδησε και αυτός πολλές φορές και αυτό με κάνει να νομίζω πως ίσως να ήτανε ένας κοινός τους φίλος...Το "υπάρχω" του Καζαντζίδη που έχει γίνει κλασσικό και μέσω του Πουλίκα. Αλλά για μένα ένα απο τα αγαπημένα μου -στιχουργικά κυριώς- είναι το "Φράγκοι πάτησαν τον Μωρηά", γεμάτο νόημα.

Take it Here

POULIKAKOS - ADESPOTA SKYLIA [straw dogs] Cd1
POULIKAKOS - ADESPOTA SKYLIA [straw dogs] Cd2
POULIKAKOS - ADESPOTA SKYLIA Videos
POULIKAKOS - ADESPOTA SKYLIA Covers-Εξώφυλλα

YIANNIS AGGELAKAS & EPISKEPTES - APO DO KAI PANO (2005)

Γιάννης Αγγελάκας & Επισκέπτες - Απο δω και Πάνω -- Yiannis Aggelakas & Visitors - From Here and Above

Experimental mix of tradition, rock and electronic, greece

discogs / επίπλέον / all together now / επιπλέον /

Ένας πολύ ιδιαίτερος δίσκος, αν και πολλοί παθιασμένοι με τους Τρύπες συχνά δεν εκτιμούν την μετέπειτα εξέλιξη του Γιάννη Αγγελάκα, αν και η όρεξη του για πειραματισμούς είχε ξεκίνησει τουλάχιστον απο τον τελευταίο δίσκο της μπάντας του, τον Μέσα στη Νύχτα των Αλλων, αλλά και ακόμη νωρίτερα, το '93 μαζί με τον μπάσίστα Γιώργο Καρρά θα έβγαζε το Υπέροχο τίποτα (Σημ.1). Παρόλα αυτά για μένα είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέχεια, ένας ροκας δεν είναι ανάγκη να παίζει μόνο ροκ. Το soundtrack απο το Ο Χαμένος τα παίρνει Όλα έχει και αυτό πολλά αξιόλογα σημάδια, επίσης το πιο πρόσφατο Ψυχή Βαθειά. Λίγο πριν βγάλει τον παρών δίσκο με τους Επισκέπτες έβγαλε μαζί με τον Νίκο Βελιώτη (τσέλο) της Ανάσες των Λύκων. Την ίδια χρόνια βγαίνει και ο παρών, μετάξυ των επισκεπτών είναι και παλι ο Βελιώτης και ο Ντίνος Σαδίκης (Εν Πλω), όλοι μαζί είναι καμια 15αριά άτομα, κάποια ακόμη ονόματα που μου λένε κάτι είναι ο Δημήτρης Μπασλαμ (μπάσο), ο Πάνος Τόλιος (Drums, έχει περάσει απο Ξύλινα Σπαθιά, Γκέτο, Απροσάρμοστους, Μάσκες), πιο αναλύτικα μπορείς να ρίξεις μια ματιά στα λινκς που παρέθεσα παραπάνω.

Πειραματισμός, αλχημείες αυτές είναι λέξεις κλειδί λοιπόν, οι ηλεκτρονικοί ήχοι μπερδεύονται με την παράδοση, την ροκ, το σκοτάδι, την ποίηση, το ρεμπέτικο. Το αναλογικό με το ψηφιακό. Χωρίζεται σε δύο μέρη θα έλεγα, είναι δύο cd, το δεύτερο έχει κυριως διαφορετικές, αρκετά διαοφορετικές μίξεις των τραγουδιών που υπάρχουνε στο πρώτο. Το γνωστότερο κομμάτι είναι σίγουρα αυτό υπό τον τίτλο "Σιγα μην κλάψω", αλλα μην δειλιάσεις και μείνεις μοναχά σ'εκείνο το κομμάτι. Υπάρχει το "Αιρετικό" που πιστεύω ήτανε γραμμένο γι'αυτόν τον μ΄΄΄ά ονόματι Χριστόδουλο, αυτόν με τα ράσα, αν και δεν αξίζει να τον θυμόμαστε, αλλα τέτοια κομμάτια είναι old time classics. Αυτά που έχουνε καθαρά ρεμπέτικη αύρα και μπαίνουν πολύ ειλικρινά στο πνέυμα της είναι οι "παροιμίες απο τον κρόνο" και το "καλα που έγινα σπουδαίος και τρανός", το πρώτο απο τα δύο δεν είναι απλά ρεμπέτικο, είναι απίστευτη αλχημεία.... Η συνέχεια στα αυτιά σου. Υπάρχουν και μερικά "κενά" στην όλη υπόθεση, πρώτον το ότι το πρώτο κομμάτι απο το πρώτο cd σε πολλά -αν όχι όλα- τα tracklists δεν υπάρχει, είναι ένα κομμάτι με περίεργο τίτλο, το σύμβολο της γυναίκας, αυτό με τον κύκλο και ένα + προς τα κάτω. Ενα ακόμη -όχι ακριβώς κενο αλλα μυστήριο- είναι μια φράση κάπου μες στο εσώφυλλο που λέει "Η ηχογράφηση ολοκληρώθηκε με την υποστήριξη του Ιδρύματος Προστασίας του Παλιού Ανθρώπου (έτος ιδρύσεων 2059)", υποθέτω θα είναι ένα αστείο με λίγη δόση σαρκασμού ίσως, ενδεικτικό της ατμόσφαιρας που θα πρέπει να επικρατούσε κατα την ηχογράσηση του δίσκου (θα το διαπιστώσεις και μόνος).

Σημ1: Αρχικά θα βγει ως 12'' mini album, το '95 θα βγεις σε Cd μαζί με κάποια επιπλέον κομμάτια απο το soundtrack της ταινίας Η εποχή των δολοφώνων. Βλέπε ΕΔΩ.

Take it Here

AGGELAKAS & EPISKEPTES - APO DO KAI PANO (2005) Part I
AGGELAKAS & EPISKEPTES - APO DO KAI PANO (2005) Part II